Het was rustig in de Jan Durkspolder. Behalve wat grote grazers was er weinig leven te zien …
Terwijl ik naar het hek liep, had ik meteen de aandacht. Al snel kwam de grote kolos mijn kant op …
Bij het hek aangekomen leek hij me in eerste instantie sluiks vanuit een ooghoek op te nemen …
Dan liet hij alle schroom vallen en legde zijn kop op het hek. Wat volgde was een lange staredown …
Zodra hij de blik afwendde, heb ik me tactisch teruggetrokken. Ik had de staredown dan wel gewonnen, maar je weet nooit wat zo’n beest zich nog in zijn kop haalt. En ik had wel mijn rode vest aan … 😉
mooie foto’s en verhaal Jan, ja een rood vest is toch wel vragen om problemen bij deze dieren 🙂
Valt mee, Bram, stieren gaan niet direct in de aanval bij het zien van een rood vest. In tegendeel, dat zegt ze eigenlijk niks, want ze kunnen maar weinig kleur onderscheiden. Als een stier in de aanval gaat, dan is dat meestal nadat hij geschrokken is van een beweging die hij mogelijk als bedreigend ervaart. Maar ik stond daar helemaal op mijn gemak in mijn rode vest. 🙂
Dacht ook ooit al eens zo iets gelezen te hebben over het herkennen van kleuren, maar zulke enorme dieren boezemen toch altijd veel ontzag in Jan, zeker als ze heel dichtbij komen.
Ik heb ook zeker respect voor ze, Bram, en ik zal ook zeker niet elke stier de kans geven om zo dicht bij te komen.
Jan, Jan je bent anders oud en wijs genoeg om te weten dat je niet bij de koeien moet met een rode vest 🙂 . Of ging je een stierengevecht aan?
Prachtige dieren en al even prachtige foto’s!
Dat een stier in de aanval gaat bij het zien van de kleur rood is een fabeltje, Joke. Ze zien nauwelijks kleuren. De rode lap is alleen bedoeld om bewegingen mee te maken. Daardoor voelt de stier zich mogelijk bedreigd met als gevolg dat hij in de aanval gaat.
En jij hield je stil!
Reken maar! 🙂
Hahahaha! Zalige foto’s vind ik dat altijd, zo recht op de snoet van een koe. Of os. Of stier 🙂 (ik ben er altijd wel een béétje bang van, ook)
Zo lang je rustig blijft, is er weinig of geen reden om bang voor ze te zijn. Je moet ze alleen niet laten schrikken. Maar zekerheidshalve wat afstand houden kan meestal geen kwaad. 🙂
Ik benader ze met respect, ontzag en de nodige terughoudendheid 😀
Gelijk heb je!
Wahaha, wat een mooi verhaal. Stare down, dat heb je weer prachtig bedacht. De fotoserie is prachtig.
Bijna 15 jaar geleden zou je het hebben verloren. 😉
Dankjewel! Waar baseer je dat laatste op?
Bluf. 😃
🤣
Dat was echt face to face Jan
Ja, zo kun je het wel zeggen. 🙂
Als het maar koeien zijn, schreef ik net bij een collega fotoblogger. Ik zie ze zo graag. Mooi in beeld gebracht!
Dankjewel. Dit was de manlijke versie van een koe. En nog een hele flinke jongen ook. 🙂
Hij wilde echt wel graag op de foto, verliefd op jouw rood. Ik zou toch niet volledig op mijn gemak zijn, gelukkig leunde de immense kop op de afsluiting.
Dat heb je mooi op de lens gekregen.
Stieren gaan niet direct in de aanval bij het zien van een rood vest. In tegendeel, dat zegt ze niks, want ze kunnen maar weinig kleur onderscheiden. Als een stier in de aanval gaat, dan is dat meestal nadat hij geschrokken is van beweging die hij mogelijk als bedreigend ervaart. De welbekende rode lap van de stier, waarmee driftig gezwaaid wordt. Maar ik stond daar helemaal op mijn gemak in mijn rode vest.
O, dan dan nog dit: als een stier echt kwaad wordt, dan zegt zo’n hek helemaal niks. 🙂
Gelukkig maakte je hem niet boos en verwende je hem met je camera.
Zo is het!
die kwam enkel eens nieuwsgierig kijken Jan….
leuke runderen om te zien
groeten
Hij was al lang blij dat hij weer eens even wat aandacht kreeg, denk ik.
Zou zo’n hekje die kolos tegenhouden als het koebeest nu eenmaal op dreef is ??
Het levert je wel een heel leuke én fotogenieke ontmoeting op 🙂
Ik dacht dat die rode lap een fabeltje is ? Want een stier kan geen kleur zien, het dier ziet alles slechts in grijs waarden.
De rode muleta die Spaanse stierenvechters gebruiken is alleen bedoeld om het bloed er niet of heel weinig op te zien…
Als je met een groen, blauwe muleta staat te zwaaien, dan komt de stier evengoed op je af 🙂
Btw, dat stierenvechters gedoe vind ik walgelijk en keur het dan ook af.
Het was me bekend, Dirk. Als een stier kwaad wordt en in de aanval dreigt te gaan, dan komt hij door een beweging of bewegingen waardoor hij schrikt of zich bedreigt voelt. Maar dat kon ik aan het eind van die stare down natuurlijk moeilijk vertellen. Even een toefje spanning aan het verhaaltje toevoegen, toch? 🙂
Met die stierengevechten heb ik nog nooit wat gehad.
Ik zou wel willen weten welk onderwerp jullie besproken hebben,dat moet wel heel serieus geweest zijn.
Je rode vest, Jan? Dat is ook vragen om moeilijkheden! Mooie beesten zijn het, en mooie foto’s ook.
Dankjewel. Met die moeilijkheden valt het meestal mee. Als een stier al kwaad in de zin krijgt, dan is dat niet vanwege de kleur rood, maar vanwege beweging in zijn omgeving.
Een beetje ontzag was hier wel op z’n plaats, indrukwekkend zoals je aangestaard werd. Klamme handjes moment!
Gelukkig was het een goeie ouwe sul, die al lang blij was dat hij weer eens even wat aandacht kreeg. 🙂
Ach, wat leuk Jan, mooi vast gelegd hoor.
Dankjewel, Edward, ik vond het ook een leuk treffen. En daar moet je gebruik van maken, hè. 🙂
whahahaha nee jan dat wil j e niet winnen van zo’n lieverd, ik denk dat het dier graag in je nabijheid was.
mooie serie leverde het je op in ieder geval
Ik moet er toch een verhaaltje van maken …? 😉
Wat een schatje en wat een mooie foto’s heb je ervan gemaakt!
Dankjewel.
hahaha, jeetje en ze zijn wel erg groot hè. Hier tot nu toe alles goed verlopen.
Dat is fijn om te horen, Ria.
Inderdaad, je weet nooit van zo’n beest in de kop heeft.
😂 Superkomisch verhaal Jan. En zo realistisch.😁
Superkomisch …? Het was huiveringwekkend, ik stond daar met ’t zweet in mijn handen. 🙂
Ha Afanja,
wat een heerlijke kop!
Ik zou wel het hek tussen het dier en mezelf houden… heb er wel ontzag voor…
Groetjes!
Dankjewel, Marlou. Als het erop aan komt, stelt zo’n hek ook niet zoveel voor. 😉
A rather sweet face.
Ben wel eens achterna gezeten door een kleine kudde. Uiteindleijk waren ze allen maar nieuwsgierig… :-))
Dat klinkt alsof je te maken had met een kudde pinken. Die zijn altijd super nieuwsgierig. 🙂