Na een tijdje had ik het wel gezien bij de palenrij; mijn fotografische buit was weer binnen. Voorzichtig zocht ik mijn weg terug naar het verharde paadje, zo’n twintig meter achter de rij palen. Terwijl ik richting de dijk liep, kwam er een hardloper met een klein hondje mijn kant op. Met de veerboot naar Lauwersoog op de achtergrond kon ik het niet laten om een paar foto’s van het duo te maken.
In het voorbijgaan zei ik tegen Jetske dat ik alvast terugging naar de dijk. Ik zou daar op het bankje gaan zitten, zodat zij hier nog rustig haar gang kon gaan …
Eenmaal terug op de dijk nestelde ik me comfortabel op het bankje. In de verte, zo’n 13 kilometer verderop, zag ik het gaswinningsplatform Ameland-Westgat 1als een klein stipje aan de horizon staan (foto 1). Met de zoomfunctie haalde ik het moeiteloos dichterbij (foto 2). In een volgende blog kom ik hier nog op terug.
Ondertussen was Jetske bij de palenrij in gesprek geraakt met een vrouw met — alweer — het derde hondje van die dag. Ze bleek in Moddergat te wonen en struinde dagelijks langs de palenrij op zoek naar spullen om iets moois van te maken, vertelde Jetske later …
Morgen nemen we een kijkje aan beide kanten van de dijk …
Nadat we op de eerste locatie geen ijsvogel hadden gezien, reden we naar het riviertje de Linde. Daar is een plekje waar Jetske vorig jaar meerdere keren een ijsvogel op de gevoelige plaat heeft vastgelegd …
We kwamen uit bij een bruggetje over een oude sluis in de Linde. Vanaf het bruggetje gezien staat er op de linkeroever een mooi bosschage. Op de rechteroever stond een bosje struikgewas dat onlangs om de een of andere reden is verwijderd …
Terwijl Jetske op de rechteroever neerknielde om wat foto’s te maken van de plek waar eerder die struiken stonden, vroeg ze zich af waarom er sinds kort camerabewaking is op die plek. Voor de ijsvogel zal het niet zijn …
Enkele honderden meters verderop is ineens een boorinstallatie verrezen. Sinds de gaswinning in Groningen wordt afgebouwd, wordt hier in Fryslân en de Kop van Overijssel het ene na het andere kleine gasveld (opnieuw) aangeboord om maar zoveel mogelijk gas uit de bodem te halen. En dan staat er dus ineens weer zo’n vervuilend en lawaai veroorzakend gevaarte midden in de natuur. Zo gaat dat bij ons in Fryslân en Overijssel tegenwoordig …
En de burger heeft er niks over te zeggen. Maar vandaag en morgen kunnen we ook deze gekkigheid proberen bij te sturen door een verstandige stem uit te brengen op een progressieve partij …
De ijsvogel liet zich ook hier die dag overigens niet meer zien. Of hij slachtoffer is geworden van de winter, van het verdwijnen van zijn bosje op de rechteroever of van die boorinstallatie, we zullen het nooit weten. Om de gedachten wat te verzetten, heb ik me ter plekke nog maar even uitgeleefd op het al behoorlijk afgeleefde remmingswerk bij de oude sluis …
Ik heb de hoop om toch nog eens een ijsvogel te fotograferen natuurlijk nog niet opgegeven. Eens komt de dag …
Vorige week donderdag liet ik in het logje getiteld “Huisuitzettingen i.v.m. gaswinning” zien dat de grote ooievaarsnesten van de lichtmasten op de gaswinningslocatie aan de Ds. van der Veenweg bij Earnewâld met zwaar materieel werden verwijderd, omdat ze een gevaar vormden voor de er onder staande installaties …
Toen ik maandagmiddag een ritje door de omgeving maakte, was er in de verste verte geen earrebarre (dat is het Friese woord voor ooievaar, spreek uit als: jerrebarre) te zien, maar donderdag trof ik er gelukkig weer diverse exemplaren aan …
Langs de toegangsweg naar Earnewâld zat links een ooievaar op een lantaarnpaal, terwijl er rechts eentje had plaatsgenomen op een knotwilg …
Een paar honderd meter verderop hield één van de sierlijke vogels hardnekkig stand op één van de ‘getopte’ lichtmasten op de gaswinningslocatie, waar een week geleden nog een groot nest op zat …
Een paar andere ooievaars zaten op de lantaarnpalen achter het hekwerk …
Ze lijken wat vreemd en wezenloos om zich heen te kijken … Waar zijn die riante nesten toch gebleven …?
