Mijn week van de grutto (6)

Nadat ik de grutto in een lijst van bloemen had gefotografeerd, besloot ik terug te gaan naar de auto. De grutto’s waren hier bijna niet van hun palen te krijgen. Vermoedelijk zouden hier geen jonge grutto’s (meer) zitten. Daarom besloot ik bijna stapvoets een rondje door het gebied te rijden …

Een stuk verderop trof ik een heel andere situatie aan. Daar kwam de luchtmacht al in actie voordat ik ook maar kon stoppen om een foto te maken. Maar het leek niet op te kunnen die dag, want even later lukte dat wel met een fraaie reeks, al zeg ik het zelf ……

Iets verderop heb ik de auto in de berm gezet en ben ik uitgestapt. Er vlogen enige tijd een paar grutto’s luid roepend om me heen. Dat gaf me de kans om wat foto’s van de grutto’s in volle vlucht te maken …

Ook lukte het een paar maal om een aardige serie te maken van in het lange gras landende grutto’s. De kans is groot dat daar nog ergens pullen zouden rondlopen …

Maar hoe goed ik het grasland ook afspeurde, ik kreeg ze niet te zien. De grutto deed me nog één keer luidkeels de groeten en daar kon ik het mee doen. Maar dat was ook prima, mijn dag kon al lang niet meer stuk …

Mijn week van de grutto (4)

Ik ontkom er helaas niet aan om halverwege deze serie even een serieuze klaagzang aan te heffen …

Het gaat al jaren bar slecht met onze nationale vogel, de grutto. Ooit waren er zo’n 150.000, nu zijn er naar schatting minder dan 30.000 over. Ongeveer 80 procent van alle grutto’s broedt in Nederland. De populatie neemt per jaar met gemiddeld 8 procent af. Dat betekent dat er in dit tempo over dertig jaar geen grutto meer over is …

De natuur in ons land is o.a. sterk achteruit gegaan door intensieve landbouw. Veel weilanden zijn veranderd in een soort groengele woestijn. Op veel plaatsen zie je alleen maar uitgestrekte velden met slechts Engels raaigras. Bloemen groeien en bloeien er nauwelijks meer in de meeste weilanden. Om toegang met steeds zwaardere machines te garanderen, wordt alle water zo snel mogelijk met drainagesystemen afgevoerd. Als gevolg daarvan is de bodem veel droger geworden, waardoor er minder bodemleven is …

Alsof dat alles nog niet genoeg is, wordt er bij de rijstvelden aan de rivier de Taag in Portugal een nieuw vliegveld aangelegd. Wanneer de grutto’s uit Afrika komen, is dat een van de plekken waar ze kunnen aansterken voor de reis naar hun broedgebieden in Nederland. De grutto’s gebruiken de rijstvelden in het gebied bij de hoofdstad Lissabon om vetreserves op te bouwen. Lokale wetenschappers verwachten dat de trekvogels door het lawaai van de overkomende vliegtuigen zullen worden verjaagd en niet in conditie komen om bij ons te kunnen broeden. Daardoor is er ook kans dat de vogels pas later of helemaal niet meer in Nederland aankomen en dat hun voortplanting wordt verstoord …

De Portugese vogelbescherming en actiegroep ClientEarth hebben een rechtszaak aangespannen tegen de plannen voor het vliegveld. In ons land hebben 40.000 mensen een petitie van de Vogelbescherming tegen de geplande luchthaven ondertekend. Die wordt deze week samen met een brief van de provincie Fryslân overhandigd aan de Portugese regering. De provincie Fryslân wil dat Portugal nog eens kritisch kijkt naar de plannen om een vliegveld te bouwen bij de hoofdstad Lissabon, vlak bij het natuurgebied aan de rivier de Taag waar onze grutto’s van afhankelijk zijn …

– wordt vervolgd –

Mijn week van de grutto (2)

Vanaf het kijkplatform heb je een mooi uitzicht over de Strobosser Mieden, maar het is niet de meest geschikte plek om mooie vogelfoto’s te kunnen maken. Daarvoor is een lager camerastandpunt beter. Daarom heb ik al snel een plekje in de berm opgezocht …

Ik nestelde me op een strategisch plekje van waar ik zicht had op drie hekken en het dubbele aantal palen. Daar hoefde ik niet lang te wachten, voordat er een grutto plaatsnam op de paal van één van de hekken. Of hij jeuk had of zijn toilet aan het maken was, weet ik niet, maar hij maakte er een mooi showtje van …

