Een spin op het kozijn

Toen ik maandagmiddag weer eens een rondje door de tuin liep, werd mijn aandacht getrokken door een spinnetje dat over het kozijn van de schuifpui liep …

Het is de schorsmarpissa, een springspin met een paar opvallend grote ogen aan de voorkant van zijn kop. Met die ogen houdt hij zowel prooien als gevaar goed in de gaten …

Hij heeft de naam springspin trouwens niet gestolen. Ik heb al een paar maal meegemaakt dat zo’n spinnetje op mijn camera sprong op het moment dat ik net wat te dicht bij hem kwam …

Vergeefs wachten

Nauwelijks zichtbaar deinde de lange stengel van de verbena zachtjes op een neer. Hoewel dit al een erg mooi beeld was, hoopte ik stiekem dat er in deze setting nog even een vlinder op de bloemen neer zou strijken. Daar heb ik echter vergeefs op zitten wachten …

Op zoek naar druppels

Gistermorgen heb ik weer eens een tijdje met druppels zitten spelen in de tuin …

Nu de bladeren van mijn favoriete druppelplant bij de vijver zijn verdwenen, moest ik op zoek naar alternatieven …

Ik sluit af met een foto waarop de heksenbol niet alleen in een druppel is te zien, maar ook op de achtergrond …

Een chagrijnige spreeuw

Vorige week donderdagochtend zat ik op het terras, toen er een spreeuw neerstreek op het landingsplatform van de pindakaaspot. Terwijl we oog in oog tegenover elkaar zaten, keek hij me met een chagrijnige blik aan, alsof hij wilde zeggen: “Hé lullo, wanneer krijgen we eens een nieuwe pot pindakaas …”

Daar vond ik het nog te vroeg voor. “Je wacht nog maar even,” seinde ik terug. Daarna keurde hij me geen blik meer waardig …

Insecten op de hedera

De klimop in onze tuin heeft zelden zo mooi en uitbundig gebloeid als dit jaar. Dat is rond deze tijd van het jaar vaak een gewilde voedingsbron voor diverse insecten. Daarom staat de camera de laatste tijd geregeld gericht op de bloeiende hedera aan de pergola boven de vijver …

Nadat ik er de afgelopen dagen al een paar maal wat bijen, wespen of vliegen in beeld had gevangen, verscheen er vanmorgen rond koffietijd een atalanta voor de camera. Hij fladderde helaas weer weg, voordat ik wat verder kon inzoomen om hem deftig te portretteren, maar ik doe het ermee …

Witje in de wind

Zoals ik gisteren al schreef, begon ik de dag met een geaderd witje op de verbena. Ik zat net met de camera op het statief te luisteren naar een soundscape op mijn smartphone, toen ik hem zag landen. Het waaide nogal, dat maakte het voor de vlinder niet gemakkelijk om zich vast te blijven klampen aan de bloemen, maar het lukte hem toch wonderlijk goed …

Die wind zorgt normaal gesproken vaak voor hinderlijk windgeruis. In de nabewerking probeer ik dat meestal wat weg te werken door er een muziekje overheen te zetten. Omdat ik in dit geval via Mastodon net zat te luisteren naar de soundscape ‘Uit de zee’ van Ferrie = differentieel (https://ferrie.audio/), had ik daar in dit geval geen werk van. Terwijl de camera liep, heb ik mijn mobieltje bij de microfoon van de camera gehouden …

En zo werd ‘Uit de zee’ ‘In de wind’

Hopelijk kun je ermee leven, Ferrie …

Een witje in de herfsttuin

De tuin begint langzaam maar zeker meer naar herfst te kleuren en te geuren. De temperaturen doen echter nog geenszins aan herfst denken. Afgelopen nacht was de minimumtemperatuur in onze tuin 17,2°C. Toen ik vanmorgen rond koffietijd naar buiten liep, was het met 17,5°C zowaar lekker herfstweer …

Zoals bekend ga ik nooit zonder mijn camera naar buiten. Vanmorgen had ik mijn camera nog maar nauwelijks op het statief gezet, toen er een witje neerstreek op de verbena. Hij gaf me niet alleen de kans om een uitgebreide fotoserie te maken, maar ik kon er ook nog een mooie video-opname met bonus van maken. Maar dat is voor morgen …