Aan het eind van het pad langs het eerste petgat gekomen, kon ik maar één kant op: linksaf over het korte bruggetje naar het tweede petgat …
Daar kon ik kiezen uit twee mogelijkheden. Ik kon meteen linksaf slaan en dan langs het tweede petgat terug naar de parkeerplaats lopen. Dat was de kortste en makkelijkste route. De tweede keuze was om het tweede petgat over te steken over het nieuwe bruggetje …
Ik koos voor de derde optie: eerst maar even lekker zitten op het bankje, dat ’s zomers lekker in de schaduw staat en nu in half zon, half schaduw. Daar vandaan kon ik mooi een blik werpen op het nieuwe bruggetje. Het mag volgens Staatsbosbeheer overigens niet meer de naam bruggetje hebben, het wordt nu een drijvend vlonderpad genoemd …
Hoe dan ook, er was weer een mogelijkheid om het petgat over te steken en daar moest ik dan maar gebruik van maken. Zacht wiebelend liep ik, kleine golfjes veroorzakend, naar de overkant. Halverwege heb ik nog even halt gehouden om een paar foto’s te maken …
Wiebelend en wel kwam ik aan de overkant, dat kon ook weer afgevinkt worden. Dan nu via het bekende pad terug naar af. Dat was ook nog wel even een uitdaging …
– wordt vervolgd
Alsof ik zomaar kon mee wandelen, da’s echt genieten hier. En oh brugjes, euh…pardon…drijvende vlonderpaden. Echt heel mooi omschreven ook.
Dankjewel, dat is een fijn compliment, want dat is wel zo ongeveer het gevoel dat ik probeer na te streven bij dit soort wandelingen.
iet er fantastisch uit. Heerlijke sfeerfoto’s
Inspirerende omgeving met de mogelijkheid om fraaie weerspiegelingen op de foto te zetten. Het drijvende vlonderpad heeft de kenmerken van een vlotbrug waarvan er nog een aantal in het Noord-Hollands kanaal in gebruik zijn. Wel forser uitgevoerd zodat er auto’s over kunnen, maar die wiebelen dan ook wel lekker soms.
In zo’n mooie omgeving zou ik me ook geen second vervelen denk ik.
Knappe fotografie van het Friese binnenland !
Ja, we hebben hier nog rust en ruimte om te fotograferen. Dit is daar een prachtig voorbeeld van.
👍
Ik vind het een prachtig drijvend vlonderpad en je hebt het toch maar weer gehaald!
dat drijvend vlonderpad lijkt me een ganse uitdaging Jan
knap in beeld gebracht
groeten
Het was goed te doen om er alleen overheen te lopen. Hoe dat gaat met meerdere mensen tegelijk, is nog even de vraag.
dat zou ik voor geen goud meer doen maar petje af Jan jij hebt het toch maar weer gedaan.
Betekent het dat ik deze oversteek, het drijvend geheel, nog niet ken? Hoe was de oversteek voor jou?
Ik heb nu mooi virtueel met je meegewandeld, maar er gaat niets boven een fysieke wandeling samen in dit mooie gebied.
Ja, dat betekent het inderdaad. Het was een paar jaar niet mogelijk om dat rondje te lopen, omdat het oude bruggetje teveel in verval was geraakt (zie het linkje in het vorige logje). Lijkt me een goed plan om er samen weer eens naar toe te gaan.
Leuk, zo’n drijvende brug, maar één reling, dat kan interessant worden als je een tegenligger krijgt denk ik.
Ja, dat zou best eens kunnen, vooral ook omdat het bruggetje bij meerdere personen toch aardig gaat wiebelen, denk ik.
Dat is mooi, een wandeling met uitdagingen. Ben benieuwd hoe het verder gaat.
Amazing portrait of winter tristesse.
Indeed, It should all be frozen.
Dat vlonderpad lijkt me al een uitdaging. Gelukkig kan je je nog ergens vast houden. Wel mooie weerspiegelingen in het water.
Dankjewel. Als je alleen over dat drijvende vlonderpad loopt, gaat het prima. Of dat met meerdere personen ook het geval is …, dan zou het wel eens wat teveel kunnen wiebelen. 🙂
Fijn om hier mee te wandelen. En nog iets bijgeleerd ook. Petgat!
Al tijd gezellig als er goed volk mee wandelt, ook al is het maar virtueel. 🙂
Het woord ‘petgat’ komt al zo lang en zo vaak in mijn blogs voor, dat ik veronderstelde dat het intussen een bekend begrip was.
OEI….dat bruggetje ziet er glad uit hoor!
Ja, dat is nog wel een puntje van aandacht. De vaste delen van het al langer bestaande vlonderpad zijn voorzien van kippengaas. Dat zou hier ook nog moeten gebeuren.
Ik ontdek hier prachtige weerspiegelingen! Van de brug en de bomen. Een heel mooi geïntegreerd bruggetje, maar je moest je goed vast houden?
Dank! Als je met meerdere personen tegelijk over het bruggetje loopt, is enig houvast wenselijk, denk ik. Maar in mijn eentje was het goed te doen, zodat ik mijn camera met twee handen vast kon houden.
Je hebt gelijk, de camera is belangrijker dan jij😉
Zo is het, ik kan beter tegen wat nattigheid dan mijn camera. 😀
The only floating boardwalk I can think of here is at a rowing club.
Drijvend vlonderpad, what’s in a name. 😏
Sfeervolle zwartwitfoto.
Met het eerste zijn we het wel eens, ik kon erover naar de overkant en daar was het om te doen.
Over het tweede verschillen we van mening. Er zit namelijk geen zwartwit foto tussen. Al lijkt het er wel op, dat geef ik toe. 🙂
Bijna. 😏
Prachtig. Ben even meegewandeld.
Gezellig!
Een hele wandeling over die brug. Een mooie omgeving om te wandelen.
Het is er bijna altijd heerlijk rustig.