Nadat ik vorige week maandag samen met Aafje een fotokuier had gemaakt naar de dobbe aan de noordkant van het Weinterper Skar, besloot ik gistermiddag weer eens naar het bankje bij de vennetjes aan de zuidkant te gaan. Daar zat ik nog niet eens zo gek lang, toen ik van rechts het geronk van een kettingzaag gestaag naderbij hoorde komen …
Stukje bij beetje kwam vanuit noordelijke richting een kraan die als hoogwerker werd gebruikt dichterbij …
Gelijktijdig kwam er vanaf de zuidkant van het pad een tractor met een maai-arm mijn kant op …
Zodra de maaimachine wat te hard over de droge bosbodem schraapte, werden grote stofwolken opgeworpen. Gelukkig zat ik bovenwinds …
Hoewel de loonwerker met de kettingzaag me vriendelijk groette, voelde ik me allerminst prettig tussen de ronkende machines …
Er restte me niets anders dan het bankje maar te verlaten, want om nou een tak in mijn nek te krijgen, dat leek me ook niks …
Nog even een blik vanaf de ene kant …
En snel een plaatje vanaf de andere kant …
Daarna ben ik over een hindernisbaan van afgezaagde takken maar op de auto aan gegaan om mijn heil en rust elders te zoeken …
Het was weer eens wat anders, maar dit hoeft voor mij niet al te vaak, ik geef toch de voorkeur aan het gezelschap van libellen op dat bankje.
Terwijl ik aan het begin van de middag naar de gaswinningslocatie bij Earnewâld reed om eens te kijken of er al ooievaars naar de nesten waren teruggekeerd, zag ik al van verre dat er een telescoopkraan op de locatie stond. Dat betekent over het algemeen weinig goeds …
Dichterbij gekomen zag ik dat ze niet met de gasinstallaties aan het werk waren, maar dat er aan de nesten werd gewerkt. Van een passant hoorde ik dat de nesten werden weggehaald. Ze zouden na jaren van uitbreiding te groot en te zwaar zijn om de veiligheid op de gaswinningslocatie nog te kunnen garanderen. Ik dat één van de nesten intussen inderdaad al van de verste lichtmast was verwijderd …
Terwijl de takel omhoog ging om het dichtstbij zijnde nest weg te halen, zag ik dat er twee ooievaars op het middelste nest stonden. Deze ooievaars zijn wel gewend aan het feit dat er gewerkt wordt op de locatie, ze trokken zich daar nu dan ook niets van aan …
Ik had me intussen verplaatst naar de ingang van de locatie. Daar werd ik al snel opgevangen door het hoofd veiligheid, want ik zou eens een stap voorbij het openstaande hek kunnen zetten …
Terwijl de ooievaars op het middelste nest hun bouwwerk wat herschikten, kreeg ik te horen dat de nesten een gevaar voor de installaties dreigden te worden. Omdat de ooievaars ieder jaar nieuw materiaal aanslepen om hun bouwwerken te verstevigen en te verfraaien, zijn die in de loop der jaren honderden kilo’s zwaar geworden, waardoor ze bij harde wind vervaarlijk heen en weer zwaaien …
Om explosiegevaar door vallende nesten te voorkomen, heeft Vermilion Oil & Gas Netherlands BV na de recente stormen in overleg met natuurbeschermingsorganisatie It Fryske Gea besloten om de nesten zo snel mogelijk van de lichtmasten te halen …
Rondom de gaswinningslocatie zijn een aantal nieuwe nestpalen voor de ooievaars neergezet, maar gezien het feit dat eerste ooievaars al aan het nestelen zijn geslagen op de oude nesten, vind ik dat men toch wel aan de late kant is met deze actie …
Ik vind trouwens hoe dan ook zonde dat de nesten van de hoge lichtmasten verdwijnen. Die grote aluminium lichtbakken waren weliswaar volstrekt niet fotogeniek, maar met een goede zoomlens kon je de ooievaars daar altijd zo mooi fotograferen omdat er verder geen storende elementen, maar slechts lucht in beeld kwam …
Terwijl het tweede nest in een aanhanger werd geladen, verliet één van de ooievaars het derde en laatste nest dat er op dat moment nog restte. Best kans dat deze elegante vogel bij terugkeer zijn nest niet meer heeft aangetroffen vanmiddag …
De partner bleef achter om het kasteel te verdedigen. Ik heb het niet meer afgewacht, maar het zal voor deze laatste bewoner van de gaswinningslocatie een verloren strijd zijn geweest …
Afgelopen weekend is de Hooidamsbrug gedemonteerd en van zijn plaats gelicht. Ik had gehoopt wat plaatjes te kunnen schieten van het takelwerk, maar dat was in de nacht van vrijdag op zaterdag al afgerond. Op Wâldnet is daarvan wel een aantal foto’s te zien …
Toen ik zaterdag bij de Hooidammen arriveerde, reikten een immense telescoopkraan en een hoogwerker werkeloos naar de wolken …
Het brugdek lag inmiddels al op een ponton …
Een stukje verderop lagen de pilonen van de brug op een ander ponton …
Van vrijdag t/m zondag lag het scheepvaartverkeer hier helemaal stil. Het wegverkeer kon en kan gebruik maken van een pontonbrug, die hier tot eind maart blijft liggen …
Vanaf vandaag kunnen ook schepen er weer langs, daartoe wordt de pontonbrug t.b.v. de passage van een schip tijdelijk opzij gevaren, zoals op een filmpje op de website van de gemeente Smallingerland te zien is …
Zaterdag ben ik lopend over de pontonbrug gegaan, maar binnenkort zal ik er vast ook nog wel eens met de auto over komen, en natuurlijk neem ik dan de middelste rijbaan …
In de komende maanden worden het elektrische deel en het brugdek volledig vernieuwd, andere onderdelen van de brug worden gerenoveerd. Als het allemaal goed verloopt, wordt de geheel vernieuwde brug eind maart weer herplaatst. Wat zal hij lachen …