Ze leken weemoedig terug te denken aan betere tijden …
Terwijl ik aan het begin van de middag naar de gaswinningslocatie bij Earnewâld reed om eens te kijken of er al ooievaars naar de nesten waren teruggekeerd, zag ik al van verre dat er een telescoopkraan op de locatie stond. Dat betekent over het algemeen weinig goeds …
Dichterbij gekomen zag ik dat ze niet met de gasinstallaties aan het werk waren, maar dat er aan de nesten werd gewerkt. Van een passant hoorde ik dat de nesten werden weggehaald. Ze zouden na jaren van uitbreiding te groot en te zwaar zijn om de veiligheid op de gaswinningslocatie nog te kunnen garanderen. Ik dat één van de nesten intussen inderdaad al van de verste lichtmast was verwijderd …
Terwijl de takel omhoog ging om het dichtstbij zijnde nest weg te halen, zag ik dat er twee ooievaars op het middelste nest stonden. Deze ooievaars zijn wel gewend aan het feit dat er gewerkt wordt op de locatie, ze trokken zich daar nu dan ook niets van aan …
Ik had me intussen verplaatst naar de ingang van de locatie. Daar werd ik al snel opgevangen door het hoofd veiligheid, want ik zou eens een stap voorbij het openstaande hek kunnen zetten …
Terwijl de ooievaars op het middelste nest hun bouwwerk wat herschikten, kreeg ik te horen dat de nesten een gevaar voor de installaties dreigden te worden. Omdat de ooievaars ieder jaar nieuw materiaal aanslepen om hun bouwwerken te verstevigen en te verfraaien, zijn die in de loop der jaren honderden kilo’s zwaar geworden, waardoor ze bij harde wind vervaarlijk heen en weer zwaaien …
Om explosiegevaar door vallende nesten te voorkomen, heeft Vermilion Oil & Gas Netherlands BV na de recente stormen in overleg met natuurbeschermingsorganisatie It Fryske Gea besloten om de nesten zo snel mogelijk van de lichtmasten te halen …
Rondom de gaswinningslocatie zijn een aantal nieuwe nestpalen voor de ooievaars neergezet, maar gezien het feit dat eerste ooievaars al aan het nestelen zijn geslagen op de oude nesten, vind ik dat men toch wel aan de late kant is met deze actie …
Ik vind trouwens hoe dan ook zonde dat de nesten van de hoge lichtmasten verdwijnen. Die grote aluminium lichtbakken waren weliswaar volstrekt niet fotogeniek, maar met een goede zoomlens kon je de ooievaars daar altijd zo mooi fotograferen omdat er verder geen storende elementen, maar slechts lucht in beeld kwam …
Terwijl het tweede nest in een aanhanger werd geladen, verliet één van de ooievaars het derde en laatste nest dat er op dat moment nog restte. Best kans dat deze elegante vogel bij terugkeer zijn nest niet meer heeft aangetroffen vanmiddag …
De partner bleef achter om het kasteel te verdedigen. Ik heb het niet meer afgewacht, maar het zal voor deze laatste bewoner van de gaswinningslocatie een verloren strijd zijn geweest …
Terwijl ik donderdagmiddag aan het Nonnepaed tussen Oudega en Garyp naar de overvliegende ganzen stond te kijken, zag ik dat er een stukje verderop een torenvalk op een dampaal zat …
Om hem wat beter in beeld te krijgen, liep ik stapje voor stapje behoedzaam in de richting van die lelijke boortoren en het elegante torenvalkje, terwijl ik af toe even halt hield om een foto te maken …
Een automobilist die van achteren over de smalle weg naderde, had blijkbaar in de gaten waar ik mee bezig was, want hij stopte even en wachtte vervolgens tot ik weer een foto had gemaakt …
Nadat ik de sympathieke automobilist met een opgestoken duim had bedankt, vervolgde die zijn weg. Omdat het valkje nog steeds op zijn paal zat, deed ik vervolgens opnieuw een paar stapjes naar voren …
Dat was net wat teveel van het goede voor de torenvalk. Nadat hij was opgevlogen en het gegak van de ganzen was verstomd, keerde de rust aan het Nonnepaed terug. Nou ja, behalve aan het eind van de weg dan …
Bij de boortoren wordt dag en nacht doorgewerkt. Omdat het voor verschillende lezers blijkbaar onbekend is, dat er ook in Fryslân nogal wat gas wordt gewonnen, kom ik daar binnenkort nog eens even op terug. U zult versteld staan …
Als ik de mannen met de radiografisch bestuurbare helikopter achter me heb gelaten, ben ik al snel weer bij de Ottersweg ten zuiden van Mildam. De grote telescoopkraan die hier ruim een maand geleden in het weiland stond is weg, maar er wordt zo te zien nog steeds gewerkt in de wei …
In de verte staan een grote schaftkeet, een paar aanhangwagens en een graafmachine …
Door nog wat verder in te zoomen, wordt duidelijk dat er diverse buizen vanuit de bouwput boven het maaiveld uitsteken …
En dan ontdek ik een stuk verderop de rijplaten, die een tijdelijke weg naar de bouwplaats vormen. En wat meer is: er staat een groot bord van het gaswinningsbedrijf Vermilion Oil & Gas Netherlands, dat in 2004 de rechten heeft verkregen voor het winnen van aardgas in Fryslân en Noord-Holland …
Kijkend naar het bord mag er weinig en moet er veel bij de bouwput, maar wat Vermilion hier nu precies doet, is me niet duidelijk geworden. Het bedrijf is momenteel op verschillende plaatsen in de omgeving actief, zo is er bij Langezwaag een boortoren verrezen en lijkt er ook ten zuiden van Nieuwehorne een boorlocatie te worden ingericht. Ik kom er vast nog wel eens op terug …