De merel & de salamander

Wie hier al wat lang meeleest – en sommigen doen dat al meer dan 15 jaar – weet dat ik, wanneer ik thuis ben, bij droog weer dagelijks talloze keren de tuin in loop. Daarbij neem ik 99 van de 100 keer mijn fotocamera mee. Eind was de 100ste keer …

Ik zat op een ochtend op het terras, toen ik plotseling ‘plons’ hoorde in de vijver. Ik keek op en verwachtte dat er een kikker te water was gegaan. Niets was echter minder waar. Een merel bleek een salamander uit de vijver te hebben gevist. Hij had er grote moeite mee om de taaie salamander dood te slaan en in stukjes te krijgen. Uiteindelijk vloog hij er toch mee weg …

Mijn fotocamera lag uitgerekend op dat moment binnen natuurlijk. Het was tenslotte de 100ste keer. Om deze wonderlijke vangst toch vast te leggen, heb ik mijn mobieltje maar gebruikt. De iPhone SE2022 heeft helaas niet zo’n goeie camera, maar voor de gelegenheid doe ik het ermee …

De drukte voorbij

Gisteren waren er zowel jonge koolmezen als jonge merels regelmatig te horen in en rond onze tuin. De mereljongen heb ik niet gezien, maar een koolmeesje dat een misrekening maakte door op een te dun takje van de hazelaar te landen, kwam fladderend in de tuin terecht. Al snel had hij zich weer verstopt …

Tegelijk met de koolmezen verlieten ook de mereljongen zaterdag hun nest. Pa en ma merel hadden hun tweede nestje nu eens niet in de pergola in onze tuin, maar ze bouwden een nieuw nestje bij de buren. Dat vonden ze zelf kennelijk nogal verwarrend, want ze kwamen wekenlang regelmatig terug in onze tuin om hun jongen te voeren, terwijl die al die tijd bij de buren zaten. Ik was er wel blij mee dat ze zich regelmatig vergisten, zo kreeg ik ze tijdens hun zoektochten naar het nest en/of de jongen toch weer verschillende keren voor de camera …

Daarmee is de drukte in de tuin eerst weer voorbij en kan ik de blik weer naar buiten richten. Morgen pak ik hier de draad weer op met het ritje door de Waddenstreek met Jetske van anderhalve week geleden.

Een uitgevlogen koolmeesje

Gistermiddag zijn de koolmezen uitgevlogen …

Gisteravond scharrelde dit kleine ding nog in de tuin rond, hopelijk heeft hij de nacht overleefd …

mooie Pinksterdagen gewenst

Koolmees verlaat nestkast

Gisteren liet ik hier een fotoserie van een koolmees die de nestkast naderde. Vandaag is de beurt aan een koolmees die de nachtkast verlaat. Ook dat heeft zijn charme …

Voordat de jonge koolmeesje uitvliegen, probeer ik nog wat slow motion opnamen te maken van het benaderen en verlaten van de nestkast. Al was het maar, omdat ik er zo lekker in de schaduw bij kan blijven zitten …

Koolmees nadert nestkast

Ik moet even een paar dagen herbronnen. Ik had al geen hoge verwachtingen van de plannen van rechts, integendeel, maar van wat ik nu heb gelezen en gehoord van het coalitierakkoord ben ik toch nog geschrokken. Er staat ons op verschillende terreinen weinig goeds te wachten. Daarom vandaag en morgen even wat extra aandacht voor het moois dat in de natuur gewoon doorgaat. Om te beginnen een fotoserie van een koolmees die naar de nestkast in onze tuin vliegt …

De afgelopen anderhalve week ben ik meermaals met de camera op het statief in de buurt van de nestkast gaan zitten. Verschillende keren heb ik een kleine fotoserie gemaakt van het naderen of het verlaten van de kast. Op de onderstaande serie komt één van de koolmezen met een rups in de snavel bij de nestkast aan …

– wordt vervolgd

Dansende duiven op ’t dak

Toen ik woensdagochtend weer eens even met de camera in de tuin rondscharrelde, werd ik verrast door een paar houtduiven die het voorjaar in de kop leken te hebben …

Rennend, fladderend en duikelend vlogen ze over de nok van het dak achter elkaar aan. Vanwege het grijze weer van dat moment was ik niet echt tevreden over de foto’s, daarom heb ik er wat mee zitten spelen …

Geel en oranje

Er staan nog een paar narcissen in de tuin met een mooie volle kelk te pronken, maar de meesten hebben hun beste tijd intussen wel gehad. Wat dat betreft voel ik wel een zekere gelijkenis, want aanhoudende vermoeidheid en onwillige benen staan een fotokuiertje al een paar weken in de weg. Maar goed, moed verloren is al verloren. Daarom ga ik er voorlopig toch maar van uit, dat ik eerder weer in bloei kom dan de narcissen …

Naast het verbouwingswerk in Leeuwarden is de tuin de laatste tijd mijn belangrijkste vindplaats voor foto’s. Nadat de jonge merels het nest in onze tuin afgelopen weekend hebben verlaten, is het er een stuk rustiger. Daarom heb ik de camera maar eens op wat minder beweeglijke onderwerpen gericht. Het ‘meisje bij de vijver’ liet zich goed combineren met een nog steeds gaaf lampionnetje …

De meeste narcissen zijn zoals gezegd al uitgebloeid, maar de kerriastruik die achterin de tuin staat, bloeit nu volop. Hij zit van top tot teen vol bloemen die nu op hun mooist zijn …