Vadertje Langbeen en de zwarte gaten

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen, het wonderlijke ijselijk stilleven dat ik hier gisteren liet zien, is geen foto van het wak in onze vijver. Door dagelijks een paar maal per dag een keteltje water voorzichtig over de rand te gieten, lukt het nog steeds om het steeds kleiner wordende wak m.b.v. het luchtpompje open te houden. Maar zeg nu zelf, het mist absoluut het subtiele van dat ijselijk stilleven …

120206-1344x

Wacht, ik zal nog eens wat nader inzoomen op dat ijselijk kunstwerk van gisteren. Ik zag het vorige week dinsdag op een sloot vlak buiten de Jan Durkspolder. Toen heb ik verzuimd om een foto te maken, waarop dit zwarte gat is ingebed in de omgeving …

120131-1532x

Dat verzuim kon ik een dag later goedmaken, want ook op het eerste petgat in De Deelen ontdekte ik diverse vergelijkbare patronen op de prachtige ijsvloer. Kijk hier liggen er twee tegen elkaar aan …

120201-1520x

Door uit te zoomen wordt duidelijk dat deze twee cirkels midden in het petgat op het ijs liggen …

120201-1518x

Nadat ik enige tijd later het bruggetje over het eerste petgat was overgestoken, zag ik ook aan de noordkant van dat bruggetje weer een paar van die merkwaardige cirkels op het ijs. Eentje is uiterste rechts op de foto onder de brugleuning te zien, twee andere liggen aan de andere kant van het petgat tegen de boomwal aan op het ijs …

120201-1410x

Kijk, Vadertje Langbeen wijst er eentje aan …   🙂

120201-1409x

Maar dan de hamvraag: wat is het en hoe ontstaat het?

Wel, ik ben geen ijskundige, daarvoor moet je bij de ijsmeester van de Elfstedenvereniging zijn, maar ik zal toch een poging doen om tot een antwoord te komen. Daartoe zoom ik nog even wat verder in op de dat ijselijk stilleven van de tweede foto. Als je goed kijkt, dan zie je dat er in het midden een heel klein donker vlekje zit …

120131-1532xx

Daar is waarschijnlijk een tijdje nog wat water door naar boven gelekt. Van buitenaf kon het water op het ijs steeds meer opvriezen. Tijdens dat proces heeft de wind rijp van de omringende bomen geblazen. Die rijp smolt op de natte plekken rond het gaatje in het ijs. Hoe verder bij dat gaatje vandaan, hoe meer rijp er kon blijven liggen.

Wat denken jullie …, zijn die bijzondere vormen daarmee verklaard, hebben we daarmee het lek boven water? Of is er nog een andere verklaring?
Ik heb nog een paar foto’s achter de hand om deze redenering verder te staven, maar ik wacht eerst jullie reacties eens even af. 🙂