Noflik

Na een goeddeels grijs verlopen week scheen gisteren de zon weer eens volop. Aan het begin van de middag besloot ik daarom weer eens een fotokuiertje te maken naar de dobbe in het Weinterper Skar, het zou vast goed toeven zijn op één van mijn favoriete bankjes ..

Halverwege het pad naar de dobbe liep ik Geert tegen het lijf. Hij kwam net terug van de dobbe, maar hij besloot spontaan rechtsomkeert te maken, waarna we samen onze weg naar de dobbe vervolgden. Enkele minuten later streken we samen op het bankje neer …

130927-1455x

Terwijl een paar kuifeenden rustig op het wateroppervlak dobberden en drie reeën in gezwinde spoed het open veld aan de andere kant van de dobbe overstaken, hebben we bijna twee uur lekker in de zon op het bankje zitten bijpraten over de dagelijkse ditjes en datjes des levens.
Noflik noemen we dat in Fryslân, genoeglijk in goed Nederlands …

130927-1458x

Rond 15:00 uur vond Geert het welletjes. Terwijl hij de terugweg aanvaardde, besloot ik nog even wat rond te struinen bij de dobbe, want ik had tenslotte nog geen foto gemaakt. Veel meer dan wat landschappelijke plaatjes en een enkel stilleventje aan de waterkant was er niet te fotograferen …

130927-1502x

Af en toe fladderde er nog een vlinder rond, maar even ergens rustig gaan zitten poseren was er niet bij. Ook de laatste juffers en libellen bleven ongedurig heen en weer vliegen, maar na enige tijd kon ik toch nog een juffertje vastleggen. Kijkend naar de stand van de vleugels lijkt het me een pantserjuffer te zijn, wellicht een houtpantserjuffer …

130927-1510x

Het was een heerlijke middag, waarop ik weer heel wat vitamientjes heb kunnen bijtanken.  🙂

Slagerij van Kampen in de Lawei

Het was alweer geruime tijd geleden dat we voor het laatst naar een voorstelling in Schouwburg de Lawei zijn geweest, en het is nog langer geleden dat we voor het laatst bij een voorstelling van de slagwerkgroep Slagerij van Kampen waren, maar gisteravond was het dan toch weer eens zo ver. En het moet gezegd: het is ons goed bevallen, maar Nils & Marianne hadden het dan ook tot in de puntjes geregeld. Behalve het concert hadden ze namelijk ook een zogenaamd “Noflik” arrangement voor ons geboekt. Bij binnenkomst in de grote foyer van de schouwburg werden we met open armen ontvangen en naar een gereserveerde tafel gebracht, waar een pot koffie voor ons klaar stond. Dezelfde tafel was ook in de pauze en na afloop voor ons gereserveerd met drankjes en hapjes naar keuze …

121005-2000x

Even na achten barstte het concert los. Het werd niet alleen voor het oor, maar ook voor het oog een fraai spektakel. Slagerij van Kampen maakt tegenwoordig gebruik van LED-drums die in diverse kleurvariaties kunnen oplichten als ze worden bespeeld. Daarnaast wordt er met behulp van een scala aan spots een prachtige lichtshow gecreëerd.

Slagerij van Kampen bestaat intussen 30 jaar. De oprichters en artistiek leiders van de band, Mies Wilbrink en Willem van Kruijsdijk , staan tegenwoordig niet meer op het podium, maar zijn nog wel verantwoordelijk voor de composities, die op het podium worden uitgevoerd door vier slagwerkers en een multi-instrumentalist: Gijsbert Zwart, Clara de Mik, Boudine van Slobbe, Johan Boere en Robin van Vliet.

Tussen de nummers door wordt er af en toe door een van de musici iets vertelt over de achtergrond van de composities. Daarbij miste ik toch Willem van Kruijsdijk wel, want die kon de verhalen over het algemeen net iets smeuïger voor het voetlicht brengen. Dat neemt echter niet weg, dat we genoten hebben van een prachtig concert …

121005-2100x

Eén kleine dissonant wil ik hier niet onvermeld laten. Voor de pauze zat er naast mij een vrouw met drie kinderen in de basisschoolleeftijd, ik schat ze op 5 – 11 jaar. Die vrouw deed voor de pauze niets anders dan naast me zitten sms-en of twitteren. Toen ik het hinderlijke geschitter van het felle licht van haar telefoon na verloop van tijd zat was, en ik haar op haar irritante gedrag had gewezen, werd ze nog boos op me ook … Maar tijdens de rest van het concert heb ik er geen last meer van gehad. Na de pauze zette ze één van de kinderen tussen mij en haar in. Ze kreeg geen kans meer om te twitteren of te sms-en, omdat ze het jongste kind op schoot nam, waar het meisje vervolgens regelmatig knikkebollend in slaap viel …

Ook dit voorval kon de avond echter niet verpesten, maar dergelijk gedrag roept bij mij toch wel vragen op …