Verkoeling bij de ijsvogels

Hoewel het hier vrijdagochtend nog lang bewolkt bleef, besloten Jetske en ik met het oog op de verwachte warmte om vrijdag nog maar eens samen een ritje naar de ijsvogels te maken. Het zien van water heeft tenslotte al vaak een soort van virtuele verkoelende werking …

Een groot deel van de dag zaten we lekker in de schaduw. Bovendien kregen we er regelmatig een fijn verkoelend briesje over ons heen van over het kanaal en het vlakke land rondom. Ook de takken in de buurt van het nest waar de ijsvogels regelmatig met of zonder visje even op neerstrijken, bevonden zich aan de andere kant van het water lekker in de schaduw …

Kortom, we hadden een prima plekje waar het goed toeven was. Ook de ijsvogels werkten met tussenpauzes aardig mee aan een genoeglijk dagje door zo af en toe even voor ons te poseren. Tegen de tijd dat we bijna zouden opbreken, namen pa en ma ijsvogel zelfs nog even samen plaats op een van de takken. Zij (links) was met een visje onderweg naar het nest, hij (rechts) kwam er net vandaan …

De ene vis is de andere niet

Eind mei kwam mevrouw ijsvogel ’s middags enkele minuten over één met een visje thuis …

Drie kwartier later kwam meneer ijsvogel terug van de visvangst. ‘Verschil moet er zijn,’ zal hij gedacht hebben …

IJsvogels – de paring

Ineens ging het razendsnel …

Welgeteld 10 seconden duurde de paring …

Nadat meneer ijsvogel het decor had verlaten, bleef mevrouw nog een kleine 8 seconden zitten. Daarna dook ze het nest in …

En ik …? Ik bleef verwonderd achter … wow!

IJsvogels – het voorspel

Vandaag is een mooie dag om toe te werken naar een nieuw hoogtepunt, waarschijnlijk zelfs het hoogtepunt, in het kader van deze serie over de ijsvogels …

Dinsdag 17 mei verscheen mevrouw ijsvogel tegen elf uur ’s ochtends op haar vaste plekje bij het nest. Niet veel later ging meneer ijsvogel op het uiteinde van de tak bij haar zitten. Terwijl ze hun kopjes enkele keren heen en weer draaiden, werden blikken gemeden en gewisseld …

Nadat hij zich met een sierlijk sprongetje had omgedraaid, bleven ze allebei even stil zitten. Dan vloog hij op om haar van achter te bestijgen …

Spannend, hè …

  • Wordt morgen vervolgd …

IJsvogels dragen een visje over

Op deze laatste zondag in mei bij wijze van uitzondering niet één, maar zeven foto’s van de ijsvogels …

Een kleine twee weken geleden was ik er getuige van dat meneer ijsvogel met een mooi visje thuis kwam …

Eén roep was voldoende om mevrouw ijsvogel uit het nest naar buiten lokken …

Met een soepele beweging nam ze de vis van hem over, daarna draaide ze zich met een sierlijk sprongetje om …

Vervolgens bleef ze net zo lang schudden en draaien tot de vis in haar snavel met zijn kop naar voren wees …

Op deze manier kan ze haar jongen het best voeren zonder dat die last hebben van vinnen en kieuwen van de vis …

En dan maakt ze haar naam waar en duikt als de vermaarde blauwe flits met de buit naar het nest …

De ijsvogel

Jetske heeft me de afgelopen jaren meerdere keren gewaarschuwd. “Als je één keer een mooie foto van een ijsvogel hebt gemaakt, dan wil je meer …”

Nuchter als ik over het algemeen ben, dacht ik altijd dat dat wel wat mee zou vallen. Een week nadat ik die eerste foto maakte, weet ik intussen dat ze gelijk had. Over de foto’s die ik tijdens die eerste sessie heb gemaakt, was ik maar matig tevreden. Door een onhandigheidje heb ik in de loop van de dag de ISO van mijn camera onbedoeld op ‘auto’ gezet. Voeg daarbij dat het bewolkt werd, en je zult begrijpen dat de hoeveelheid ruis en de matige kleuren me niet naar de zin waren.

Een beter plekje om ze te kunnen fotograferen krijg ik zeer waarschijnlijk niet weer. Daarom ben ik afgelopen week inmiddels al drie keer afgereisd naar dat plekje ergens in Nationaal Landschap Noardlike Fryske Wâlden. Omdat ik mijn fotocollectie van die prachtige vogels aardig heb kunnen aanvullen, ben ik van plan om daar de komende tijd op zon- en feestdagen van te tonen …