Een visarend en twee roeken

Geplaatst op door

De zon scheen nog flauwtjes, toen Jetske en ik op de laatste vrijdag van augustus in de auto stapten om even een ritje te maken. Omdat er regen in de lucht hing, besloten we er een vogelkijkhut-dagje van te maken. De eerste stop was bij de vogelkijkhut bij de Leijen …

Terwijl we onze blik over het meertje lieten glijden, viel ons in eerste instantie niets bijzonders op. De enige andere fotograaf die in de hut zat, wees ons echter op het rechterdeel van de laatste restanten van het eilandje. Daar zat een visarend in de boom …

Tijd om even in te zoomen, want de visarend ontbrak tot dat moment nog in mijn foto-archief. Voor onze komst zat er nog een tweede visarend in de boom, maar die was net weggevlogen, vertelde de andere fotograaf. ‘Opgestaan plaatsje vergaan’, zo leek het, want nu verschenen er twee roeken of kraaien in de boom …

Door hinderlijk heen en weer te vliegen en te wisselen van tak, leken de zwarte vogels met hun pesterige gedrag een reactie van de visarend uit te lokken …

De enige reactie die daarop kwam, was dat de visarend een paar maal zijn vleugels uitsloeg. Dat gaf even een mooi beeld van het formaat van de visarend. Wat een vleugels heeft die vogel, hij is duidelijk groter en slanker dan de gemiddelde buizerd …

Omdat deze status quo voorlopig in stand leek te blijven, en er verder weinig te beleven was op de Leijen, besloten wij eens elders te kijken.

36 gedachten over “Een visarend en twee roeken”

    • Het was voor mij een regelrechte primeur. Er zat nog een tweede visarend die net voor onze komst was weggevlogen. Ik denk dat het een eenmalig gebeurtenis was, want ik het waren waarschijnlijk doortrekkers.

  5. Jouw serie is nog best goed gelukt. Die van mij zijn maar zo zo. Het weer werkte echt niet mee.
    Het was wel een mooie waarneming. En een geluk dat de andere fotograaf er ons op weer, anders hadden we de visarend mogelijk niet ontdekt. Het moment dat de visarend met een vis aan kwam vliegen had ik ook wel graag willen meemaken.

    • Was het voor jou ook de eerste visarend eigenlijk?
      Ik had er ook liever wat helderder weer bij gehad, dat zou de foto’s ten goede gekomen zijn. Maar goed, hebben is hebben! Ik ben er nog niet weer geweest sindsdien, maar ik verwacht hem (of ze) daar niet weer aan te treffen. Ik denk dat het doortrekkers waren.

      • Volgens mij wel. Ik moest even goed nadenken. We hebben in de JD-polder wel een keer een zeearend gefotografeerd. Oa een bruine juveniel in een boom. Volgens mij. Ik heb het niet gecheckt in mijn archief.

        • Ja, de zeearend hebben we samen een keer gezien, maar dat was vanuit het rietland bij Earnewâld staat me bij. Later heb ik nog eens een zeearend vanuit de grote kijkhut gezien, maar dat was in omstandigheden vergelijkbaar met die van vorige week vrijdag. Juveniele kiekendieven hebben we vorig jaar eens samen vanuit de hut gezien, Maar een visdief had ik niet eerder gezien.

  8. Je mag die andere vogelaar dankbaar zijn omdat hij je op die visarend attent heeft gemaakt.
    Al bij al kan je deze knapperd al van je to-do lijstje schrappen 🙂

  9. Die roeken waren niet onder de indruk? Een grijze dag, maar op de bovenste foto met een prachtige lucht, toch. Ik geloof niet dat ik ooit een visarend, of welke arend dan ook, in het echt heb gezien. Mooie foto’s!

    • Dankjewel, Peter. Die roeken waren volstrekt niet onder de indruk, ze bleven hem maar treiteren. Ik was wel blij met dit primeurtje, maar ik had hem graag bij wat helderder weer willen zien. Dat was de foto’s ten goed gekomen.
      Hoewel we met een flauw zonnetje van huis gingen, trok de lucht al snel dicht.

    • Als ik er niet door de andere man in de hut op was gewezen, dan had ik hem waarschijnlijk niet gezien tegen die wirwar van takken, Willy. Misschien zou mijn aandacht pas getrokken zijn bij het uitslaan van de vleugels.
      Jij ook een prettige dag verder.

  11. Imponerend! Dat zal plagers op een afstand houden, hij lijkt anderhalf keer zo groot als de roeken.
    Het was even zoeken voor ik hem zag.
    Het gehele plaatje zegt ook wel wat. Dromerig enerzijds, desolaat anderzijds.

    • Het meertje maakte met het heiige weer en het bijna roerloze water die dag inderdaad een desolate indruk. En dat was later op de dag in de Jan Durkspolder niet anders.
      Als ik er niet door de andere man in de hut op was gewezen, dan had ik hem waarschijnlijk ook niet gezien tegen die wirwar van takken. Het formaat van de visarend zal waarschijnlijk geen indruk op de roeken maken, dat zijn gewoon pestkoppen, zeker wanneer ze met twee of meer zijn. De helden …

    • Ook dat is een kwestie van geluk hebben. Jetske en ik hebben het afgelopen jaar al een paar maal een sympathieke vogelaar getroffen, die zaken wilde delen en ook vertelden over b.v. het gedrag van vogels.

Reacties zijn gesloten.