Onder het motto “Better let as net” (Beter laat dan helemaal niet) kreeg ik vorige week vrijdag bij de Merskenheide binnen een uur welgeteld 4 vlindersoorten voor de lens. Dat was me dit jaar nog niet eerder overkomen …

De eerste was een kleine vuurvlinder, die in de buurt van het vennetje van de ene heidestruik naar de andere fladderde. Uiteindelijk wilde hij toch ook nog wel even blijven zitten voor een paar portretkiekjes. Op de eerste foto is goed te zien dat het mooiste er na heel wat vlieguren in weer en wind wel af is …

Bij het struikgewas waar ik later op de dag een levendbarende hagedis zou kieken, fladderde een dartel bont zandoogje van blad naar blad. Hij was te onrustig om met de macrolens te benaderen, maar m.b.v. de zoomfunctie kon ik toch een aardig plaatje van hem schieten …

Al even actief was een argusvlinder. Hij leek me werkelijk me argusogen te volgen, want zodra ik maar een klein stapje maakte of even voorover boog, vloog hij op van de bloem waarop hij had gezeten, om een paar meter verderop weer neer te strijken op een ander bloemetje. Ook hier moest de zoomfunctie weer uitkomst brengen …

Toen ik bijna weer terug was bij de auto, werd mijn aandacht getrokken door een paar citroenvlinders. De afgelopen jaren was dit vaak één van de eerste vlinders die ik voor de camera kreeg, dit jaar zou het wel eens één van de laatsten kunnen zijn …

Eén van de citroenvlinders wilde zelfs wel even meewerken aan een close-up, waarbij goed te zien is hoe ver hij zijn lange tong uitstrekt om bij het lekkers te komen dat de bloem te bieden heeft …