En toen kwam de regen

Ik kom tot een afronding van het zonnige kwartiertje dat Jetske en ik vorige week vrijdag hadden in De Deelen. Naar mate de bui dichterbij kwam, werd de lucht donkerder …

Daardoor werden de kleuren van door de felle zon belichte bomen en struiken op de oostelijke oever nog wat intenser. Intussen was de bui zo dichtbij gekomen, dat de eerste druppels kringetjes in het water begonnen te tekenen …

Ik liep terug naar het begin van het petgat, waar ik nog snel een paar foto’s maakte van het boothuis van Staatsbosbeheer aan de overkant van het water. Van enkele druppels was intussen al lang geen sprake meer …

Ik zat al lekker droog in de auto, toen Jetske even later ook weer tevoorschijn kwam van haar wandeling langs het petgat. De brede glimlach op haar gezicht verried haar tevredenheid over haar cameratas op wieltjes, vertelde ze even later. Ook op het modderige pad kon ze er goed mee uit de voeten en liep ze vele malen lichter dan met haar zware rugtas met camera’s in het recente verleden …

43 gedachten over “En toen kwam de regen”

  1. Ojee… je ziet regenbui eraan komen. Bovenste foto had je nog zon.

    Gauw weer naar huis gegaan.

    Deze foto’s ziet mooi uit.

    Fijne dag.

    • We hadden echt geluk met die dreigende lucht en het contrasterende struikgewas. Voeg daar ook nog eens de weerspiegeling bij, dan weet dat het bijna niet mooier kan.

      Die cameratas op wieltjes was echt een goed idee. Ze had altijd meerdere camera’s in haar rugtas, die begonnen steeds zwaarder te worden.

  2. Tsja, waarom moeilijk doen als het ook makkelijker kan. Een mooi idee, ik sleep ook altijd met een rugzak rond. Mooie foto’s levert zo’n weerbeeld op.

    • Dankjewel Willy. Onder dat dak zit inderdaad geen normaal huis. Het is een boothuis, oftewel een overdekte berging voor één of meerdere boten. We hebben die boothuizen in diverse soorten en maten in de omgeving.

      Prettige avond.

  3. Die donkere lucht geeft de foto’s een dreigende sfeer. Heel mooi. Zo’n karretje lijkt me handig.
    Ik dacht ook het dak van een verdronken huis te herkennen.

  4. Prachtig licht. Echt prachtig.

    Dat “karretje” intrigeert me nu wel 🙂 Ik heb een rugzak die ik onhandig vind, en ik heb een schoudertas die goed is voor fototoestel en één lens, en die vreselijk irritant piept. Bij iedere stap.

    • Jetskes’ cameratas is in feite een degelijke rugtas op wieltjes. Door er zelf een paar beschermende compartimenten in te maken is er ruimte voor meerdere camera’s. En overal is aan gedacht, er zitten niet echt heel kleine wieltjes onder. Deze zijn goed voort te rollen over modderige paden. Het maakt alles een stuk makkelijker.

  5. Die heel donkere en dreigende luchten zijn geweldig. Gelukkig vertelde je dat het een drijvende boot is, ik dacht een huis dat tot aan het dak onder water stond.

    • Het was de mooiste lucht van de dag op het mooiste plekje dat voor handen was. 🙂

      Onder dat dak zit inderdaad geen normaal huis. Maar het is ook geen drijven de boot. Het is een boothuis, oftewel een overdekte berging voor één of meerdere boten.

  6. Dacht eerst dat het een huisje was dat onder water stond – boothuisje klinkt inderdaad logischer 🙂 Ik moet zeggen, zoals ik dat karretje nu zie – dacht eerst dat het een soort reiskoffer op wieltjes was, maar dit ziet er inderaad wel iets uit dat je over moeilijker terrein kan meeslepen, zeer interessant en moet ik eens meer van over opzoeken. Fijne namiddag nog Jan !

    • Het is inderdaad geen normaal huis. Het is een boothuis, oftewel een overdekte berging voor één of meerdere boten.

      Jetskes’ cameratas is in feite een degelijke rugtas op wieltjes. Door er zelf een paar beschermende compartimenten in te maken is er ruimte voor meerdere camera’s. En overal is aan gedacht, er zitten niet echt heel kleine wieltjes onder. Deze zijn goed voort te rollen over modderige paden. Het maakt alles een stuk makkelijker.

      Jij ook een mooie dag verder.

  7. Wat hebben jullie foto’s met heel mooi licht kunnen maken en zat je toch nog op tijd in de auto voor de vlaag toch losbarst. Dat Jetske blij was met rollende fototas kan ik heel goed begrijpen

    • We hebben vrijdag verschillende buien zien komen en gaan. Dit was veruit de meest fotogenieke, vooral ook vanwege het mooie plekje. Die cameratas op wieltjes is een enorme vooruitgang!

  8. De verandering van het weer heb je prachtig weten vast te leggen. De kleuren, het licht,…
    Ik kan mij Jetske haar blijdschap voorstellen. Wat een verbetering.

    • Het was een uitzonderlijk mooi moment bij de nadering van de zoveelste bui van die dag.

      Ik heb in het verleden vaak diverse keren mijn zorgen uitgesproken over Jetskes’ rugzak met die zware camera’s en lenzen. Dit is voor mij een stuk beter om aan te zien en voor Jetske om te gebruiken nog meer.

      • Mijn vijf laatste schooljaren gingen mijn schoolboeken ook altijd mee in een rolkoffertje. De zwaar geladen boekentas of rugzak – én de laptop erbij – werden moordend voor de rug- en nekspieren. De parking was dan ook nog een heel eind lopen van het schoolgebouw.
        Dus ik begrijp het helemaal.

Reacties zijn gesloten.