Op de terugweg hebben we nog twee tussenstops gemaakt. Om te beginnen trakteerde Nils op een terras bij Vierhuis op koffie met appelgebak. Daarna reden we door naar Rotsterhaule, waar we even een zijsprongetje namen naar het natuurgebied het Easterskar. Net als veel andere natuurgebieden heeft het Easterskar zijn ontstaan te danken aan de turfwinning …

Het had niet veel gescheeld of natuurgebied het Easterskar had niet bestaan. In het kader van werkloosheidsbestrijding werd begin vorige eeuw namelijk veel ‘natuur’ ontgonnen voor de landbouw. Omstreeks 1960 stond het Easterskar op de planning om op de schop te gaan. De groeiende industrialisatie hield het project echter tegen. Het naastgelegen Westerskar was wel al ontgonnen, maar het Easterskar en haar domein van bijzondere planten, vogels, vlinders, reptielen en amfibieën bleef gespaard en werd eigendom van de provinciale vereniging voor natuurbescherming ‘It Fryske Gea’ …
Ik besloot dit zijsprongetje te maken, omdat we onderweg langs de geboorteplek van mijn moeder kwamen. Pake verdiende zijn brood als landarbeider in en rond het Easterskar. Mem kwam als zevende kind op de wereld in het kleine huisje op de foto hieronder. Zo’n groot gezin in zo’n klein huisje, daar kunnen we ons vandaag niets meer bij voorstellen. Op de rechter foto zie je het gezin nog voordat mijn moeder werd geboren.
Wij waren intussen aangekomen in de vogelkijkhut ‘Skiere Goes’ (‘grauwe gans’ voor niet-Friestaligen) in het natuurgebied. Rondom de hut was het rustig, in de verte dreef een aantal zwanen op het water en vloog een grote zilverreiger op …
Op het moment dat wij de hut betraden waren twee vogelaars met luide stem bezig om een derde vogelaar uit te leggen welke instellingen hij met zijn camera, met daarop een joekel van een zoomlens, het best kon gebruiken. De man bleef echter hardnekkig tegenstribbelen. Nils en Tijmen zagen de humor er wel van in. Pepijn begreep er niets van, vooral omdat ik net voordien had verteld dat je in een vogelkijkhut wat stil hoort te zijn om de vogels niet te verjagen. Toen hij erbij ging liggen, leek het mij de hoogste tijd om huiswaarts te keren …

gelukkig is het een natuurgebied gebleven Jan
mooie blog en verslag, prachtige foto’s en uitleg en informatie
LikeGeliked door 1 persoon
Leuk verhaal
8 man in dat huisje is inderdaad erg klein
LikeGeliked door 1 persoon
Ik reed een keer langs Easterskar op weg naar een feestje met collega’s aan het Tjeukemeer. Toen bedacht ik me dat wij samen daar eigenlijk nooit zijn geweest. Toch maar eens op het lijstje zetten. Gelukkig dat het gebied behouden is gebleven.
Bestaat er ook nog een foto van het gezin waar je moeder wel bij opstaat?
Daar sta je dan met je verhaal over zachtjes praten in een vogelkijkhut. Dat is dan voor een 12-jarige wat lastiger te plaatsen.
Het is altijd wel een dingetje. Ik maakte het afgelopen week ook weer mee.
Het is weer een mooie serie geworden. Ik denk dat Pepijn ook wel moe was van al die indrukken. En hij heeft de benen nog niet zo lang als jullie. 🙂
LikeGeliked door 1 persoon
Dat laatste had ik me ook al gerealiseerd. Alleen al het feit dat alle verhalen en gekke dingen, die ik heb verteld een plekje in dat koppie moesten krijgen. Daar kon geen scène meer bij van pake die in discussie ging met mannen met nog veel grotere camera’s dan die van pake, vond ik.
Of er nog een foto van het hele gezin bestaat, weet ik niet. Zou best kunnen van niet, want mijn moeders’ oudste zuster trad al rond de geboorte van mijn moeder in het huwelijk, staat me bij. Mijn moeder en haar oudste neefje zijn ongeveer even oud. 🙂
LikeGeliked door 1 persoon
Ik kan me nog steeds niet voorstellen dat zulke enorme gezinnen in zo’n huisje paste. Maar ik denk dat dat de tijd is, hard werken en daarna blij zijn om stil te kunnen zitten. Mooie omgeving denk dat de vogeltjes wel verdwenen zijn daar.
LikeGeliked door 1 persoon
Die familiefoto’s zijn van onschatbare waarde. Wat leuk dat je zo’n trip kan maken met de kleinkinderen.
LikeGeliked door 1 persoon
Een leuk verhaal, en ja je kan je tegenwoordig niet meer voorstellen dat grote gezinnen in zo’n klein huisje konden leven. Tijden zijn wel veranderd. Gelukkig is het natuurgebied bewaard gebleven, ook daar zijn de tijden veranderd m.b.t. het begrip natuur. (gelukkig)
LikeGeliked door 1 persoon
Ja, we klagen wel veel met zijn allen. En daar is met het oog op milieu en klimaat nog steeds reden genoeg voor..Maar als je over de laatste 50 – 60 jaar terugblikt, dan is er gelukkig toch ook veel ten goede gekeerd. En zo’n postzegeltje natuur dat bijna weg was geweest, heeft nu een grote waarde.
LikeLike
Ik zou de heren toch vriendelijk verzoeken hun kop te houden…
LikeGeliked door 1 persoon
Als ik alleen was geweest of met mijn fotomaatje, dan had ik dat ook wel gedaan. Maar je weet nooit wat voor reactie daar op komt, en ik had geen zin in een evt. scène met de jongens erbij.
