Bellen blazen voor beessies

Eerlijk gezegd had ik toch al niet zoveel meer met dit Nederlands elftal en zijn bondscoach die onder het motto “Never change a losing team” tot vervelens toe blijft vasthouden aan ‘zijn’ systeem en ‘zijn’ spelers, maar nadat ik gisteravond dat stel multimiljonairs als zoutzakken over het veld heb zien lopen, kan ik de eerste dagen geen voetballen meer zien. Ik schakel over op het vermaarde bellen blazen, bellen blazen voor beestjes. En dit is de eerste deelnemer, Siebe Strontvlieg …

Siebe heeft zich gisteren met een bel met een doorsnede van 2 mm met gemak gekwalificeerd voor de tweede ronde van het toernooi. En kijk eens wat hij nu presteert … dat moet toch minstens een bel van 3,5 mm zijn …

Laten we deze poging nog eens in de herhaling bekijken … Jawel, kijk eens aan, het is zelfs 3,6 mm en daarmee gaat Siebe Strontvlieg ruim aan de leiding, want dit is een score die vandaag niet meer zal worden overtroffen. Of om met Mart Smeets te spreken: “Dit is een bel, die gaat nooit, nooit meer uit de boeken …”    😉

Jarig lachebekje

Uit de reacties is gisteren duidelijk geworden dat een groot deel van mijn volgers voorlopig geen behoefte meer heeft aan regen of wat voor waterige beelden dan ook maar. Daarom gooi ik het eerst maar eens over een andere boeg …

Omdat kleinzoon Pepijn vandaag zijn eerste verjaardag viert, tracteer ik vandaag op wat vrolijke videosnippers van ons lachebekje, die ik in mei tijdens ons weekendje in Drenthe heb gemaakt …

Paasbezoek

Zaterdag en zondag hadden we beide kleinkinderen weer op bezoek. De mannetjes kunnen het uitstekend met elkaar vinden. Pepijn houdt zijn grote broer voortdurend in de gaten, en die vindt het op zijn beurt eigenlijk steeds leuk om Pepijn te entertainen. Zaterdag zaten de mannetjes op het warmst van de dag gezellig met beppe op de bank te keuvelen …

Tijmen ging zondagochtend op zoek naar paaseieren in de tuin, en niet tevergeefs, want de paashaas was royaal geweest …

Een van de andere activiteiten waarmee we ons prima hebben vermaakt: bellen blazen ….

Sommge reusachtige bellen zweefden onder bewonderende blikken en luid gejuich huizenhoog de lucht in, voordat ze uiteen spatten …

Pepijn is intussen al evenzeer gewend aan pake’s camera als Tijmen …

En het knaapje had vrijwel het hele weekend weer dolle pret. Afijn, die oogjes spreken voor zich …

Het was weer een feest om dit tweetal een paar dagen over de vloer te hebben. En vandaag tanken pake en beppe in alle rust weer bij.  🙂