Er worden niet alleen (poot)aardappelen geteeld achter de zeedijk. Ergens in de buurt van Sexbierum reden we langs akkers waar groenten geteeld worden. Tijdens de tussenstop die we daar maakten, beklom Jetske de dijk om te bekijken of daar vogels op het Wad te zien waren. Ik richtte mijn camera even op het akkerland waar ik een trekker dichterbij zag komen …
Een stukje verderop stopte de trekker met twee passagiers. Zodra ze waren afgestapt, werd duidelijk dat de mannen op hun werkplek waren aangekomen, het waren schoffelaars. Onkruid wieden is hier nog handwerk. Ik vind dat mooi, want dat betekent volgens mij dat we hier te maken hebben met biologische akkerbouw. Mogelijk gaat het om het biologisch-dynamische akkerbouw en groentebedrijf Waddengeluk …
Bij de nadering van een kudde Friese dijkschapen maakten we enkele kilometers verderop nog eens een tussenstop …
Jetske maakte van de gelegenheid gebruik door een tamelijk intensieve relatie met een schaap op te bouwen. Het kwam net niet tot een kusje …
The sheep are friendly.
That makes two, because my photo buddy is also very friendly. 🙂
Pingback: Een ritje langs de Waddendijk | Schrijven met Licht
Mijn ervaring met loslopende schapen op dijken, is dat ze niet echt geneigd zijn om mensen te benaderen. Daarop vind ik het wel geweldig om deze liefdevolle manier van benaderen tussen Jetske en één van de schapen te mogen bewonderen.
Als ik die akker bekijk, gaan die twee schoffelaars wel een tijdje bezig zijn…. Kortom, weer een mooie reportage Jan !
Dankjewel, Rudi. Meestal gaan ze inderdaad met een boog om je heen. Dit schaap zocht Jetske meteen op, toen ze haar hand van enige afstand in zijn richting uitstak. Het was een bijzonder mooie en liefdevolle scène.
Die schoffelaars hebben nog wat werk te doen voorlopig. Het zullen vast geen Friezen geweest zijn, maar ze stonden te ver weg om ernaar te vragen.
Dieren voelen aan dat je liefde geeft. Zo leuke schappen te zien op de foto’s. echt super!!! Fijn weekend.
Dankjewel, het was leuk om er bij te staan en het te kunnen fotograferen.
Jullie ook een prettig weekend.
Het verhaal van de schoffelaars is mij grotendeels ontgaan. Mooi dat jij dat hebt meegepakt.
Ik was zelf wel verast dat het schaap zich zo liet aaien, want niet alle schapen zijn mak.
Hoe zei je dat ook alweer op die dag… de ene schapenkrullenbol knuffelt de andere? 🤣
Toen ik met de schoffelaars bezig was, zat jij bij de ringvaart achter het vogeltje aan dat steeds weer weg vloog.
Het was mooi om die twee krullenbollen van jullie zo intiem bij elkaar te zien. 🙂
Maar ook al vloog het vogeltje regelmatig weg, ik heb de rietzanger evenzo vaak kunnen vastleggen. 😉
Ik ken mijn beperkingen. 🙂
LOL, no kissing the sheep! Beautiful photos, Jan, thanks for sharing them.
Thank you so much, Peter, it was a nice moment to watch and photograph.
Oh die hoort nog bij het biologisch boeren zo wordt het een rommeltje haha
Dat met de hand wieden heeft geloof ik niets met biologisch boeren te maken hoor, dat gebeurt hier ook bij niet biologische boeren, Mooie schapenfoto’s!
Oké dankjewel, het leek me dusdanig arbeidsintensief, dat ik dacht dat biologisch teelt zou zijn.
uit school vroeger direct naar de boer en schoffelen tot het donker werd. maar dat het nog gebeurd
Ja, het aloude handwerk bestaat nog steeds dus.
Jetske heeft een mooie toekomst als schapen fluisteraar 😎
Mooie foto’s heb je van deze intieme mens-schaap momentjes gemaakt.
Het was ook een leuke scène om te bekijken en te fotograferen.
👍
Zo mooi in beeld gebracht Jan. De liefde van Jetske voor het schaap spat er vanaf!
Dankjewel, het was ook erg mooi om naar te kijken.
Heel hard werken is het daar.
Dat schaap geniet van de aandacht.
Ja, dat is nog eens wat anders dan onze tuintjes, Suske. 😀
Dieren vinden aandacht wel fijn denk ik. Akkerbouw is inderdaad vrij intensief. Mooie foto leveren beide onderwerpen op.
Dankjewel, dit schaap genoot echt even van de kroelbeurt die ze kreeg.
Heel intensief werk dat schoffelen. Haha je hebt de relatie met Jetske mooi omschreven. Prachtige foto’s.
Ik hielp mijn vader vroeger wel eens op de volkstuin. Ik vond 3 are toen al veel, op deze enorme akkers komt er helemaal geen eind aan.
Nee dat zou ik ook niet zien zitten hebben
Wat mooi om te zien Jan, zijn Jetske en dat schaap nu vriendinnen voor het leven?
Dankjewel, Edward. Om dat te onderzoeken, moeten we er binnenkort nog maar eens langs. Ik heb het nr. alvast genoteerd. 😉
Schoffelaars, ze zijn er nog. Een werk zonder einde.
En schapenliefhebbers dus ook. 😉
Dat heb je mooi gezegd, op die enorme akkers is het zeker een werk zonder einde. Als ze klaar zijn, kunnen ze opnieuw beginnen, zeker met het groeizame weer van de laatste tijd.
Jetske heeft wel wat met schapen, dat heb ik wel vaker gezien. 🙂
Je voorlaatste foto vind ik schattig, schitterend, schoon.
Dankjewel, je keuze getuigt van een goede smaak.
Daar zijn Polen voor tegenwoordig.