Onze nationale vogel

De laatste vogel die zich vorige week op voorbeeldige wijze aan ons presenteerde was de skries, bij de meesten beter bekend als de grutto (Limosa limosa). Hier in Fryslân wordt de grutto al geruime tijd Kening van de Greide genoemd, Koning van de Weide. Landelijk kreeg hij in 2015 erkenning, toen werd hij door het publiek uitgeroepen tot onze Nationale Vogel

Waar hij die verkiezing aan te danken had? Wat mij betreft alleen al omdat het een prachtige vogel is, maar vooral ook omdat ca. 85% van alle grutto’s in Nederland broedt. Ons typische polderlandschap leent zich bij uitstek voor de grutto. Het is alleen zo jammer dat er van dat van oudsher zo typische landschap intussen nog maar zo weinig is overgebleven …

Zelfs hier in Fryslân wordt het de laatste jaren steeds moeilijker om de grutto dicht bij huis nog te kunnen fotograferen. Zo lang ik ertoe in staat ben, zal ik waarschijnlijk elk voorjaar toch weer proberen om hem voor de lens te krijgen …

Voor dit jaar resten me nog twee opdrachten: 1. een wakende grutto op een paal fotograferen – 2. als het even kan, wil ik graag weer eens wat kuikens in beeld vangen. Voor nu sluit ik het hoofdstuk rond de grutto’s af met een foto, waarin onze nationale trots in een karakteristieke pose in het gras staat …

 

De grutto – vogel van ’t jaar

Onze nationale vogel, de grutto, is door het publiek uitgekozen tot Vogel van het Jaar. Dat werd gisteravond bekend gemaakt in ‘De Wereld Draait Door’. Het televisieprogramma heeft deze verkiezing samen met Vroege Vogels en de Vogelbescherming georganiseerd, naar voorbeeld van de vergelijkbare verkiezing in Nieuw-Zeeland en Australië …

Afgelopen voorjaar heb ik deze prachtige weidevogel, die in Fryslân ook wel bekend is als ‘Kening fan de Greide’ (Koning van de Weide), bij verschillende gelegenheden geportretteerd. Deze serie heb ik eind juni gemaakt bij de Surhuzumer Mieden

Naar verluidt zijn er in de meeste delen van Fryslân dit jaar iets meer grutto’s tot broeden gekomen dan vorig jaar. Maar over de hele lijn gaat het nog steeds erg slecht met de grutto en andere weidevogels. We zullen tot volgend voorjaar moeten wachten, voordat ze zich weer in onze contreien laten zien …

Een ‘wulpse’ glijvlucht

Anderhalve week nadat ik in het plas-drasland aan de Wolwarren bij Oudega de tureluur had gefotografeerd die hier gisteren te zien was, stond ik ver weg en toch dichtbij die plek, aan de rand van een ander stuk plas-dras.
De Noarderkrite is een stuk hooiland van It Fryske Gea aan de zuidkant van de Wijde Ee. Het is onderdeel van natuurgebied Petgatten De Feanhoop bij De Veenhoop …

Tegen het hek leunend, liet ik mijn blik langzaam over het veld glijden. Het tilde er bepaald niet op van de vogels, om maar eens een goed Friesisme te gebruiken. Meer naar links lieten af en toe een paar kieviten van zich horen, maar wat me na een tijdje het meest interesseerde, was het kenmerkende waterfluitje van de wulp

Terwijl ik me bijna meer liet leiden door mijn gehoor dan mijn gezicht, richtte ik mijn camera na enige tijd op een vage donkere vlek op grote afstand in het natte land. Op het beeldscherm kon ik niet meteen zien wat het was, maar dat werd al heel snel duidelijk …

Vlak nadat ik de bovenstaande foto had gemaakt, kwam het waterfluitje ineens in beweging. Naar kruishoogte stijgend, vloog hij in een ruime bocht om me heen. Daarna zag ik de wulp in een mooie lange glijvlucht in oostelijke richting uit het zicht verdwijnen. Mijn dag was weer goed. Tureluurs zie ik hier maar weinig, maar de wulp krijg ik normaal gesproken nog minder te zien. Met de foto’s van deze wulpse glijvlucht ben ik dan ook erg blij …

