Het is elk jaar weer een verrassing welke vlinders zich het meest laten zien en fotograferen. Het afgelopen voorjaar heb ik veel meer groentjes gezien en gefotografeerd dan in voorgaande jaren …
Dit exemplaar ging er eens goed voor zitten, toen ik hem heel voorzichtig benaderde met de camera, zodat we een tijdje oog in oog stonden …
Ik zeg dan: vraag niet hoe het kan, maar profiteer en geniet ervan …
Een vlinder die ik dit jaar nog steeds heb gemist, is de distelvlinder. Hopelijk krijg ik die eerdaags ook nog eens voor de lans.
Op Bevrijdingsdag liet ik hier een paar foto’s zien van een zijwindgevoelig groentje, dat bijna van het blad waaide waar het beestje op zat. Dinsdagmiddag zag ik in het Weinterper Skar een groentje op een boterbloem zitten …
De boterbloemen zwiepten op hun lange stengels af en toe behoorlijk heen en weer in de wind. Ook nu leek het groentje weer te worden weggeblazen, maar opnieuw wist het tere beestje zich vast te klampen en dapper stand te houden …
Gelukkig heb ik de momenten van stilte weer goed en geduldig weten te benutten, zodat ik toch weer een paar aardige foto’s kan tonen van dit kleine, maar o zo mooie vlindertje …
Het viel vorige week vrijdag al niet mee om de brede orchis scherp op de foto te krijgen in het winderige Weinterper Skar, maar wat te denken van het fotograferen van een vlindertje onder die omstandigheden …
Wel, dan heb je maken met een behoorlijk zijwindgevoelig groentje, het beestje waaide bijna van zijn blad af. Echt lekker scherp en in ideale positie staat hij er dan ook niet op, maar ja … het is wel het eerst groentje van het jaar, en dus krijgt hij hier toch een plekje …
Aan het begin van de middag heb ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens een fotokuiertje gemaakt bij de Merskenheide. Op een zonnige dag als vandaag zijn daar rond deze tijd van het jaar altijd wel wat vlinders en diverse andere insecten te vinden …
Bij het zuidelijke pad kreeg ik diverse keren een groentje voor de lens. Het zonlicht werkte lekker mee om dit kleine vlindertje tot in de kleinste details vast te kunnen leggen. De strakke noordoosten wind was echter de grote spelbreker, waardoor ik uiteindelijk maar twee foto’s heb kunnen maken, die met enige moeite door de blogballotage zijn gekomen …
Het frisgroene is er al wat af, de vleugeltjes beginnen al wat roestplekjes te vertonen, maar het groentje kan me in 2013 in elk geval niet meer ontkomen … 🙂
Vanmiddag heb ik voor het eerst sinds september vorig jaar weer eens een fotokuiertje gemaakt op de kleine stille heide van de Kapellepôle. Dit is een klein stukje natuur van amper 4 ha, dat enkele kilometers ten zuidwesten van Moskou (Fr) ligt en aan alle kanten wordt omringd door boerenland …
Bij het intussen bijna drooggevallen vennetje had ik gehoopt een paar libellen of waterjuffers te kunnen scoren, maar dat viel tegen. Er zweefden wel wat libellen rond, maar die wilden niet even blijven zitten om te poseren. Bij de minste of geringste beweging vlogen ze op …
En als er al eens een libel of juffertje bleef zitten, dan was de wind wel spelbreker. Uiteindelijk heb ik me maar op een ander onderwerp gestort: het al vroeg bloeiende veenpluis …
Om verdere verstoring door de wind wat te voorkomen, heb ik vervolgens een plekje gezocht in de luwte van wat bomen en struikgewas …
Daar trof ik een groentje aan, dat heel bereidwillig was om voor me te poseren …
Als een ware mannequin draaide ze op gracieuze wijze rond zonder enige vorm van camera-angst te tonen, zodat ik haar glinsterende creatie goed in beeld kon brengen …
Nadat ze tot slot een diepe buiging voor me had gemaakt, fladderde ze de heide op …