Gele krokussen … als kleine zonnetjes brengen ze kleur en fleur in de tuin …
Kleur en fleur
Categorie archief: Bloemen & planten
Een lang lila lint
Er ligt weer een lang lila lint langs de Overstesingel …
De eerste sneeuwklokjes
Ook dit jaar zijn sneeuwklokjes de eerste voorjaarsbloeiers die proberen de tuin weer wat op te fleuren en kleur te geven. Of de winter definitief voorbij is, blijft nog even de vraag, maar het voorjaar hangt zeker in de lucht. Het wachten is nog tot het moment dat de zon doorbreekt om de temperatuur op te krikken richting 15°C. Ik kijk uit naar morgen …
Een wit bloemetje
In het archief stuitte ik op deze twee foto’s van een wit bloemetje en wat knopjes. Obsidentify noemt het een pinksterbloem, maar dat vind ik wat vroeg voor een foto die gemaakt is op 19 februari 2007.
Heeft iemand een beter idee wat ’t was …?
Rond het vriespunt
Bij een temperatuur rond het vriespunt beginnen restjes sneeuw en ijs in een struik te smelten. Druppels gaan glinsteren en worden geruisloos naar beneden getrokken …
IJzel? IJzel!
Zo, weer een code oranje voorbij, ditmaal vanwege ijzel. Het was weliswaar lokaal glad, maar over het algemeen lijkt het reuze mee te vallen. Zelfs mijn MS-medicatie werd vanmorgen al kort na achten afgeleverd vanuit de landelijke apotheek.
Nee, dan de ijzel van januari 2016. Toen hadden we in de drie noordelijke provincies vier dagen achtereen code rood. Dat ging gepaard met de nodige ongemakken zoals ‘stroomdipjes’, maar het heeft mij vooral een mooie fotoserie opgeleverd. Net als de afgelopen week ben ik ook toen niet verder gekomen dan de tuin. Maar toen heb ik wel mooiere foto’s kunnen maken dan nu …
De eerste sneeuw van 2026
Vlak nadat ik gistermorgen het vogelvoer had ververst en aangevuld, begon het te sneeuwen. Grote dikke vlokken kleurden de tuin al snel wit …
Een koolmeesje trotseerde de sneeuwbui om even een kijkje bij de kleine voedertafel te nemen. Dat was nou sneu, het verse laagje voer lag bedekt onder een laagje sneeuw. Lang duurde dat overigens niet. Toen ik even later de tuin in liep, zakte de smeltende sneeuw over de heksenbol naar beneden …
In het voorbij gaan, zag ik mijn vriend de dode sprinkhaan ook nog hangen. Hij hangt al sinds begin oktober aan een zaaddoosje van de blauwe iris. Nadat ze eerst langzaam verkleurden, vallen zijn restanten nu in weer en wind langzaam uiteen. Het achterste deel is verdwenen en een deel van het middelste stuk hangt nu onderaan het zaaddoosje …
Ik blijf het volgen … 😉
Afanja's Weblog 