Naast de rond Drachten liggende natuurgebieden die ik regelmatig bezoek, zijn er nog wat bijzondere plekjes die ik -omdat ze wat verder weg liggen- zo nu en dan eens aandoe. Zo reed ik vorige week langs de Diakonievene, een natuurgebied bij Nijeberkoop. Omdat er op dat moment juist een bui overtrok, ben ik toen maar doorgereden. Maandagmiddag ben ik er weer naar toe gereden, ditmaal heb ik er met een bepaald doel een mooie fotokuier gemaakt …

De diakonie van Nijeberkoop is de naamgever van het gebied. De kerkelijke armenzorg ‘had het goed voor met de armen’ en vond dat de plaatselijke bevolking ’s winters geen kou moest lijden. Uit de Diakonievene werd daarom turf gegraven. Wat er van deze vervening is overgebleven, zijn de restanten van dat graafwerk in een grote pingo-ruïne. Er omheen ligt een stuifwal met bomen, die de omgeving een heuvelachtige aanzien geeft …

In 1953 werd It Fryske Gea -de provinciale vereniging voor natuurbescherming in Fryslân- eigenaar van het gebied. It Fryske Gea richt het beheer vooral op een spontane ontwikkeling die wordt bijgestuurd door begrazing. De plassen zijn helemaal afhankelijk van regenwater. ’s Winters en in natte zomers kan het peil daardoor flink hoog zijn …

Al snel nadat ik aan mijn kuier was begonnen, bereikte ik naast het pad het belangrijkste doel van deze kuier: de grote parasolzwam …

De grote parasolzwam heeft een lange steel en grote hoed en lijkt daarmee wel op een parasol. Het is wel zo ongeveer de grootste paddenstoel die ik ken, hij kan ruim 40 cm groot worden …

Een stuk verderop zag ik nog een drietal exemplaren in verschillende stadia staan …

Nu mijn belangrijkste doel was bereikt, kon ik ontspannen voortkuieren, om vervolgens een tijdje te genieten van de rust rondom de pingo-ruïne …

Morgen meer …