Elk jaar leer ik weer nieuwe dingen met betrekking tot de rietteelt. Vorige week is me tijdens het bezoek aan de rietsnijders duidelijk geworden dat het ene rietland het andere niet is …
Op dit perceel aan de Heuvenweg bij Kalenberg was ik nog niet eerder geweest met Jetske. Hier loop je over een dik drijvend vegetatiedek, de zogenaamde kragge, die zacht onder je voeten op en neer deint. En alsof dat niet genoeg is, wordt de toplaag hier gevormd door een dikke laag zacht veenmos …
Nadat hij het riet heeft gemaaid, begint het werk eigenlijk pas voor de rietsnijder. Samen met het riet is een groot deel van de ondergroei gemaaid, dat zit allemaal onderaan tussen het riet. Kijk maar eens naar de bovenstaande foto. Daarop is goed te zien dat Klaas-Jan met zijn linkerhand het bosje riet aan de bovenkant kan omvatten, terwijl hij met zijn rechterhand vooral een enorme bos ruigte ondersteunt …
Bosje voor bosje wordt deze zogenaamde ruigte machinaal uit het riet gekamd. Uiteindelijk blijft er maar een schamel bosje riet over. Bovendien is het riet dit jaar over de hele linie aan de korte kant gebleven als gevolg van een paar koude nachten tijdens de eerste groei van het nieuwe blad in april. De meeste rietsnijders zullen hun schuur dit jaar dan ook niet vol krijgen …
Nee, voor de rietsnijders is het geen vetpot, hard werken voor weinig geld. Gelukkig zijn ze niet voor de volle 100% afhankelijk van de verkoop van het riet. Zonder het maaien van het riet zouden de rietlanden snel verlanden en veranderen in bossen, daarom krijgen de rietsnijders een beheerssubsidie per hectare die ze onderhouden …
De derde en vierde foto laten mooi zien dat Rhena zich helemaal thuis voelt in het rietland. Ze is niet alleen een fijne metgezel, maar ze draagt haar steentje ook bij aan het werk. Op deze foto’s helpt ze mee met het schoonmaken van het riet door de stengel van een lisdodde te vermorzelen. En na gedane arbeid is het uiteindelijk goed rusten …
– wordt vervolgd –
Mooi verhaal over de hulp van Rhena.
Ik denk dat veel mensen denken dat het machinaal uitkammen een fluitje van een cent is, maar dat is niet zo. Ik heb dat zelf een keer mogen voelen. Je moet de bos echt stevig vasthouden, want anders ben je al het riet ook kwijt.
Zo ver ben ik nog net niet ingevoerd in de materie. 🙂
Kraggen, daar schoten mensen wel eens doorheen, waarna het veendek zich geruis- en naadloos boven hen sloot. Nooit werden ze teruggevonden, of het was als veenlijk…
mooie serie Jan uitleg en info, genieten van deze series
Op dat verende dek heb ik ook al eens gestaan. Heel bijzonder is dat. Je hebt mooie series geschoten en je kopfoto us fantastisch.
geweldig mooi en leerzaam.
Een heel interessante post en serieus hard werk.
Walking on floating vegetation?
Rhena’s such a cutie.
‘Kragge’ is a tightly rooted root mass of the plants. It can be a 30 – 200 cm thick layer, that ’s floating and moving with the water level.This soil can also move with the water level.
Scientists have classified the kragge in: impassable, carefull passable, waves during the walking over it, only golfing when jumping or vibrating only.
Mooie foto’s en heel interessant. Mijn droom was altijd een huisje of schuur te hebben met een rieten dak… Nu weet ik wat er allemaal aan voorafgaat.
Ja, en hiermee is het nog niet klaar … 🙂
mooi informatief logje Jan
me fraaie foto’
fijne zondag
mooie serie weer, ik ga dit keer voor foto 2
Het blijft heel leuk om te zien. Prachtige foto’s weer.
Rhena zorgt voor de ‘vrolijke noot’ als je het mij vraagt. Wat een gek gevoel zal dat geven als het onder je voeten deint
Dat is inderdaad een vreemd gevoel, dat kennen we op de zandgrond niet … 😉
Mooi informatief Blog Jan. Prachtig die laatste foto met een moedeloze Rhena 🙂 Dat deinen van de rietlanden ken ik wel. ben altijd een beetje bang dat ik er doorheen ga
Ja, dat is een bijzondere gewaarwording.
Een héle mooie wandeling heb je gemaakt met Jetske. Hier zou ik ook wel eens rond willen lopen . Dat veenmos kunnen we hier wel in de Peel ….maar hier hebben we niet zoveel Rietsnijders.
Mooie foto’s bij het verhaal, dat werken op deze wijze moet volgens mij in je zitten.
Dit gaat niet voor niks vaak van vader op zoon over, denk ik.
weer wat te weten gekomen Jan, vergezeld van mooie foto’s, prachtig joh,
een zonnige zondag gewenst
❤
Bijzonder interessant om te lezen en mee te mogen kijken.
Mooie beelden!