Nadat de klus geklaard was, keek de grutto nog eens spiedend in het rond. Toen duidelijk was dat er geen onmiddellijk gevaar dreigde, besloot hij even een knippertje te doen …

– wordt vervolgd –

 

Mijn week van de grutto (1)

Eind mei ben ik nog eens naar de Strobosser Mieden onder de rook van Gerkesklooster-Stroobos gereden. Hier ligt nog een stuk oud weidegebied dat tegenwoordig eigendom is van Staatsbosbeheer. Vanaf een klein platform heb je een mooi uitzicht over het gebied …

Nadat ik daar in april samen met mijn fotomaatje een mooie fotoserie had gemaakt van o.a. grutto’s en kemphanen, had ik mezelf nog twee opdrachten gesteld:
1. een wakende grutto op een paal fotograferen
2. weer eens wat gruttokuikens in beeld vangen …

De beste kans van slagen om mijn opdrachten af te kunnen vinken ligt denkelijk in dit gebied. Ook eind mei waren de weilanden er nog mooi nat, zodat vogels er gemakkelijk wormen uit de grond kunnen halen. Hier en daar liep wat vee om voor de nodige natuurlijk bemesting te zorgen en dat is dan weer goed voor de bloemen die smakelijke insecten aantrekken voor de vogels …

Palen en grutto’s waren er ook in overvloed. Het lukte me dan ook al snel om een grutto op een paal te kunnen kieken. Daarmee kon ik de eerste opdracht in feite al afvinken. Maar het bleef niet bij die ene grutto op zijn paal. In de loop van de week zullen er hier nog diverse exemplaren voorbij komen …

En dan die andere opdracht, jonge grutto’s in beeld vangen … Laat ik het er eerst maar bij houden, dat ik eerder een grutto met een oranje zandoogje had gefotografeerd dan een grutto met jongen …

– wordt vervolgd –

Hekken in ’t land

Vanaf het moment waarop ik 15 jaar geleden begon met bloggen, heb ik tijdens mijn ritjes over het Friese platteland heel wat hekken gefotografeerd. Meestal waren ze net als die grote zilverreiger van gisteren niet meer dan bijzaak, zoals dat op de onderstaande foto het geval is …

Vaak kregen ze echter ook een hoofdrol toebedeeld. Een enkele keer betrof het een mooi smeedijzeren hek of een pas geplaatst nieuw houten hek. Maar meestal ging het om meer of minder ‘uit het lood hangende’ boerenhekken …

Sinds het verloren gaan van mijn eerste zelfstandig draaiende WP-blog, gevolgd door de ondergang web-log.nl zijn veel van de foto’s uit die eerste jaren niet meer toegankelijk. De komende tijd zal ik eens wat foto’s van de hekken uit die eerste jaren onder het stof vandaan halen om ze hier nogmaals te publiceren …

Standvastig op één poot

Het heeft even geduurd, maar gisteren kreeg ik in de buurt van Soarremoarre (kaart Google Maps) rond het middaguur dan toch eindelijk voor het eerst dit jaar een tureluur voor de lens van mijn camera …

160531-1200xHij had op een paal te midden van het kruidenrijke grasland met op de achtergrond een koppel koeien nog een mooi fotogeniek plekje uitgekozen ook om voor me te poseren …

160531-1201x

Lange tijd bleef hij heel standvastig op één poot staan, totdat hij blijkbaar genoeg kreeg van het geklik van mijn camera … Toen kwam het tweede pootje erbij, waarna hij kort en krachtig afzette en op de wiek ging …

160531-1202x

De eerste wintergasten

Na alle fotokuiertjes van de laatste weken met vele kniebuigingen om paddenstoelen te fotograferen, heb ik het me gisteren maar eens wat makkelijker gemaakt …

151007-1203x

Ik heb mijn uitje van gisteren beperkt tot het maken van een ritje door het weidegebied ten westen van Drachten. Een paar maal heb ik een tussenstop gemaakt om even de benen te strekken en wat uit te waaien …

151007-1204x

Tussen Aldeboarn en De Deelen heb ik de eerste ganzen gefotografeerd, die hier de afgelopen dagen zijn neergestreken om de winter in de grazige Friese weilanden door te brengen …

151007-1205x

Attent als ze altijd zijn, schuifelen de ganzen verder het weiland in zodra er een auto stopt op de weg naast het weiland. En dan hoeft er maar weinig te gebeuren of de hele meute gaat de lucht in …

151007-1209x

Na een korte rondvlucht strijken de ganzen over het algemeen al snel weer in één van de omringende weilanden neer. Dit zal hier de komende maanden weer een vertrouwd beeld zijn …

151007-1212x