LikeLike
een mooi verhaal Jan
en Pepijn zag het even niet meer zitten
prettige dag
LikeGeliked door 1 persoon
Het was inderdaad wel genoeg voor Pepijn daar. En niet alleen voor hem. 😉
Prettig weekend.
LikeLike
Heel mooie serie foto’s en verhalen, Jan. Ik keek iedere dag uit naar het vervolg. Als ik naar het westen ga, doe ik dat altijd door de polders, en dan zie ik vlak voor de Lemmer min of meer aan de oever van het Tjeukemeer het Martinuskerkje (heb ik net opgezocht hoor, wist ik niet) van Oosterzee, en dan denk ik: daar wil ik een keer kijken. Nu heb ik een extra reden om de afslag eens te nemen.
LikeGeliked door 1 persoon
Dankjewel, Peter. En als je dan nog een stukje voorbij Oosterzee doorrijdt, kun je bij Echten nog een mooi stoomgemaal met een museumpje meepikken. De schoorsteenpijp van dat gemaal was lang geleden gesloopt, maar enkele jaren geleden heeft het stoomgemaal zijn pijp teruggekregen.
LikeGeliked door 1 persoon
Samen met je toekomst het verleden doorstruinen. Mooi!
Weet je dat ik jouw trekken herken op de laatste foto van je zoon?
LikeGeliked door 1 persoon
Knap dat je dat ziet. De meeste mensen zien die gelijkenis niet zo.
LikeLike
Hij vond het mooi geweest. Het was fijn om op deze manier mee te lopen 🙂
LikeGeliked door 1 persoon
Dankjewel, Ria. Pepijn was niet de enige, zelf liep ik op dat moment ook bijna tegen mijn grens aan. 🙂
LikeLike
ha Afanja,
wat leuk… het geboortehuis van je mem…
Dat is toch wel heel bijzonder.
Leuk, die foto van Pepijn, die op de bank ligt…
Prettig weekend, Marlou
LikeGeliked door 1 persoon
Dankjewel, Marlou, jij ook een prettig weekend.
LikeLike
We kunnen niet meer geloven dat zovele mensen tegelijk in zo’n klein huisje hebben gewoond. Als ik het huisje waar mijn vader als kind (samen met 5 andere broers) opgroeide bekijk, zal het ongeveer hetzelfde van grootte zijn geweest. Naar Belgische normen zijn de moderne huizen in Nederland ook veel kleiner… Het kan verkeren zei Bredero 🙂
LikeGeliked door 1 persoon
Ja, alles is betrekkelijk, maar zoals de arbeiders hier op het Friese platteland tot ca 50 jaar geleden veelal woonden, dat was wel heel klein. En nu kan ik me in zekere zin toch rijk noemen dat ik zowel in het huisjes hierboven als in dat van mijn pake nog in een bedstee heb gelegen. Het wilde er maar moeilijk bij de jongens in dat zo’n bedstee eigenlijk een bed in een kast was. 🙂
LikeGeliked door 1 persoon
Zo’n bedstee heb ik bij de ouders van mijn vader ook nog geweten…
LikeGeliked door 1 persoon
Quiet in a bird blind would be the expected thing.
LikeGeliked door 1 persoon
That is the normal behaviour, but we had bad luck that day. I almost got the impression that the youngest grandson was beginning to doubt my mental capacity. 😉
LikeLike
Genoten van al je verhalen. Heel bijzonder om te doen met je zoon en kleinkinderen. Is wel lastig soms om over te brengen op hen en anderen wat het voor jou betekent.
LikeGeliked door 1 persoon
Dankjewel. Sommige dingen moet je eigenlijk ervaren, voordat je begint te begrijpen wat het inhoudt of betekent. Maar verhalen op locatie die met een stukje beleving worden verteld maken het al wat gemakkelijker. Maar ik zal bij gelegenheid zeker nog eens checken wat er is blijven hangen bij de jongens.
LikeLike
Enige gezinsfoto van toen, dat was altijd een gebeurtenis.
Die arbeidershuisjes, ach ja, hier en daar staan er nog. Wij woonden in zo’n pittoresk Zaanse huisje, drie zussen per tweepersoonsbed.
In de vogelhut hadden waarschijnlijk meer ruimte. ☻
LikeGeliked door 1 persoon
Drie broers of zussen per tweepersoonsbed, in het huisje waar mijn moeder haar eerste levensjaren heeft doorgebracht, ging het zo per bedstee. 🙂
LikeGeliked door 1 persoon
Hier zullen de mannen nog lang aan terug denken
LikeGeliked door 1 persoon
Wat een mooie familiefoto! Ja, zo leefde men vroeger. Tot mijn tiende hadden wij ook slechts 3 slaapkamers in ons huis: de meisjeskamer (voor 4), de jongenskamer (voor 5) en de slaapkamer van de ouders.
Wat is het daar fijn in de natuur. Dat een jongeman er gaat bij liggen, is normaal. De interesse komt met de jaren.
LikeGeliked door 1 persoon
Het liep al tegen het eind van de middag en de mannen hadden al heel wat verhalen moeten aanhoren, dus dat Pepijn zijn aandacht even verslapte kwam niet onverwachts. 🙂
LikeGeliked door 1 persoon
Trop is teveel.
LikeGeliked door 1 persoon
Mooi die oude foto’s Jan, ze halen herinneringen naar boven hè?
LikeGeliked door 1 persoon
Een stukje familiegeschiedenis en een mooi (en tevens beschermd) stuk natuur 🙂
Wat een geluk dat dit allen niet ten prooi viel aan de vooruitgang.
Fijn weekend Jan en groetjes,
Rudi
LikeGeliked door 1 persoon
Ja, dat stukje natuur is nu nog een stukje woestenij te midden van de omliggende weilanden.
Fijn weekend.
LikeLike