Een ode aan de wolf

Geplaatst op door

Gisteren vertelde ik al, dat ik het ‘hartfilmpje’ had gevonden op het oude, adellijke landgoed van de familie Van Boelens in Olterterp. Het originele landhuis is in 1907 vervangen door het huidige optrekje. Tegenwoordig heeft de provinciale natuurbeschermingsorganisatie It Fryske Gea haar hoofdkwartier in dit stijlvolle landhuis, dat ook in een prachtige parktuin ligt …

Het ‘préhistorische hartfilmpje’ was in werkelijkheid een stenen kunstwerk van de Drachtster beeldhouwer Anne Woudwijk. Woudwijk was kennelijk al enige tijd bezig met de (terugkeer van) de wolf naar ons land, voordat daar echt sprake van was. De titel van het kunstwerk is ‘Wanneer de maan het landschap verandert, huilen de wolven’. Samen met nog twee andere kunstwerken, die Park Huize Olterterp in één rechte lijn verbinden met de natuurgebieden het Ketliker Skar en de Lendevallei vormt het een ‘Ode aan de wolf’...

Het tweede kunstwerk uit deze serie heb ik in 2003 al eens gefotografeerd in het Ketliker Skar, toen ik er toevallig langs kwam. Eigenlijk zou ik die plek nog eens weer moeten opzoeken. Op de rechterhelft van dit monument is een roedel om elkaar heen draaien wolven te zien. De linkerhelft vraagt om nader onderzoek. Maar ik heb geen idee van de exacte locatie, dus het is maar de vraag of het nog wel bereikbaar is voor mij. …

De locatie van het derde deel van deze ‘Ode aan de wolf’ heb ik intussen gevonden. Dat ligt in Jetskes’ rayon, dus daarover moeten we nog maar eens in overleg. Morgen eerst een tweede spoor waar ik door het weerzien met het ‘hartfimpje’ op werd gezet.

36 gedachten over “Een ode aan de wolf”

  1. Pingback: In ’t spoor van de wolf | Afanja's Weblog

  2. Ik was dus al een keer geweest bij het kunstwerk in de Lendevallei.
    http://www.jetskefotografie.nl/pivot/entry.php?id=1453
    Ook wel leuk om jouw reactie daarop te lezen.
    Ik ga zeer binnenkort op onderzoek uit om te kijken of de afstand te doen is voor jou.
    Een mooi stukje speurwerk heb je verricht. Mooie dat verschillende plekken zo bij elkaar komen.
    Ik lees wel dat het nodig tijd wordt dat ik (of samen) een keer naar het Ketliker Skar ga. Ik heb meerdere collega´s die daar in de buurt wonen en mij er al over tipten.

    • Wow … dat was ik dus helemaal vergeten, jij bent daar dus bijna 10 jaar geleden al geweest. Mooi dat er in de Lendevallei een bordje met uitleg bij staat. Dat ben ik in Olterterp en in het Ketliker Sjar niet tegengekomen indertijd.
      Ik heb intussen gezien dat het monument niet ver van de weg ligt. Kort parkeren voor het hek moet daar toch wel even kunnen met mijn kaart, lijkt me. Maar ik wacht jouw bevindingen graag af. Het Ketliker Skar lijkt een gezamenlijk kuiertje wel wijs. 🙂

  3. Pingback: Een bijzonder stukje bos | Afanja's Weblog

  5. Er zweeft een tikkeltje mysterie rond in dit logje. huilende wolven, de maan, een geluiddiagram (goed gezien van Rudi !), allemaal ingrediënten om lekker bij weg te dromen én te fantaseren 🙂

  8. Heel actueel, deze ode aan de wolf.
    Prachtige, poëtische titel van dit mooie, sobere kunstwerk ‘Wanneer de maan het landschap verandert, huilen de wolven’
    De suggestie van Picpholio bevalt me wel.
    Hartelijke groet, Zem.

    • Daar zat ik zelf ook aan te denken, Zem. Ik verwacht dat het derde kunstwerk in de rij op dit eerste kunstwerk zal lijken. Alsof er aan beide kanten van de roedel op de stenen in het Ketliker Skar een wolf zit te huilen. Het kan nog even duren, maar ik hoop het derde kunstwerk nog eens te kunnen tonen. Dan kom ik hier zeker nog op terug. 🙂
      – Groeten en een goed weekend.

  9. Prachtige gebouw en goed gebruikt ook de kunstwerken spreken me wel aan. Ben hier eindelijk terug na talrijke onderzoeken en behandelingen in pijnkliniek. Gaat beter met me en nu afwachten of het blijvend is

  11. Begint mij hier nu plots iets te dagen…. het kan zijn dat ik het mis heb…. maar kan het zijn dat wat we eerst als een hartslag meenden te herkennen, misschien een geluidsdiagram van de huil van een wolf ?

    • Daar zat ik zelf ook aan te denken, Rudi. Ik verwacht dat het derde kunstwerk in de rij op dit eerste kunstwerk zal lijken. Alsof er aan beide kanten van de roedel op stenen in het midden een wolf zit te huilen. Het kan nog even duren, maar ik hoop het derde kunstwerk nog eens te kunnen tonen. Dan kom ik hier zeker nog op terug. 🙂

    • Anne Woudwijk heeft al zo ongeveer zijn hele leven in natuursteen gehakt. Zijn werk vind ik vrijwel altijd mooi, maar zijn schouders, etc. zijn er niet beter op geworden in de loop der jaren.
      Ik hoop van dat mooie landhuis en de prachtige parktuin rondom komende herfst nog eens wat foto’s te kunnen maken.

  13. Mooi landhuis, de “kunst” stenen zeggen mij iets minder, maar de gedachte gang van een spoor naar iets, vind ik wel heel interessant. Ik kijk al uit naar het vervolg.

  14. Wat een prachtig landhuis, dat spreekt me toch zo aan, ik ga meteen dromen als ik zoiets zie. Ook de kunstwerken zijn heel apart. Ook daar hou ik van, van kunst in de natuur. En ze passen er nog ook!
    Fijn weekend Jan!

Reacties zijn gesloten.