Skywatch Friday 462

Onder een vriendelijke, bijna melkwitte lucht ben ik gisteren op zoek gegaan naar onze nationale vogel de grutto …

Under a friendly, almost milky-white spring sky, I went looking for our national bird, the black-tailed godwit …

Als gevolg van diverse zaken als milieu- en klimaatverandering, predatie van eieren en een te laag waterpeil ten behoeve van de landbouw gaat de laatste jaren erg slecht met de grutto …

As a result of various issues such as environmental and climate change, predation of eggs and too low water levels for agriculture, the godwit has been doing very badly in recent years …

Dit is één van de weinige stukjes land in de omgeving waar de grutto het nog goed doet. En ik had geluk, ik zag er al snel een paar vliegen. De foto is niet scherp, maar hé … ze staan erop …

This is one of the few pieces of land in the area where the godwit is still doing well. And I was lucky, soon I saw a couple ot them flying by. The photo is not sharp, but hey … they are on it …

Enige tijd later mocht ik er nog één portretteren op een paal – de koning op zijn troon – en tot slot lukte het nog om een foto van een grutto in volle vlucht te maken …

Some time later I was allowed to portray one more on a pole – the king on his throne – and finally I managed to take a picture of a godwit in full flight …

Ik ben blij dat ik weer een paar grutto’s heb kunnen fotograferen, maar ik heb tegelijk met eigen ogen kunnen zien hoe zorgelijk de situatie is voor de grutto en diverse andere weidevogels …

I am glad that I have been able to photograph a few godwits, but at the same time I have seen with my own eyes how worrying the situation is for the godwit and various other meadow birds …

Wil je meer Skywatch foto’s zien? Gewoon even op het logo klikken …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Skywatch Friday

Prettig weekend en Vrolijk Pasen
Wishing you all a wonderful weekend & Happy Easter

Twee grutto’s in close-up

Toen ik vorige week woensdag op enige afstand de eerste grutto van het jaar voor de lens kreeg, kon ik niet bevroeden dat ik al drie dagen later een paar grutto’s van dichtbij zou kunnen fotograferen …









Niet ver van de plek waar ik die eerste grutto bij Soarremoarre fotografeerde, zat dit koppeltje vorige week zaterdag genoeglijk tussen de modderkluiten aan de rand van een weiland …









Terwijl zij tussendoor haar toilet op orde maakte, hield hij met een schuin oog de omgeving goed in de gaten, want je weet natuurlijk maar nooit wat die gluurder met zijn zwarte kastje van plan is …









Ik kan me niet herinneren dat ik al eerder zo vroeg in het jaar zulke fraaie foto’s van een paar grutto’s heb kunnen maken. Gelukkig blijft er voor de rest van het seizoen nog genoeg te wensen over. Wat te denken van een foto van een wakende pa grutto op een dampaal, een waarschuwend overvliegende grutto of zelfs jonkies van de grutto …









De start is veelbelovend geweest, we zien wel wat er verder nog op mijn pad komt …   🙂



De koning is terug

Niet elke voorjaarsbode laat zich meteen zo mooi fotograferen als de lammetjes die ik in mijn vorige logje liet zien. Gisteren zag ik – niet geheel toevallig ook weer bij Soarremoarre – de eerste grutto (Limosa limosa) in een weiland staan …









Hij stond ver weg en de sterk wisselende bewolking maakte het ook niet makkelijker, maar toch ben ik wel blij met deze foto’s van de eerste grutto die dit jaar mijn pad kruiste. De terugkeer van ‘de Kening fan’e greide’, oftewel ‘de Koning van de weide’ – sinds kort ook nog eens onze nationale vogel – stemt me toch elk jaar weer vrolijk, zeker nu het aantal grutto’s zo sterk terugloopt …








Op zoek naar oranje

Vrijmarkten en andere oranjedrukte zijn aan mij eerlijk gezegd niet zo besteed sinds mijn onderdanen me niet meer altijd even goed van dienst willen zijn …





Daarom had ik me voorgenomen om vandaag net als op voorgaande Koninginnedagen ergens in alle rust een fotokuiertje in de natuur te maken, maar als gevolg van de aanhoudende lage temperaturen èn een net wat te lang durende kuier gistermiddag in de Ecokathedraal zat dat er niet in …





Er zat weinig anders op dan de gebeurtenissen rond de abdicatie van Beatrix en de inhuldiging van Willem-Alexander maar wat te volgen op tv en tussendoor af en toe even wat frisse lucht op te snuiven in de tuin …





In tegenstelling tot voorgaande jaren, waarin er op 30 april nog wel eens een lieveheersbeestje door de tuin liep of het oranje nagelkruid net in bloei stond, was er ditmaal geen oranje in de tuin te ontwaren. Om niet helemaal uit de toon te vallen, heb ik maar een paar macro’s van krokussen uit begin april opgezocht …




Koningskoppel in de wei

De afgelopen weken heb ik tijdens mijn ritjes over het Friese platteland veelvuldig, maar steeds vruchteloos zitten uitkijken naar de grutto …





Uitgerekend op de dag waarop ons aanstaande koningskoppel, dat je mag noemen hoe je wilt, zich aan het volk presenteerde, zag ik gistermiddag bij Aldeboarn een koningskoppel in de wei …





Waarom koningskoppel? Wel, hier in Fryslân staat de grutto bekend als “de kening fan’e greide”, oftewel “de koning van de weide”





En dat is niet voor niets, want kijk eens wat een pronkstuk het is, die grutto …





Trots als hij was, wilde het mannetje wel even mooi voor me poseren …





Tegen de tijd dat er jongen zijn, hoop ik binnenkort nog eens een waakzame grutto man op een dampaal te kunnen fotograferen.

De koning in volle vlucht

Zomaar ergens in het Friese weidegebied …
Links van de weg liggen vluchtstroken voor de jonge weidevogels in het weiland …

Rechts van de weg staat een grutto te roepen op een dampaal bij een nog ongemaaid weiland …

Een stukje verderop strijkt een grutto neer in het lange gras …

Als ik de auto achter me laat,  vliegen er meteen een paar grutto’s op …

Luid roepend beginnen ze om me heen te cirkelen …

Na ettelijke pogingen maak ik uiteindelijk de foto van de dag: de grutto, de koning van de weiden, in volle vlucht …

Voorjaar in de wei

De laatste tijd heb ik weer meer foto’s gemaakt dan ik hier in korte tijd kan publiceren, daarom spring ik van dag tot dag wat van de hak op de tak. De foto’s die ik maandag bij Lauwersoog heb gemaakt, kunnen nog wel even blijven liggen, want die zijn niet echt tijdgebonden. Voor het ontluikende leven in natuur en landschap ligt dat wat anders …

De laatste weken was ik al een paar maal langs een weiland gekomen waar lammetjes ronddartelden, maar dat was steeds op een plaats en tijd waarop ik niet kon stoppen om even wat foto’s te maken …

Terwijl ik gistermiddag via een omweg op weg was naar de garage, kwam ik langs een weiland met dat kleine dartele spul, waar ik wel kon stoppen. En dus heb ik de auto even in de berm gezet om even het ultieme lentegevoel over me te laten komen …

Het is elk jaar weer een mooi gezicht om te zien hoe die lammetjes af en toe een tijdje stilletjes om zich heen staan te kijken, om vervolgens geheel onverwacht weer rennend en huppelend in beweging komen …

Amper honderd meter verderop werd ik opgewacht door een tweede lentebode …

De eerste grutto – de kening fan’e greide – die ik dit jaar op acceptabele wijze heb kunnen fotograferen …