Aan de gerafelde vleugeltjes is goed te zien dat dit vrouwelijke heideblauwtje vorige week woensdag haar beste tijd al had gehad …

Ik vraag me af of ze de zware zomerstorm van zaterdag jl. heeft overleefd …

Aan de gerafelde vleugeltjes is goed te zien dat dit vrouwelijke heideblauwtje vorige week woensdag haar beste tijd al had gehad …

Ik vraag me af of ze de zware zomerstorm van zaterdag jl. heeft overleefd …

Het wemelde van de vlinders rond de dobbe in het Weinterper Skar, toen ik daar woensdag met mijn fotomaatje was. We zagen diverse soorten fladderen, maar heideblauwtjes leken toch duidelijk in de meerderheid te zijn …

De vlindertjes lieten zich helaas niet allemaal even makkelijk fotograferen, omdat ze veelal wegdoken in een wirwar van diverse hoog opgeschoten grassoorten, die bovendien vaak wat al teveel in beweging werden gebracht door de wind …

En als er dan al eens een exemplaar op een polletje dopheide bleef zitten, zoals het vrouwtje in deze serie, dan werd mij nogal eens de rug toegekeerd. Maar uiteindelijk hield ik er toch weer een aardige serie aan over …

In de Tour de France wordt vandaag in de etappe naar Alpe d’Huez uitgemaakt wie morgen in Parijs met het geel om de schouders de hoogste trede van het podium mag beklimmen. De Colombiaan Quintana is in feite de enige die Chris Froome het geel nog kan ontfutselen, maar dan moet hij niet weer wachten met aanvallen tot de laatste berg, zoals hij gisteren deed. Nee, hij zal al tijdens de eerste beklimming van de dag op de Col de la Croix de Fer voor de aanval moeten kiezen. Ik ben benieuwd …

Ook dichter bij huis wordt nog steeds fel gestreden om het geel. Het geel staat in dit geval voor de wederik, (Lysimachia) een mooie gele bloem met rode accenten, die op dit moment in het Weinterper Skar volop in bloei staat. In een voortdurend gezoem en gefladder gaan diverse insecten met elkaar de strijd aan om het lekkers dat de wederik te bieden heeft. Eén van de liefhebbers is de onderstaande vlinder, het koevinkje (Aphantopus hyperantus)…

Maar de meest geziene gasten op en rond de wederik zijn waarschijnlijk toch wel de diverse zweefvliegen, die er regelmatig even komen snoepen, zoals de onderstaande pyjamazweefvlieg (Episyrphus balteatus) …

Voor de bloemetjes en de beestjes zal het vanmiddag geen weer zijn als de negende julistorm sinds 1906 over de provincie trekt. Ik nestel me straks lekker voor de buis, hopend op een mooie en spannende rit naar “de Nederlandse berg” Alpe d’Huez. Zo mooi en spannend als in 1989, toen er voor het laatst een echt Nederlands feestje gevierd kon worden, dankzij een glorieuze overwinning op de fameuze Alpe, zal het wel niet worden. Maar ja, toen stonden we dan ook zelf ergens halverwege de beklimming en hadden we een onvergetelijke dag!

Het is zeker niet de mooiste of de meest sierlijke vlinder die ik ken …

Maar als zo’n dikkopje vlakbij neerstrijkt en dan ook nog even blijft zitten, zodat ik een paar foto’s van hem kan maken, dan laat ik zo’n kans niet lopen …

Het wil dit jaar maar niet lukken met de vlinders …

Ik heb weliswaar diverse soorten voorbij zien fladderen, maar even poseren is er niet bij …

Toen ik onlangs weer even langs het veld met echte koekoeksbloemen in het Weinterper Skar scharrelde, had ik het geluk echter even aan mijn kant …

Tussen al het roze fladderde een citroenvlinder die nu eens een keer bleef zitten tot ik er een paar foto’s van had gemaakt …

Behalve dat het me in mijn werkzame leven jaarlijks een vrije dag opleverde, heb ik met Koninginnedag eigenlijk nooit iets gehad. Met Koningsdag is dat al niet anders. En met de nieuwe datum die voor deze nationale feestdag is gekozen, is het ook allerminst beter geworden. Wat mij betreft mag die Koningsdag meteen worden afgeschaft als nationale feestdag, waarop in principe iedereen een vrije dag heeft, ten faveure van Bevrijdingsdag. Voor mijn gevoel bindt Bevrijdingsdag ons als volk veel meer dan dat hele Oranjehuis …

Maar goed, ik zal geen spelbreker zijn bij alle feestgedruis in den lande. De laatste jaren zocht ik op Koninginnedag en later op Koningsdag bij voorkeur even een lekker rustig plekje in de natuur op. Vanmiddag maak ik misschien nog wel even een ritje en een fotokuiertje, maar echt lekker zal dat niet zijn bij een maximumtemperatuur rond de 12 graden …

Mijn eigen rustige bijdrage aan de oranje festiviteiten is ditmaal een kleine vuurvlinder. Slechts enkele minuten nadat ik het blauwtje had gefotografeerd, streek deze kleine vuurvlinder voor me op het pad neer. Hij had een minder fotogeniek plekje uitgezocht dan het blauwtje, maar ja …, deze modellen laten zich sturen noch regisseren, dus ik doe het er met alle plezier meer mee …

Hoe dan ook, maak er een mooie dag van, en eh … hou je veilig! 🙂
Omdat de noordelijke wind nog steeds koude lucht aanvoert, besloot ik gisteren maar eens een fotokuiertje in de luwte te maken. De keuze viel daarbij op de Merskenheide …

Struiken en boompjes langs het zuidelijke pad bieden voldoende bescherming tegen de noordenwind om lekker in het zonnetje te kunnen wandelen. Langs dit pad heb ik in het verleden verschillende keren een adder zien liggen. Wie weet, dacht ik, misschien zou dat ook vandaag lukken, het was er in elk geval wel het weer voor …

Zo ver kwam het echter niet, maar ik had wel het geluk om de eerste vlinder van het jaar te fotograferen. En dat was nu eens niet een kleine vos of een citroenvlinder, maar een mooi vers blauwtje …

Nadat het dartele diertje een tijdje langs de struikjes was gefladderd, streek hij op een frisgroen blaadje neer, waar hij zich rustig liet bekijken en fotograferen …
