Reeën bij de Jan Durkspolder

Warm is het nog steeds niet, maar de scherpste kantjes zijn intussen gelukkig wel van de kou af, daarom ben ik vandaag maar weer eens wat langer op pad gegaan. Aan het eind van de ochtend ben ik naar de Jan Durkspolder gereden, waar ik een tijdje in de eerste vogelkijkhut heb gezeten (kaartje Google Maps). Veel viel er niet te zien, het water staat er momenteel hoog, waardoor de weinige vogels die er waren ver van de hut zaten …





Toen ik enige tijd later over de Westersânning weer richting Oudega reed, zag ik een zestal reeën door de weilanden lopen …





Eén van de reebokken keek weliswaar even op toen ik de auto in de berm liet uitrollen, maar ik werd kennelijk ook nadat ik was uitgestapt om wat foto’s te maken niet als een bedreiging gezien …





De gracieuze dieren vervolgden rustig hun weg naar de slotkant, want daar zijn nog steeds de lekkerste hapjes te vinden …





Na deze altijd weer verrassende ontmoeting ben ik via ommelandse wegen naar het Weinterper Skar gereden, waar ik een uurtje later zo waar even in de zon op het bankje kon zitten nagenieten …