Aan de achterkant van het kassencomplex van de oude Tuinbouwschool stapten we het volle zonlicht weer tegemoet. Daar liepen we tussen een aantal gekandelabeerde bomen door. Ik heb geen idee wat voor bomen het waren. Maar dat is ook weer niet zo heel vreemd, want er schijnen zo’n 500 vreemde soorten bomen en struiken op het terrein te staan …

We waren na ruim uur nog geen van beiden uitgekeken geraakt, maar voor mij kwam er een eind aan de tocht. De trekkingstokken zorgden weliswaar voor een betere balans tijdens het lopen, mijn benen werden er niet sterker door. Terwijl Jetske nog even naar de Franse tuin liep, nestelde ik me op een mooi bankje met zicht op de herfsttinten bij de uitgang. Een fijn plekje om wat te mijmeren over verleden, heden en toekomst …

De oude Tuinbouwschool lijkt onder de naam ‘De Proef’ een mooie toekomst tegemoet te gaan. Zeven partijen hebben de handen ineengeslagen om de Tuinbouwschool onder handen te nemen. De vereniging wil onder andere erfgoed en educatie terugbrengen naar het centrum van het dorp en de oude tuinen herstellen. “Het bestuur hebben we zo samengesteld dat er op alle vlakken zoals kunst en cultuur, educatie, tuinbouw en ecologie iemand aanwezig is. Iedereen kan op zijn of haar eigen manier bijdragen en heeft ook een netwerk om dat te realiseren,” aldus bestuurslid Kim van den Belt. Het hele verhaal kun je hier lezen: ‘Weg vrij voor nieuwe plannen Tuinbouwschool Frederiksoord’ …

Er zit niks anders op dan nog maar weer eens terug te gaan naar Frederiksoord. Ik heb even een geel kader in het kaartje op het informatiepaneel getekend. Binnen dat kader hebben wij ons bewogen, we hebben dus amper een kwart van de oude Tuinbouwschooltuin gezien. We hadden wel het geluk dat we er alleen waren. Dat schijnt al een paar jaar niet zo veel meer voor te komen, in dit verborgen pareltje voor fotografen …