Rook bij de buren

Tijd voor een filmpje, want ik heb die dag niet alleen foto’s gemaakt met de drone …

De ruigte die de rietsnijders op deze pachtgrond van Natuurmonumenten in de Wieden uit het riet kammen, mogen ze niet verbranden, terwijl dat in de Weerribben (nog) wel mag. Ze moeten het per boot afvoeren als groenafval.

Bij de buren was de rook die dag echter nauwelijks van de lucht. Zij pachten een strook rietland van het Waterschap. En daar, slechts enkele meters verderop, mogen ze de ruigte wel verbranden. Het verschil zit in Nederland regeltjesland in de subsidie …

– wordt vervolgd

De rietmaaier wordt gestart

Het kampement van de rietsnijders met een groene en een blauwe rietmachine en een tweepersoons schaftkeet …

Fotomaatje Jetske had in de verte al het geluid van een nadere boot gehoord. Ze stelde zich op bij de smalle vaart om daar rietsnijder Jan S. met haar camera te ontvangen …

Nadat wij kort kennis hadden gemaakt, liep Jan door naar zijn rietmachine. Nadat hij het zeil van de maaikop van de rietmaaier had verwijderd, liep hij naar de keet om een smeerpistool te pakken. Daarmee ging hij de machinerie kort te lijf. Nadat hij er nog even keurend naar had gekeken, werd het resultaat goed bevonden …

Daarna liep Jan naar Klaas Jan. Vanuit de verte keek ik naar het werkoverleg van de beide mannen. Na de opnamen die ik eerder die dag al gemaakt, had ik nog één batterij bewaard om ook wat van het werk van Jan S. vanuit de lucht te filmen. Eerst maar even afwachten waar hij zou beginnen …

Na afloop van hun korte overleg startte Jan zijn machine. Hij begon te maaien naast een bosrand aan de oostkant van het terrein. Intussen maakte ik Flip weer vliegklaar …

– wordt vervolgd

Riet kammen van bovenaf

Het riet dat is gemaaid, wordt door de rietmachine automatisch in kleine bosjes bijeen gebonden. Die bosjes worden daarna door de machine uitgeworpen. Een rietsnijder loopt er vervolgens langs om de bosjes riet in schoven bijeen te zitten. Zo wordt voorkomen dat het riet bij regen te nat wordt, omdat het water direct naar beneden glijdt …

Daarna rijdt de rietsnijder op zijn trekker met daarachter een kammachine van de ene schoof na de andere. Elk bosje riet wordt van het touwtje ontdaan, waarna de rietsnijder met de kammachine de onbruikbare ondergroei uit de onderkant van het bosje riet trekt. Het riet wordt netjes in een verzamelbak gelegd …

Achter de lopende band waar de pennen van de rietkammachine op zitten, vormt zich een hoopje groenafval. In de Weerribben, waar het rietland eigendom is van Staatsbosbeheer, mogen de rietsnijders dit afval nog steeds verbranden. Het rietland hier in de Wieden is van Natuurmonumenten. Hier is het verbranden van het afval verboden. Het afval wordt aan het eind van het werk door de rietsnijders verzameld en per boot afgevoerd …

– wordt vervolgd

Jong geleerd

Ik heb het er hier wel vaker over gehad, veel rietsnijders in de Weerribben zijn op de een of andere manier familie van elkaar. Wij waren vorige week weer te gast bij rietsnijder Klaas-Jan, de man op de eerste foto. Klaas-Jan heeft het vak geleerd van zijn opa, en hij is een neef van mijn fotomaatje Jetske, die zelf de dochter is van een rietsnijder. Klaas-Jan werd die dag geholpen door een oom en een neef …

En natuurlijk was Klaas-Jan zijn kinderen er. Zijn dochter vermaakt zich een tijdlang prima als ‘chauffeur’ van de trekker. Klaas Jan zijn zoon stapt al bij zijn vader in het rietland rond sinds hij peuter was. Het kan verbeelding zijn, maar als dat knaapje in het rietland is, lijkt het hele kleine en speelse eraf te zijn. Terwijl hij druk bezig was met het afvoeren van de ruigte naar het vuurtje verderop, keek hij nog eens goed naar het kammen van het riet. Nog even, dan zou hij vast ook groot genoeg zijn om dat werk te doen, leek hij te denken …

Of het zo ver komt, is nog maar de vraag. De rietcultuur staat onder druk. De toekomst zal het leren …

Vuurtje stoken

Het was een drukte van belang in het rietland die middag. In het eerste deel van deze serie vertelde ik al, dat ook vrouwen en kinderen er waren. De vrouwen vertrokken na de lunch weer, maar de kinderen bleven. Terwijl er door de rietsnijders hard werd gewerkt, hielden vooral de jongens zich bezig met vuurtje stoken. Welk kind krijgt nou de kans om dat legitiem te doen? Met het verbranden van de ruigte is menig rietsnijder zijn carrière begonnen, denk ik. Eerst kijken, en daarna het vuurtje brandend houden …

Tot nu toe mogen rietsnijders in de Weerribben het riet‑ en maaiafval in de winter onder een speciale stookontheffing verbranden. Daar lijkt echter vroeg of laat verandering in te komen. De kans is groot dat het op enig moment als groenafval moet worden afgevoerd. Voor het milieu zal dat ongetwijfeld beter zijn, maar toch gaat er weer een stukje charme van het werk verloren, denk ik …

Grijs rietland

Het ging dus even mis met de drone boven het rietland. Jammer, maar het is niet anders. Ik heb er weer van geleerd en met een beetje geluk krijg ik nog wel een herkansing om ’t werk van de rietsnijders met de drone vast te leggen …

Om de nadruk te leggen op de grijsheid in het mistige rietland, heb ik een deel van de foto’s omgezet naar zwart-wit. Die wil ik jullie niet onthouden …

Dwalend door de mist

Ik was er al voor gewaarschuwd dat de DJI Flip geneigd is om mist al snel als een ondoordringbare muur te zien, waar hij voor blijft hangen. Toch wilde ik zaterdagmiddag proberen een paar opnamen met de drone te maken van het werk in het rietland. Dat ging heel even goed, maar al snel bleef hij stil hangen zonder nog vooruit te willen. Ik besloot een stukje achteruit te vliegen, maar daarbij heb ik hem per ongeluk ook verder laten opstijgen …

Flip was in de mist niet meer te zien, maar wat nog erger was: Flip kon zelf ook niets meer zien. Ik zag alleen een grijs vlak op het scherm van de afstandsbediening en zelfs ‘Return Home’ werkte niet lekker in de mist Pas toen de mannen hun machines even hadden uit gezet, kon ik de drone op het gehoor weer met stukjes en beetjes naar me toe halen. Omdat de schrik er even in zat, heb ik geen tweede poging meer gewaagd. Het is het kortste filmpje geworden dat ik tot nu toe met de drone heb gemaakt …

– wordt vervolgd