Langs het eerste deel van het Smidspaed ligt aan de westkant een lage zeewering van basaltblokken ter bescherming van de Peazemerlânnen …
De basaltblokken, die ik elders wel eens strakker en netter geplaatst heb gezien, zijn hier en daar met bitumen overgoten. Als lava lijkt het naar beneden te zijn gevloeid …
Ik vind het de stukken bitumen er altijd was slordig uitzien alsof iemand willekeurig met een emmer met bitumen heeft gelopen en zo nu en dan er wat uit liet lopen. 😉
Maar het is voor de veiligheid, dus het zij ze vergeven.
Ik vond het wel een paar foto’s waard. 🙂
Als er zoveel scheuren en gaten zijn, en er komt water in de buurt, dan is er misschien ook wel leven te vinden – kan interessant zijn. Fijne maandag Jan.
Dankjewel, zo ver had ik zelf nog niet gedacht.
Hoe mooi iets aangelegd wordt heeft vaak iets te maken met
de instelling van de arbeiders die er aan werkten
Misschien heb je gelijk, maar het kan ook afhankelijk zijn van het object.
Ik hou wel van dat ongelijke. Lekker ruig
Ik ook wel, daarom heb ik er ook een paar foto’s van gemaakt.
Het had inderdaad wel wat eleganter gekend…
Gelukkig toch nog een medestander.
Heel interessant. Dit heb ik zo nog nooit gezien.
Blij dat ik je weer wat nieuws kon laten zien.
Basalt..
ik zou er niet graag aan beginnen Jan
Ik ook niet, mij te zwaar.
Als dat geheel het zeewater maar niet doorlaat…
Er mag gerust water door dit dijkje komen, dat is bij de echte dijk langs de Waddenzee een ander verhaal.
fascinating!
Net de Hondsbossche Zeewering in Petten, als ik me goed herinner lagen die ook aardig slordig.
Ik weet het niet zeker, lang geleden dat ik er was.
Als jij ook zegt, dat ze elders niet (veel) strakker geplaatst zijn, dan zal ik me wel vergist hebben.
Maar ik weet het niet zeker. ☺
Dat begrijp ik, maar dan nog is het twee tegen één. Ik ken mijn plek. 😉
Ik weet uit een programma over Rotterdam dat deze nog met de hand gelegd worden, ze liggen dus prima als ze liggen. Ik vind ze vooral lekker ruiken als ze de zon erop schijnt.
Bij een dijk waar het erop aan komt, worden ze toch wel strakker gelegd dan hier naar mijn idee.
Daar heb ik iets mee, Jan. Zoals je weet wonen wij op een versterkte dijk. Mijn straat (of beter gezegd dijk) is genoemd naar het basaltgesteente. De Basaltpromenade. Niet alleen een verwijzing naar het harde gesteente, maar ook een eerbetoon aan de voortdurende strijd tegen het water — zo ook langs de Westerschelde.
Ha mooi, die link is dan snel gelegd.