Sinds begin deze week bloeien de eerste grote oranje papavers in ons tuintje, ook die zijn een week of twee vroeger dan normaal …
Gistermiddag heb ik een eerste poging gedaan om daar een paar af en aan vliegende hommels te kieken …
Dat is al bijna net zo moeilijk als het fotograferen van grutto’s of zwaluwen in volle vlucht …
Als het zonnetje wil meewerken, hoop ik in het weekend nog eens een kansje te wagen.
Nadat de lucht boven de Leijen weer wat was opgeklaard, ben ik terug gegaan naar de auto. Via ommelandse wegen ben ik vervolgens naar het Weinterper Skar gereden. Daar kwam ik een uurtje later aan …
Omdat het ook in de blauwgraslandjes momenteel nog steeds erg nat is, is er nog niet overal in het Weinterper Skar gemaaid. Dat bood mij de gelegenheid om nog wat blauwe knopen op de gevoelige plaat vast te leggen. De blauwe knoop staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als algemeen voorkomend maar sterk afgenomen. Hij komt voor in schrale (blauwgraslanden) graslanden, heidevelden op natte tot vochtige grond en in veenmoerasrietlanden …
Veel van de bloemen waren intussen al uitgebloeid, maar desondanks lag er nog een paarse waas over een deel van één van de blauwgraslandjes. De bloemen die nog wel bloeiden kregen regelmatig bezoek van de laatste insecten die er in het rond vlogen …
Er fladderden zelfs nog een paar geaderde witjes van bloem naar bloem, waarvan er eentje wel even wilde poseren …
Veel van de bloemen die al waren uitgebloeid, waren in trek bij spinnen …
Eén spin had zich met een prooi aan de onderkant van een nog bloeiende blauwe knoop genesteld …
Mijn dag was weer goed, want met de foto’s van de blauwe knoop heb ik de gang der seizoenen in het Weinterper Skar weer aardig rond voor dit jaar.
Na de grijze en natte dag van gisteren – aan het eind van de dag zat er 37 mm water in de regenmeter – oogde het vandaag weer een stuk vriendelijker. Het zonnetje scheen vrolijk tussen de wolken door, maar het waaide wel erg hard. Vandaar dat deze eenzame koe waarschijnlijk voor een aerodynamische houding in het weiland had gekozen …
Om een frisse neus te halen ben ik even naar De Deelen gereden. Zoals bekend spaar ik mijn benen deze week voor het clubkampioenschap van de jeu de boulesvereniging van zondag a.s., daarom heb ik alleen even wat heen en weer gescharreld in de buurt van de parkeerplaats. Ondanks de harde wind lukte het me om een paar macro-opnamen te maken …
Een hommel leek zich goed te hebben verankerd op de vervaarlijk heen en weer zwiepende bloem van een distel, en een zweefvlieg deed zich tegoed aan het koninginnekruid aan de waterkant …
De vuurrode besjes van het bitterzoet knalden tevoorschijn te midden van het groen …
Nadat ik een kwartiertje had rondgescharreld, heb ik – diep weggedoken in de kraag van mijn jas – nog een tijdje op de picknicktafel aan de waterkant gezeten …
