Wonen aan het water

De jeugd woont sinds begin april aan, of beter gezegd in het water. In verband met de overgang van Tijmen naar het voortgezet onderwijs werd het huis waar ze woonden aan de kleine kant. Daar deelden de jongens de slaapkamer van Tijmen als gezamenlijke speelkamer, omdat Pepijn zijn slaapkamer maar net genoeg ruimte had voor een bed. Precies op het juiste moment kwam deze watervilla op hun pad …

Hier hebben ze alle vier hun eigen werk- of speelruimte en is er voor jongens allebei een eigen slaapkamer. Vanuit de ruime woonkamer hebben ze ruim zicht op het water en de hen omringende weilanden. Een betere plek hadden ze nauwelijks kunnen treffen … …

En dat is nog niet alles … Ze hebben ook nog de beschikking over een ruim dakterras dat een prachtig uitzicht biedt. Om te kunnen fotograferen heb je daar geen fotokuiertjes nodig, en voor de broodnodige beweging hoef je de deur ook niet eens uit, want voordat je op dat dakterras bent moeten er eerst twee trappen worden overwonnen. En voor mij zijn dat ook nog eens trappen om ‘U’ tegen te zeggen, want ze hebben allebei maar één trapleuning …

Maar goed eenmaal boven heb je dan ook wat, want de hoogte is werkelijk duizelingwekkend … Maar door wat verder te kijken levert dat prachtige plaatjes op. Daarover morgen meer …

How time flies …

Tjongejonge, alweer een maand voorbij zonder ook maar enige activiteit op mijn weblog. Het wordt tijd dat daar weer verandering in komt. Die inactiviteit strekt zich overigens ook verder uit. Mijn leven is de laatste maanden vooral getekend door vermoeidheid. Als ik nu niet oppas, dan vrees ik dat die vermoeidheid langzaam over dreigt te gaan in luiheid, en dat kan toch niet de bedoeling zijn. Hopelijk kan het bloggen me binnenkort weer aanzetten tot het ontplooien van wat meer activiteit …

In het vorige logje vertelde ik dat Tijmen en Pepijn een paar dagen bij ons logeerden. Een week of vier later hadden wij het genoegen om bij hen te logeren. Omdat de jongens in april zijn verhuisd – samen met hun ouders Nils en Marianne, dat gelukkig wel – vroegen Nils en Marianne ons of we in het nieuwe huis een weekendje op de jongens èn hun nieuwe aanwinst Oskar wilden passen …

Dat idee sprak ons wel aan, want ze hebben echt een prachtige nieuwe stek gevonden. Ik had in april meteen al gezien dat ik daar bij de juiste omstandigheden niet snel uitgekeken zal raken. Dat kwam in dit weekend meteen goed van pas, want het weekend van de jongens was goeddeels gevuld met diverse activiteiten buitenshuis en verder vonden die bengels het vooral leuk om pake wat te plagen tijdens het fotograferen … 😉

Morgen meer over deze voor mij absoluut uitdagende locatie.