– Virtueel naar Frankrijk 2 –
Hoewel we de reis nog in de benen hadden, begon het kort na de lunch al te kriebelen om de directe omgeving van het huis maar eens te verkennen. Het huis waar we te gast waren staat op pakweg 25 meter van de rand van de krijtrotsen. Je hebt er een fenomenaal uitzicht over de Atlantische Oceaan …
Via een clandestien paadje daalden we af naar zeeniveau. Al voordat we op het strand waren, hadden we achter ons voor het eerst zicht gekregen op de krijtrotsen die zich naar het zuiden uitstrekten. Een stukje verderop zagen we onder ons hoe een deel van het officiële wandelpad, zo te zien tevens deel van de bescheiden lokale kustverdedigingswerken, door een recente storm deels was weggeslagen …
Via een wat vreemd aangelegd betonpaadje bereikten we op zeker moment het strand. Maar niet voordat ik mijn camera eens goed had losgelaten op het kunstwerk dat weer en wind hier hadden gevormd. Maar dat is voor morgen …
– wordt vervolg –
prachtige sfeer en kust foto Jan
Chalk cliffs are a feature we do not see here.
We don’t have them in the Netherlands either. These were my first chalk cliffs.
Een mooi uitzicht op de kliffen in de eerste foto Jan
prettige dag
Wauw, prachtig! Nu is het zo dat Frankrijk mij nooit zo heeft getrokken, 1x Parijs was genoeg, maar toch, als ik dan foto’s als deze zie, denk ik.. ja de natuur! De Oceaan!
Ik ben natuurlijk nieuwsgierig naar het vervolg.
X
prachtige foto’s Jan, wat is het toch heerlijk om herinneringen op te halen hé 🙂
Zo lang het maar mooie herinneringen zijn. 😉
Die laatste foto is gewoon prachtig.
Een ruwe doch mooie omgeving. Daar ben ik lang geleden ook nog op vakantie geweest. Waar was je precies ?
In Ault.
Oh, die rotsen zijn wel mooi zeg … Ze hebben wel mazzel gehad om precies op die plek een huis te vinden.
De zee en kust is daar veel mooier dan de dijken vol flatgebouwen hier.
En een beetje ruiger is mooi meegenomen
Prachtig jan, ik ben vooral onder de indruk van de eerste foto…..geweldig!
Ik vind die eerste foto prachtig met mooi uitzicht en mooi standpunt
Volgens mij gaan we een heel mooie serie krijgen van één van mijn favoriete plaatsen aan de Frankrijk kust.
De eerste foto in deze serie is heel herkenbaar en roept dan ook mooie momenten op 🙂
In 2018 had ik ook een serie over deze kust gepost.
Het eerste deel beging hier : https://fotografiemijnlangleven.wordpress.com/2018/07/07/normandie-etretat-deel-1/
Ik ben even snel door jouw serie heen gescrolled, Dirk. Jij hebt er zeker een mooie serie gemaakt,doublures lijken er echter niet in te zitten.
Zalig, ik ben nog meer benieuwd naar je vervolg 🙂
Denk dat we hier een fantastische reis gaan beleven!
We zullen het gaan zien. Hopelijk zijn je verwachtingen niet te hoog gespannen.
De zee en je mooie foto’s zijn meer dan voldoende!
Wat een prachtige foto, die allereerste: die ruigte, die compositie, die sfeer!
Hartelijke groeten van Zem.
Ja, wij vonden het ook indrukwekkend. In niets te vergelijken met onze kustlijn.
Wat is het daar toch mooi hé. Ik hoor de keien weer rollen over de kust. Op mijn achttiende ben ik zelfs met een paar vrienden helemaal tot de Opaalkust (én terug) gefietst, volgeladen met o.a. een tent. En dat op een oude, roestige fiets. Kon ons het wat schelen.
Minstens om de twee jaar gaan we er nog eens terug. Van hieruit kan het makkelijk als daguitstap. Het is ongeveer 2,5 uren rijden van hier tot Calais-Boulogne.
Begrijp me niet verkeerd, ik ga niet meer op de fiets…
Er kon toen toch meer op de fiets dan tegenwoordig. Maar ik vond die 2,5 uur wel wat snel … 😉
Na 15 jaar gaan sommige details verloren, maar volgens mij hebben wij er toen zo’n 6 uur over gedaan.
Wij zitten zo op de snelweg Knokke-Brugge en dan gaat de snelweg rechtdoor van Brugge naar Calais. In totaal is het maar zo’n grote 150 km van hier. Als wij naar Friesland rijden, zijn we ook bijna vier uren onderweg. Dus dat kan aardig kloppen die 6 uren.
Je hebt gelijk. Handen af van iedereen, zou ik zeggen. Ik ken nog een aantal groepen (kwetsbare, weerloze mensen) waar men aanzit waar ik me heel boos over kan maken…
Wat een geweldig idee om ons mee te nemen naar dit verblijf in Frankrijk. Het is een van mijn lievelingsseries die ik meerdere keren mocht bewonderen in de thuisbios van Huize Afanja.
Jij hebt op jouw beurt ook gelijk, er gaat bij dergelijke foto’s niets boven de thuisbios. Maar eh … niks verklappen, hè. 😉
De zee zien is voor mij al vakantie…
Jan wat gaaf als je die subtiele kleuren ziet en dan de mistbank op zee.
Wat had ik dat ooit graag in het echt gezien, maar hier is ook niks mee.
Ik zie de kleuren en reuk de zee en hoor zachtjes de branding, dan geniet
ik stilletjes mee op jou vakantie.
Groetjes Erica
Probeer dat laatste inderdaad maar te doen, Erica. Schrale troost: ik moet het ook doen met wat herinneringen en de 15 jaar oude foto’s.
Wij waren daar ook ooit eens, met de Spitfire en Simba. Prachtig om te zien ja, maar één keer vond ik genoeg.
Poeh, wat een mooie plek! Zo dicht bij de oceaan!
Een goed begin. Roestbruin, ziet dat er niet vreemd uit op die plek?
Ik weet niet. Roest komt wel vaker voor bij metaal dat aan weer en wind blootgesteld is toch?
Ik bedoel dat je het niet verwacht bij een mooi uitzicht op zee.
Eh nee …, maar dan weer wel in een ooit mondaine badplaats voor de welgestelden, die in de loop der jaren zijn glans heeft verloren. 🙂