De stille weidsheid van ’t Wad

Nadat we enige tijd lekker op het bankje hadden gezeten, konden Jetske en ik het natuurlijk niet laten om even voorzichtig een stukje de glibberige bodem van de bij eb drooggevallen Waddenzee op te lopen …

Een stukje verder naar het westen liepen nog twee mensen …

Verder was er alleen de stille weidsheid van het Wad met in de verte slechts een weerspiegeling van het Friese vasteland …

Het meeste geluid was op dat moment waarschijnlijk nog afkomstig van onze gestaag klikkende camera’s …

In oostelijke richting zo ver het zicht reikt alleen die enorm lege ruimte …

Na dit kleine uitstapje was het tijd om de blik weer in Aafjes’ richting te wenden …

Voordat we ons weer bij Aafje op het bankje voegden, wachtte Jetske en mij onderweg echter nog een kleine verrassing …

– wordt vervolgd –