Na de lunch

Nadat we Sparjebird achter ons hadden gelaten, maakten we – op zoek naar een plekje om onze boterham te eten – een ritje door de omgeving. Dat viel ditmaal nog niet mee. Het was dan wel mooi zonnig weer, maar er stond een koude noordoostelijke wind. En dus moest het een plekje in de zon, en vooral ook in de luwte worden. Na enig zoeken wisten we uiteindelijk toch een mooi en lekker plekje te vinden …

Terwijl ik me na onze eenvoudige lunch nog even lekker uitstrekte op mijn klapstoeltje, duurde het niet lang voordat Jetske haar camera weer ter hand nam. Ook dat is vaak een herkenbaar patroon tijdens onze gezamenlijke fotokuiers. Na het eerste deel van de dag vinden mijn door MS geplaagde benen het vaak wel lekker om wat langer te zitten. Jetske heeft wat minder zit in ’t gat. “Een libel …,” fluisterde ze me toe, terwijl ze naar het struikgewas liep …

En daar geniet ik op zo’n moment dan weer van: lekker zitten en van een afstandje toekijken hoe Jetske met haar macrocamera langs het struikgewas struint. En het mooie is, als ze wat vindt dat voor mij mogelijk ook de moeite loont om even overeind te komen, dan krijg ik steevast een seintje. Zo ook nu …

De libel bleek haar te zijn ontsnapt. Maar Jetske bleek achter de ons beschermende bosjes wel een mooi vennetje te hebben ontdekt. Een vennetje waar twee van mijn minder favoriete watervogels ronddobberden: nijlganzen. In tegenstelling tot hun normale gedrag bleven ze nu eens heerlijk rustig …

42 gedachten over “Na de lunch”

    • Ach, wat is bang? Bij thuiskomst even een goede check doen, dan valt het over het meestal wel wat mee.
      Het zou best eens kunnen dat ik mijn laatste teek bijna 10 jaar geleden heb gehad.

  1. Je had weer een mooi en beschut plekje uitgezocht. Jammer van die libel, die zo snel was gevlogen.
    Je foto van het ven, met de weerspiegeling vind ik heel mooi.

  2. Je heb weer een herlijk blog gemaakt, Jan !!
    Mooi gebied met zo’n vennetje en die Nijlganzen… ja, dat zijn echt rotzakken maar ze zijn ook weer heel mooi en typisch, met die gekke lange poten. 😄
    Lieve geniet groetjes Anna 🤗

  3. Ha Afanja,

    gelukkig kun jij gave foto’s maken van je kuiermaatje.
    Leuk, dat ze achter een Libelle aanging…
    En wat heb je daar lekker in de luwte gezeten…

    Groetjes!

  4. Schijnbaar mis ik iets met de nijlganzen, hahahaha zover als ik ze tegen kom, meestal in Almere, dan zijn ze altijd rustig?

    Prachtig en heerlijk hoe jullie zo met elkaar de natuur in kunnen gaan. En kunnen genieten, ergens mis ik dat nog een beetje, Liefste is wel geduldig, maar vaak ziet hij weer andere dingen of ik mag even alleen struinen. Toch anders…

    X

  5. Haha, die nijlganzen hebben het wel gedaan. Ik had er in het afgelopen weekend ook al herrie mee…

    • Dat laatste vond Jetske die dag ook. Zowel de autorit als de wandeling gingen over voor mij bekend terrein. Voor Jetske was het allemaal nieuw. Achteraf was ze verrast dat we hemelsbreed amper 15 km van ons huis zijn geweest.
      Een soort van ontdek je plekje. 😉

  6. Dat is heel herkenbaar voor mij 🙂
    als we (mijn madam en ikke) er op uit trekken in de natuur, moet ik me steeds haasten om haar in te halen.
    ik blijf overal ‘plakken’ met mijn fototoestel 😉 en mijn madam gaat steeds rustig verder.
    Mooie rust uitstralende foto’s !

  7. Och Jan wat is deze plek heel mooi om te zien. Na de lunch is zeker leuk om te wandelen. Echt schitterend om te zien. Ik hou wel van. Natuur is zo mooi!

  8. Goede samenwerking, dat levert mooie resultaten.
    Die nijlganzen -ook andere ganzensoorten- verfoeiden we. Toen we nog fietsten zagen we mooie gebiedjes langs water en Maas waar je op de duur bijna geen andere vogels meer zag. Ze zijn nog erger dan schooiende eenden.
    Inmiddels is het misschien verbeterd. Hopelijk.

    • Dankjewel, Bertie. Die samenwerking is al vanaf het begin een mooie wisselwerking. Nu eens wijst Jetske mij ergens op, een volgende keer is het weer andersom. Dat maakt onze gezamenlijke fotokuiertjes ook zo mooi en bijzonder.
      Wat de nijlganzen is er nog weinig veranderd, vrees ik. Ik heb er ook een hekel aan. Schreeuwlelijken zijn het met hun boevenmaskers op. Dit tweetal bleef stil, omdat er geen andere watervogels in de buurt waren. En omdat wij ook op afstand bleven, ruimschoots meer dan 1,5 m zelfs. 🙂

Reacties zijn gesloten.