Zeg maar dag met je (ijs)handje

Ik doe het niet graag, maar er valt niet aan te ontkomen, het wordt tijd om de winter van 2021 uit te zwaaien. Het was een extreem korte winter, die goed bekeken in feite maar een week heeft geduurd. Maar hoe kort hij ook duurde, ik heb er alles uit gehaald en ik heb er veel napret aan beleefd met het foto- en videomateriaal dat die week me heeft opgeleverd …

Als ik me ertoe zou beperken om 1 of 2 foto’s per dag te publiceren, dan zou ik mijn weblog de rest van het jaar nog wel kunnen vullen met sneeuw en ijs. Dat zal ik echter maar niet doen. Om te beginnen zal het voor de meesten van jullie waarschijnlijk al snel minder interessant zijn. Maar het zou voor mezelf ook niet goed zijn. Ik ben mijn blog eind 2005 begonnen om mezelf ertoe te dwingen dagelijks een fotokuier te maken ten einde in beweging te blijven. Om daar een beetje aan te blijven voldoen, zwaai ik vandaag de winter uit, zodat ik me morgen over sneeuwklokjes en krokussen kan buigen …

Dat uitzwaaien doe ik dan maar met de ijzige hand, die de vijver enkele dagen heeft gesierd. Zodra de dooi zondag 14 februari inzette, begon hij zijn glans al te verliezen. Maandag de 15e heb ik de hem tussen 10:15 en 23:52 uur stukje bij beetje zien verdwijnen …

Dag winter van 2021 …

Deze diashow vereist JavaScript.

Een ijzige hand

In de koudste week van de afgelopen winter heb ik een paar maal ’s avonds bij enkele graden vorst enige tijd in de tuin gespeeld met de camera. Nadat ik eerder in de maand al eens met gekleurd licht had gespeeld op het moment dat er een laagje ijs op de vijver lag, bracht Yova me in de koudste week van het jaar op een idee …

 

Zij hadden ijshanden gemaakt en die in potten op het balkon gezet. Ik besloot daar iets anders mee te doen …

 

Deze diashow vereist JavaScript.