Een ‘wulpse’ glijvlucht

Anderhalve week nadat ik in het plas-drasland aan de Wolwarren bij Oudega de tureluur had gefotografeerd die hier gisteren te zien was, stond ik ver weg en toch dichtbij die plek, aan de rand van een ander stuk plas-dras.
De Noarderkrite is een stuk hooiland van It Fryske Gea aan de zuidkant van de Wijde Ee. Het is onderdeel van natuurgebied Petgatten De Feanhoop bij De Veenhoop …

Tegen het hek leunend, liet ik mijn blik langzaam over het veld glijden. Het tilde er bepaald niet op van de vogels, om maar eens een goed Friesisme te gebruiken. Meer naar links lieten af en toe een paar kieviten van zich horen, maar wat me na een tijdje het meest interesseerde, was het kenmerkende waterfluitje van de wulp

Terwijl ik me bijna meer liet leiden door mijn gehoor dan mijn gezicht, richtte ik mijn camera na enige tijd op een vage donkere vlek op grote afstand in het natte land. Op het beeldscherm kon ik niet meteen zien wat het was, maar dat werd al heel snel duidelijk …

Vlak nadat ik de bovenstaande foto had gemaakt, kwam het waterfluitje ineens in beweging. Naar kruishoogte stijgend, vloog hij in een ruime bocht om me heen. Daarna zag ik de wulp in een mooie lange glijvlucht in oostelijke richting uit het zicht verdwijnen. Mijn dag was weer goed. Tureluurs zie ik hier maar weinig, maar de wulp krijg ik normaal gesproken nog minder te zien. Met de foto’s van deze wulpse glijvlucht ben ik dan ook erg blij …

Dan nog even dit …
Aan het begin van dit logje schreef ik, dat ik ver weg en toch dichtbij de plek was waar ik de tureluur had gefotografeerd. Hemelsbreed is de afstand 1,2 km. Maar om daar met de auto van A naar B te komen, ben je 18,3 km onderweg. De dichtstbij zijnde brug om aan de andere kant van de Wijde Ee te komen ligt namelijk in Drachten. Dat soort gekkigheidjes kom je in ons mooie Fryslân overigens wel vaker tegen …

26 gedachten over “Een ‘wulpse’ glijvlucht

    • Gelukkig hoefde ik er niet echt voor om te rijden.De enen dag was ik aan de noordkant van de Wijde Ee, en een volgende dag was ik aan de zuidkant. Ik vond het gewoon wel grappig om even aan te geven hoe dat soms werkt met afstanden (vooral op het platteland).
      De ontmoeting met die wulp maakt me erg vrolijk, Marlou.

      Like

  1. Wat een mooie foto’s van de wulp in haar vlucht!
    Die geintjes met het omrijden hebben wij hier ook. Ik wandel naar de vuurtoren die op 300 meter van ons huis ligt. Wil je met de auto? Dan rijd je een rondje van 8 kilometer. Willen we naar Vlissingen waar we het huis van onze zwager zien staan in de verte? Dan rijd je een enkeltje van net geen 70 km. Met de veerboot (te voet of fiets) is het slechts 6 km.

    Liked by 1 persoon

    • Dit soort situaties zal ongetwijfeld ook elders veelvuldig voorkomen. Ik vond het alleen wel grappig om even de betrekkelijk van afstanden (vooral op het platteland) aan te tippen. Maar in Fryslân komt het vanouds veel voor. Vandaar ook dat Fryslân in het verleden veel goede schaatsers heeft voortgebracht. ’s Winters waren de afstanden van het ene dorp naar het andere vaak ineens veel korter, omdat me over het ijs kon. 🙂

      Liked by 2 people

  2. Mooie waarnemingen Jan. “wulpse glijvlucht” 🙂

    Niet alleen in Friesland maar ook in Overijssel heb je soms vervelende omwegen zoals het pontje bij Jonen waar jij volgens mij ook wel eens bent geweest met Jetske. Als je na 7 uur ’s avonds nog terug wil heb je een ritje van zo’n 17 km voor de boeg.

    Liked by 1 persoon

    • Ja, dat soort situaties komt natuurlijk veel vaker voor, zeker in waterrijke gebieden. Ik vond het in dit geval gewoon een leuke gelegenheid om de betrekkelijkheid van afstanden even aan te stippen.
      Dat pontje bij van Jonen is inderdaad ook zo’n punt. We zijn er een paar jaar geleden eens langs gevaren.

      Like

  3. Dat was kort maar krachtig, maar toch prachtige foto’s! zijn snavel steekt maar wat mooi af tegen de blauwe lucht. Wat een afstand! Kan je daar niet ergens een bootje met een peddel neerleggen om naar de andere kant te komen 😉

    Liked by 1 persoon

  4. En er is maar één foto waar mijn hart van opspringt bij het horen van zijn roep, dat is de roep van de wulp.
    Mooi zoals je de wulp in volle vlucht hebt gevangen.

    Tsja Fryslân heeft een bijzonder, mooi en waterrijk landschap. Via land moet je flinke omwegen maken, maar over het water kunnen ze er ook wat van, kijk maar bijvoorbeeld maar naar de route van de veerboot van Harlingen naar Terschelling. 😉

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.