Een van de plekjes waar ik elk jaar toch zeker drie of vier keer kom, is de Ecokathedraal bij Mildam (kaartje Google Maps). Een week of drie geleden kwam ik er min of meer toevallig weer langs. Omdat het op dat moment mooi zonnig weer was, besloot ik er maar weer eens een fotokuiertje te maken …
Het komt maar zelden voor dat je hier andere mensen treft. Die rust nodigt er altijd toe uit om gewoon lekker in je eentje wat rond te struinen en hier of daar op een stenen muurtje wat te mijmeren. Ditmaal trof ik voor het eerst sinds bijna 10 jaar ‘de Schaduw’ aan in de Ecokathedraal. Tot tweemaal toe liep ik hem tegen het lijf, en beide keren verdween hij geruisloos voordat ik hem kon benaderen …
De eerste keer dat ik ‘de Schaduw’ in de Ecokathedraal aantrof, was in november 2002. Helemaal achter op het terrein stond hij die dag een paar meter bij me vandaan op een dikke boom. Ik stond bovenop een van de hoogste ’tempels’ van het complex. Van contact kon op dat moment helemaal geen sprake zijn, want er gaapte een metersdiepe kloof tussen hem en mij …
Had hij je nog wat te zeggen?
Oh wat grappig moest ook direct aan Havank denken 🙂
Heel mooi je silhouet op de stenen. Maar dat het geen plek is waar je regelmatig mensen ontmoet is wel verbazingwekkend. Voor jou natuurlijk wel een cadeautje 🙂
Haha, prachtig gevonden.
Je silhouet op de tweede foto komt zo overeen met die rechtsonder in beeld.
De lange benen op de eerste foto heb ik wel eens vaker gezien.
Op de derde foto kon je wel een bomenfluisteraar zijn.
Je bent jezelf tegen gekomen 🙂
Ben benieuwd naar je gesprek ,)
Vooral die laatste in een boom ga ik gewoon van fantaseren …..
Knap gezien en gefotografeerd Jan.
🙂
Fascinating place – and fascinating story about the shadow! 🙂
Op twitter zag ik pas de hoofdletter…., Havank, ooit gelezen, ik zou niet meer weten waar de boeken over gaan. Jouw silhouet is heeel herkenbaar :-).
je eigen schaduw zien valt wel mee, maar als die jou gaat inhalen:-)
dá’s andere koek jan 🙂
ik ben benieuwd naar het gesprek wat jullie voerden.
ik verkies wel de schaduw op de 2de foto Jan…
groeten
re:: de foto’s aan het donkmeer zijn van gisterenmiddag, ik had geluk dat de zon er een halfuurtje doorkwam …
de foto’s die ik later gemaakt heb waren echt te duister om te publiceren
Even terug in vervlogen tijd 😉 Ik las de boekjes van m’n broers die grote fans waren.
Deze schaduw ziet er ook heel professioneel uit. Vooral de laatste op de boom is een knap staaltje.
Prachtig Jan en heel origineel belicht..De confrontatie aan gaan met jezelf.
Haha, wat een leuk onderwerp! Gelukkig dat ‘de Schaduw’ weer terug. Ik las de boekjes altijd met veel plezier. 😉
Het is er deze zomer niet van gekomen, om daar naar toe te gaan. Maar gelukkig kan ik nu een klein stukje van de kathedraal zien bij jou.