– Virtueel naar Frankrijk 39 –
Na mijn wandeling langs al die mooie gevels in het dorp besloot ik terug te lopen naar het huis via het pad langs de krijtrots, waarlangs we de eerste dag naar het strand waren gelopen …
Daar kreeg ik geen spijt van. Om te beginnen was het waarschijnlijk de kortste weg, maar ik heb er ook weer genoten van een heel ander uitzicht. Het geluid van de branding moeten jullie er maar even bij denken …
Een minuut of tien later was ik weer bij het huis. Kan ik jullie toch nog mooi even de beide balkons tonen, die zo’n magnifiek uitzicht over de Atlantische Oceaan bieden …
Toen ik aan de andere kant van het huis naar de vuurtoren keek, was die intussen in mist gehuld …
– wordt vervolgd –
Goed idee om dat pad terug te nemen.
De eerste foto in de galerij vind ik prachtig. De witte rotsen die aan de horizon verdwijnen in de mist.
De branding denk ik er wel bij. Zo mooi die kust! Ik verlang er naar om nog eens terug te gaan naar die streek.
’t Is te doen, Joke, jij zit er een stuk dichterbij dan wij. 🙂
Dat is waar Jan!
je hebt er heel verschillende weer soorten gehad tijdens jou vakantie,
een echte zeeklimaat streek, mooie foto’s van dit stuk kust en gebouwen
We hebben zo ongeveer alle soorten weer gehad die week, en dat maakte het in fotografisch opzicht extra interessant. Op de laatste dag kregen we zelfs even een voorproefje van storm.
Die eerste foto, wat een pareltje 🙂
That coastline is lovely!
Thank you, Ladyfi
Amazing landscapes.
Een mooi tochtje dus, leuk zo’n mistfoto als je het nog niet verwacht.
Goede uitzichtplekken had je.
Zo mooi deze foto’s. je zou ze moeten bundelen en het lokale VVV aanbieden.
Dat laatste lijkt me niet echt een goed idee. Maar aan het eind van deze serie kom ik daarvoor met een alternatief voorstel.
Ik ben benieuwd. Reisbureau? 🙂
Nee, een veel betere fotograaf. 🙂
Wat een rust en wat sfeervol, Jan !!
Je heb het heel mooi weergegeven die mooie gebied…
Lieve geniet groetjes Anna 😊
je was daar wel op hele mooie momenten Jan.
Het geluid van het strand als de golven met kracht de kleine fijngemalen en door de zee fijngeslepen steentjes heen en weer laten rollen…
De zeemeeuwen die eeuwig lawaai maken, het geluid van de zeewind…
Echt zalig allemaal, van deze zee-cocktail kan ik urenlang genieten !
Geloof het of niet, maar ik heb indertijd geluidsopnamen gemaakt van de branding en het voortdurende geruis van de zee. ’t Is alleen jammer dat ze in de loop der jaren verloren gegaan zijn. Maar jij hebt dergelijke opnamen duidelijk niet nodig om je er een voorstelling van te kunnen maken. 🙂
Dat je geluidsopnamen van die kust hebt gemaakt, dat geloof ik grif. De geluid -memories die ik ooit heb gemaakt… ik heb er nog een tiental casettes van liggen, gemaakt met een 30 jaar oude Philips casette-radio-recorder 🙂
Maar deze indrukwekkende kusten zitten nog steeds in mijn korte termijn geheugen 🙂 , omdat we daar niet zolang geleden waren in Etretat, een kustplaats die qua krijtrotsen en natuur gelijkwaardig aan waar jij was geweest.
Wauw wat is daar heel mooi om te wandelen. Rotsen moet wel erg uitkijken waar het loopt. Mistig bij de rosten is prachtig gezicht. Mooie foto’s uit Frankrijk. Fijne avond.
Dankjewel, jullie ook een fijne avond!
Dat pad langs de rotskust ziet er wel spectaculair uit hoor, enfin ik dacht het te herkennen als het min of meer hangende pad tegen de rotswand. Mist kan daar aan de Franse kust heel snel opkomen. Zelf maakte ik het mee in Bretagne. Stralende zon in de ochtend dus, vlug het strand op en plots uit het niets opduikend vanaf de zee, dikke erwtensoep en weg zon….
Ja, mist is een boeiend, maar ook niet te onderschatten fenomeen. Zelf ben ik eens bijna verdwaald tijdens opkomende mist op een grote zandvlakte.
Mooier kan je het bijna niet krijgen Jan, rotsten, water en mist.
En toch wordt het in de komende logjes nog mooier..
Een heel mooie omgeving daar Jan.
Dat vind ik ook nog steeds, Suske.
Prachtige kust die je mooi in beeld bracht Jan
groeten
Dankjewel, Willy, een prettige avond.
Prachtig. Niets mooier dan die mistige sfeer aan zee, het geklots van de golven, het gerol van de keien, de echo tegen de rotsen, de vuurtoren die er mysterieus tussen opdoemt. Ik word er lyrisch van.
De mist wordt in de komende logjes alleen maar mooiere.
Mooie omgeving en fotowerk!
Dankjewel, inge.
Gelukkig ontdek ik een afsluiting bovenop de prachtige krijtrotsen. Ik hield even de adem in…..
Je weet toch dat ik ’t heb overleefd. 🙂
prachtige rotsen Jan, daar kan ik uren naar kijken,
wat is het toch mooi daar
Ja, ik was er indertijd na een paar dagen ook nog niet uitgekeken. Die panorama’s vervelen niet snel.