Dan nog even dit …
Aan het begin van dit logje schreef ik, dat ik ver weg en toch dichtbij de plek was waar ik de tureluur had gefotografeerd. Hemelsbreed is de afstand 1,2 km. Maar om daar met de auto van A naar B te komen, ben je 18,3 km onderweg. De dichtstbij zijnde brug om aan de andere kant van de Wijde Ee te komen ligt namelijk in Drachten. Dat soort gekkigheidjes kom je in ons mooie Fryslân overigens wel vaker tegen …

Gesignaleerd: de tureluur

Hoewel het over de gehele linie slecht gaat met de weidevogels, mag ik dit voorjaar niet klagen over het aantal weidevogels dat ik tot dusver voor de lens heb gekregen …

Het is intussen alweer ruim twee weken geleden dat ik de auto tijdens een ritje in de berm heb geparkeerd aan de Wolwarren bij Oudega. De plas-dras bood genoeg gevogelte om een tijdje naar te kijken …

Terwijl ik de bewegingen zo aanschouwde, zag ik na enige tijd een tureluur (Tringa totanus) rondscharrelen. De tureluur staat net als veel andere weidevogels de Rode lijst voor vogels staat. Dat werd met zijn prachtige oranje poten en snavel voor mij de vogel van de dag …

Grutto’s bij Soarremoarre

Het zijn bepaald geen prijswinnende foto’s, maar ik ben al lang blij dat me vorige week is gelukt om in de buurt van Soarremoarre (uit te spreken als: Swarre-mwarre) een paar grutto’s te horen, te zien en te fotograferen …

Het lijken er helaas elk jaar minder te worden. Als deze tendens doorzet, en daar heeft het tot dusver alle schijn van, dan zal ik mijn jachtgebied volgend jaar toch moeten verleggen en uitbreiden, vrees ik …

Ik kreeg geen kans om er meteen een uitgebreide serie van te maken, nadat ik een paar foto’s had gemaakt, ging mijn model er vandoor …

Drie maal een tureluur

Behalve de grutto’s kregen we tijdens onze fotokuier in dat kleine paradijsje voor de weidevogels ook een paar maal een tureluur (‘tjirk’ in het Fries) te zien. Daar ben ik altijd weer blij mee, want om de een of andere reden zie ik in onze contreien elk jaar nog minder tureluurs dan grutto’s …

180523-1221x

Hier kreeg ik een paar maal de kans om er één te fotograferen. Aan de eerste foto is mooi te zien dat hij heel enthousiast zijn kenmerkende ‘tju du du!’ liet horen. Terwijl ik even later bezig was om een paar landschapsfoto’s te maken, kreeg ik de kans om een tureluur in vlucht te fotograferen. Hij was wat ver weg, maar ik ben er toch wel weer blij mee …

180523-1227x

Tegen het eind van onze kuier stond er aan de andere kant van de weg nog een tureluur op elegante wijze te pronken. Dat lijkt me een mooi slot van deze vierdelige serie over het fûgeltsjelân tussen Gorredijk en Langezwaag …

180523-1333x

Badende grutto’s

Wat was het altijd fijn om aan het eind van de vakantie na een lange reis thuis weer onder de eigen vertrouwde douche te stappen en daarna met een koel pilsje even lekker onderuit te zakken. Dat laatste mag sinds gisteren niet meer, want dan schijn je onvermijdelijk een half uur eerder te sterven. Wat voor implicaties dat met terugwerkende kracht op mijn leven heeft, valt onmogelijk meer te becijferen, maar daar gaat het nu ook niet om …

180411-1305x

Ik stel me zo voor, dat het voor de grutto’s ook heerlijk moet zijn om na een lange reis vanuit hun Afrikaanse winterkwartier weer terug te keren in It Heitelân en dan even heerlijk te badderen in het frisse Friese water …

180411-1313x

Toen ik woensdag tijdens een ritje door de omgeving even een tussenstop maakte in de Jan Durkspolder, trof ik daar het beeld van zich uitgebreid wassende grutto’s aan …

180411-1314x

De ‘Kening fan de Greide’ is terug en de eerste foto’s van deze fraaie weidevogel zijn weer gemaakt. Vanaf nu is het uitkijken naar een grutto die vanaf een dampaal de omgeving scherp in de gaten houdt …

180411-1317x