Een verdronken vlinder

’s Middags tussen zo ongeveer twee en vier uur zet de zon onze vijver mooi in het licht. Daar maak ik graag gebruik van om video-opnamen te maken van de salamanders …

Maar daar blijft het vaak niet bij. Ik heb ook nog wel eens wat bijvangst. Zo dreef er vrijdagmiddag een tijdlang een vlinder in de vijver. Hij probeerde nog enige tijd met zijn vleugels wapperend om aan de greep van het water te ontsnappen, maar het eindigde toch wat triest …

“Zo te sterven op het water met je vleugels van papier
Zomaar drijven na ’t vliegen in de wolken drijf je hier
Met je kleuren die vervagen zonder zoeken zonder vragen
Eindelijk voor altijd rusten en de bloemen die je kuste
Geuren die je hebt geweten
Alles kan je nu vergeten
Op het water wieg je heen en weer
Zo te sterven op het water met je vleugels van papier …”

                                (Boudewijn de Groot/Lennaert Nijgh)

20 gedachten over “Een verdronken vlinder”

  1. Prachtig blogje: de foto’s van dat mooie dode vlindertje met dat schitterende vers van Boudewijn de Groot/Lennaert Nijgh.
    Hartelijke groeten van Zem.

  2. This made me sad Jan but the poem you shared with us is so beautiful and somehow made me think of peaceful way on the cute flying friend’s death. Happy June!

  3. Dat lied van Boudewijn heeft me altijd al kunnen ontroeren…
    Boudewijn & Lennaert Nijgh, dat duo is haast legendarisch in mijn ogen én oren !
    Het kleinkunst gebeuren heeft fantastische muziek en teksten gebaard , zoveel is zeker.

  4. altijd verdrietig hé jan, elk dood beestje doet me iets…
    maar je hebt er mooie foto’s van kunnen maken dat dan weer wel <3

  5. Ohhhhh ik zou zo’n trut zijn dat ik deze dan zou proberen te redden misschien… hmmmm ja, de natuur is wreed… soms, en Boudewijn Buch, zong het zo prachtig mooi altijd al.

    X

Reacties zijn gesloten.