De weg naar boven

Geplaatst op door

Ik pak de draad weer op waar ik hem gisteren heb laten liggen, bij de vrijwel altijd natte, en daardoor vaak wat gladde trap naar een tussenniveau in het voorste deel van de Ecokathedraal …


Het is meteen duidelijk dat we in een al wat ouder deel van de Ecokathedraal terecht komen. Hier is duidelijk al meer mos en andere begroeiing tussen de stenen tot leven gekomen dan in het nieuwste deel, dat hier gisteren te zien was. Wat verder opvalt in de onderstaande foto is het brede scala aan materiaal waarmee de Ecokathedraal in de loop der jaren is opgebouwd. Dat varieert van trottoirbanden, stoeptegels en straatstenen tot oudere metselstenen tot ruw, ongepolijst beton …


Aan mos, robertskruid en andere kleine plantjes die zich in de kieren tussen de stenen nestelen, is hier geen gebrek. Die planten laten zich zien, de vele kleine spinnen en insecten die ongetwijfeld ook tussen de kieren zitten, blijven verborgen in de donkere kieren en spleten …

Via het tussenniveau zijn we intussen aangekomen op het hoogste deel voor in de Ecokathedraal. Ik schat dat je hier ca. 4 m boven het maaiveld staat …


Op de bovenstaande foto net niet zichtbaar, nestel ik me sinds een aantal jaren bij mooi weer graag even naast de tempel in de zon. Daar heb ik ook ditmaal even lekker gezeten, met zicht op bloeiende katjes niet ver voor me …

32 gedachten over “De weg naar boven”

  4. Met name het stapelen van stenen met verschillende afmetingen vind ik kunstig in de Ecokathedraal.
    Er zijn daar voldoende zogenaamde ´stoepplantjes´ te vinden.
    Mooie foto van de katjes tegen de blauwe lucht.

  6. Stoeptegels als bouwmateriaal, tof. Voor zo’n grote constructie moeten ze dan wel een aardige voorraad tegels en andere ergens hebben liggen. Tenzij er in Nederlad enkele wandelpaden nu zandpaden zijn geworden 🙂 Hoe dan ook, knap gedaan. Fijne avond Jan.

    • Er wordt al zo’n 50 jaar regelmatig een vrachtwagen restmateriaal van stratenmakers uit de omgeving gestort. Dat wordt vervolgens handmatig verwerkt door de vrijwilligers van de Ecokathedraal.
      Jij ook een fijne avond verder.

  7. Het is fijn om steeds opnieuw naar dezelfde plek te gaan, die er bij elk bezoek weer anders uitziet.
    Met een macro én een 24mm breedhoek lens kan je je hier dagenlang amuseren denk ik.
    In dit Ecokathedraal logje ga ik voor de kleine katjes 👍

    • Ja, dat is echt fijn plekje op een zonnige dag eens wat te mijmeren en te genieten van de omringende stilte die vaak alleen wordt gevuld door vogelgeluiden of een enkele passerende auto.

  11. Nou petje af dat je deze klim aandurft .maar dan heb je ook wat en dan kan je zeggen: dat is mij toch weer gelukt.

  13. Dat lijkt me een heel gestrompel om boven te komen. Ik zou er niet eens aan beginnen. Net deze week bedacht ik wij geen katjes in de tuin hebben, alleen die gele sliertjes die uit de soeppan lijken te komen. Nu ga ik toch planten met katjes opzoeken. Ze zijn ook zo lekker zacht hè. Om te strelen.

    • Je moet in de Ecokathedraal altijd opletten waar je je voeten neerzet, en ik ken na 20 jaar de valkuilen wel zo ongeveer.
      Die ‘gele sliertjes’ hebben wij ook in de tuin, die komen van de hazelaar en waaien nu met grote aantallen in de vijver. Wat jij zoekt zijn wilgenkatjes, dat zijn de katjes op de foto volgens mij ook.

  14. Ook al erger ik me aan teveel mos in de tuin, het zorgt voor mooie foto’s waar je de natuur vrij spel geeft.
    Je laatste foto is schitterend op die felblauwe lucht!

  18. Foto’s waarin verschillende (bouw)materialen in één beeld worden gevat, vind ik wel iets hebben. Ik zou ook voorzichtig zijn bij met mos bezaaide paden, zeker als het door nat en regen gladder kan zijn. En oh die katjes, ze toveren meteen een lach op m’n gezicht.

Reacties zijn gesloten.