In de afgelopen eeuwen is Noordoost Fryslân door landaanwinning en inpoldering geworden tot wat het nu is. Eerst werden er terpen aangelegd die bij hoog water als vluchtplaats konden dienen voor mens en dier. Later werden er steeds hogere en sterkere dijken aangelegd …

Aan de landzijde van de dijk vestigden zich boerenbedrijven. Aan de zeezijde slibde langzaam weer nieuw land aan, waarna er na verloop van tijd ongeveer een kilometer verderop een nieuwe dijk werd aangelegd. Om van het oude op het nieuwe land te kunnen komen, werden zogenaamde coupures of dijkcoupures aangelegd in de oude dijk …

Om een coupure te maken werd de dijk doorsneden. Aan de zijkanten van de ontstane opening werden muren gemetseld. Aan beide zijden werden in de muren gleuven gemetseld, daarin kon men in geval van extreem hoog water twee rijen balken aanbrengen om de ruimte tussen de muren te sluiten …

Als extra versteviging werden  er tussen de balken zandzakken geplaatst, zodat de dijk met de gesloten coupures in geval van nood weer als een gedegen waterkering kon dienen …

Vlak achter de oude dijk, de Alddyk, die onderdeel uitmaakt van de Waddenzeeroute staan verschillende boerderijen, die ieder via een eigen coupure bereikbaar zijn …

Als je op zoek bent naar rust en ruimte, dan moet je echt eens een kijkje nemen in dit deel van ons land, waar het oog tot de einder reikt. Morgen pakken we de draad hier weer op …