Heidelibellen in de tuin

Wonderlijk hoe het insectenleven in onze tuin de afgelopen weken ineens op gang gekomen is. Maandenlang zag ik hier weinig anders dan af en toe een vlieg of een verdwaalde bij. Vooral bijen en zweefvliegen laten zich de laatste dagen veelvuldig zien en ik heb intussen ook al een paar vlinders te gast gehad …

Vrijdagmiddag verschenen er voor het eerst dit jaar een paar heidelibellen in de tuin. De eerste, een bruinrode heidelibel, nestelde zich op het zaaddoosje van de blauw iris, dat hier ook gisteren al te zien was met een kleine groene schildwants of een nymf daarvan ….

Bijna tegelijkertijd streek er een steenrode heidelibel neer op een trosje bloemen van de ijzerhard. Het lukt net niet om ze samen in één beeld te vangen, maar dit kleurde de vrijdagmiddag wel heel mooi …

Klein spul op een zaaddoosje

De zaaddoosjes van de blauwe iris, die in een zinken tobbe op het terras staat, komen hier bijna elk jaar wel in een kleine serie voorbij. Nadat ik afgelopen week de muntvlindertjes had gefotografeerd, ontdekte ik op één van die zaaddoosjes een nog kleiner insect dan die minivlinders …

Er zat een kleine groene schildwants van amper een halve centimeter groot op. Woensdagmiddag klom hij in de richting van de top, de volgende dag daalde hij weer af. Onder het motto ‘Wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd,’ heb ik er een paar foto’s van gemaakt …

Met mijn nieuwe camera, de Sony RX10, ben ik helaas niet in staat om macro-opnamen te maken zoals ik die met de Canon met de macro-voorzetlens wel kon maken. Daarom tot slot een macro-opname, die ik in juli 2023 heb gemaakt van een vergelijkbare groene schildwants, maar dan op een nog groen zaaddoosje van dezelfde blauwe iris …

De merel & de salamander

Wie hier al wat lang meeleest – en sommigen doen dat al meer dan 15 jaar – weet dat ik, wanneer ik thuis ben, bij droog weer dagelijks talloze keren de tuin in loop. Daarbij neem ik 99 van de 100 keer mijn fotocamera mee. Eind was de 100ste keer …

Ik zat op een ochtend op het terras, toen ik plotseling ‘plons’ hoorde in de vijver. Ik keek op en verwachtte dat er een kikker te water was gegaan. Niets was echter minder waar. Een merel bleek een salamander uit de vijver te hebben gevist. Hij had er grote moeite mee om de taaie salamander dood te slaan en in stukjes te krijgen. Uiteindelijk vloog hij er toch mee weg …

Mijn fotocamera lag uitgerekend op dat moment binnen natuurlijk. Het was tenslotte de 100ste keer. Om deze wonderlijke vangst toch vast te leggen, heb ik mijn mobieltje maar gebruikt. De iPhone SE2022 heeft helaas niet zo’n goeie camera, maar voor de gelegenheid doe ik het ermee …

Bezoek voor de blauwe iris

Begin deze week toonde de blauwe ris op het terras zijn eerste bloem …

Dinsdagmiddag ben ik er eens lekker voor gaan zitten, en dat werd kennelijk gewaardeerd door een bezoekende aardhommel die wel even op de foto wilde …

De salamanders zijn er weer

Met het uitzonderlijk warme weer in het vooruitzicht had ik me erop verheugd vandaag voor het eerst dit jaar een ritje naar de bossen van Olterterp te maken op de iLark. Het mocht echter niet zo zijn. Toen ik gisteravond de accu oplaadde, bleef dat zonder resultaat. Of het aan de lader ligt of aan de accu, weet ik niet, volgende week maar even naar de dealer …

Ik heb mijn dag er echter niet door laten bederven. Omdat ik een kuier naar een van de vogelkijkhutten in de buurt niet zo zag zitten, besloot ik eens een tijdje lekker bij de vijver op de het terras te gaan zitten. Het was er goed uit te houden bij een maximumtemperatuur van 23,1°C en ik hoefde me niet te vervelen …

Afgelopen week lieten de salamanders zich voor het eerst dit jaar weer zien in de vijver. Ik heb de teleurstelling van het gemiste ritje vandaag weggewerkt met het fotograferen van de salamanders …

Een beschonken wesp

Om het verschil tussen de zweefvlieg en de wesp nog eens te laten zien, heb ik een fotoserie uit september 2012 uit het archief getrokken. Zoals dat vandaag nog steeds het geval is, was het ook toen al zo dat er regelmatig even een merel langs kwam om wat van de druiven te snoepen. Daarbij werden er dan ook vaak druiven losgetrokken die op het terras achterbleven …

Terwijl ik met mijn camera op het terras zat, zag ik op een bepaald moment dat de plaatselijke reinigingsdienst aan het werk ging. Een wesp had een overrijpe druif gevonden, en dat was duidelijk een spekkie naar zijn bekkie. Hij dook er letterlijk en figuurlijk op de kop in. Toen hij na enige tijd kennelijk genoeg had gehad, richtte hij zich wankelend op om zijn lange antennes te poetsen …

Vervolgens draaide hij zich om. Even lekker het erop dat hij het slecht met me voor had, maar àls dat al zo was, dan kreeg hij er de kans niet voor. Hij sperde zijn grote kaken wagenwijd open en stak zijn tong naar me uit. Een paar stappen zette hij nog in mijn richting, daarna stortte hij ineen, op zijn minst tijdelijk uitgeschakeld door een overdosis alcohol …

Dit alles zul je een zweefvlieg niet zien doen. Die lust geen druiven of ander fruit. Die heeft geen lange antennes om te poetsen en ook geen grote kaken zoals deze gewone wesp of limonadewesp. De zweefvlieg heeft zelfs geen angel om mee te steken. Maar hoe lastig wespen soms ook zijn, als opruimers verdienen zij ook hun plekje in de natuur. En zo lang je een wesp niet in de verdrukking brengt door naar hem te slaan, zal een wesp zelden steken.

Klaproosjes en lampionnetjes

De klaproosjes zaaien zich de laatste jaren steeds verder uit in onze tuin. Samen met een paar soortgenootjes is dit klaproosje vanuit de tuin overgewaaid naar het terras. De foto van dit mooie klaproosje heb ik al begin mei op het terras gemaakt tegen de achtergrond van een bloembak …


In die bloembak staat onze lampionplant. Van lampionnetjes is echter nog geen sprake als de klaproosje bloeien. De lampionplant begon dit jaar pas in augustus te bloeien. De onderstaande foto van het bloemetje van de lampionplant heb ik begin september gemaakt …


Tegelijkertijd hingen er ook al een paar lampionnetjes te pronken tussen het bladerdek. De onderstaande serie laat mooi het verkleuren van de lampionnetjes zien, terwijl ze hangen te rijpen …

Ook het verkleuren van de individuele lampionnetjes van boven naar beneden levert mooie overgangen van groen naar oranje op. En dan zien we op de onderstaande foto’s behalve de lampionnetjes ook de klaproosjes weer in beeld komen. Nou ja, de restanten van de klaproosjes …


Langzaam vallen de zaaddoosjes van de kleine klaproosjes uiteen. Alleen een op kant lijkend materiaal lijkt het geheel nog bij elkaar te houden. En zo maakt het ene oranje op ons terras geleidelijk weer plaats voor het andere …