Een eigenzinnige atalanta

Gistermiddag heb ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens een kuiertje gemaakt naar de vennetjes aan de zuidkant van het Weinterper Skar. Er viel bar weinig te beleven. Waar in voorgaande jaren rond deze tijd van het jaar steevast tientallen juffers en libellen te zien waren, bleef dat nu beperkt slechts enkele azuurjuffers en een lantaarntje. En die wilden ook nog niet eens allemaal meewerken aan een foto. De enige die zich in eerste instantie liet fotograferen, was een reiger die aan de overkant van het vennetje tegenover het bankje vruchteloze pogingen deed om een visje te verschalken …





Terwijl ik lekker op het bankje zat, zag ik na enige tijd vanuit mijn linker ooghoek iets bewegen op een boom die wat verderop aan het pad stond. Omdat ik niet meteen goed kon zien wat er had bewogen, liep ik voorzichtig naar de boom toe. Daar bleek dat mijn aandacht was getrokken door een atalanta die op de stam was neergestreken …





Nadat ik van weerszijden een profielfoto van de vlinder had gemaakt, ben ik nog een tijdje in de buurt van de boom gebleven, want ik hoopte nog een foto van de mooie gespreide vleugels te kunnen maken. Dat zat er echter niet in, want het eigenzinnige beestje hield zijn vleugels straks gesloten …