Terwijl Klaas Jan bezig was met het tot grote bossen binden van het gemaaide riet, werd hij gebeld door zijn oom Errie, die we eerder al bezig zagen met het maaien van het laatste deel van dit perceel met de grote rietmaaier …
Terwijl rietsnijder Errie geconcentreerd bezig was, zakte de zware rietmaaier plotseling aan de linkerkant weg. De sloot die rond het stuk land loopt, maakte eerder een bocht naar rechts dan de rietsnijder had verwacht. Omdat het hem niet lukte om de zware machine weer in het juiste spoor te krijgen, had hij Klaas Jan erbij geroepen. Die had de maaier al snel weer uit de sloot. Daarna kon oom Errie probleemloos zijn rondjes draaien om ook het laatste riet hier te maaien …
Klaas Jan liep terug naar zijn werkplek. Daar liet hij nog even mooi staaltje vakmanschap zien, maar dat is voor morgen …
Soms loop het wel eens fout. Gelukkig is het een familiebedrijf en is een hulplijn beschikbaar. wel voorradig
Het ging gelukkig niet helemaal mis, Klaas Jan had hem al snel weer in het rechte spoor.
Gelukkig was de hulp dichtbij en liep het met een sisser af.
Zo is het!
Ik hou heel veel van de schitterende rietfoto’s. Het riet zorgt voor vele gouden randjes.
… of voor zilveren randjes, het hangt er vanaf welke kant je op kijkt. 🙂
Een geluk dat er nog potige mannen bestaan die zo’n zware klus kunnen uitvoeren !
Ja, dat blijkt wel weer.
Het blijft leuk hen bezig te zien via uw foto’s.
Prachtige foto’s Jan. De grond van een rietveld lijkt me serieus onzichtbaar en meer in het ongewisse werken dan met zekerheid. Gelukkig hulp in de buurt. Blij dat jullie er weer even bij waar om te fotograferen.
Dat klopt wel ongeveer, Joke, dat wel werd duidelijk toen de sloot een paar meter eerder naar rechts boog. De serie komt nu bijna tot zijn eind.
very lucky with the machine.
Yes, that could have ended worse.
Scrollend door je recente blogs is het me wel duidelijk dat je hart nog steeds bij de rietlanden is. De oogst is dan ook een gebeuren wat jij zeker niet wil missen Jan. Je hebt er een gaaf fotoverhaal van gemaakt dat laat zien dat zelfs een ervaren maaier wel eens van de regen in de drup geraakt 🙂
Dat heb je netjes samengevat, Henk. Ik vind het elk jaar weer een feest om een dagje bij de rietsnijders door te brengen. En dat levert ook bij alle weersomstandigheden vaak mooie foto’s op. En als er dan eens wat mis gaat, dan hoort dat er ook bij.
Gelukkig reed hij niet helemaal het water in en liep het met een paar natte banden af.
Een sterke man zou je altijd bij de hand moeten hebben. Goed dat ze bestaan. 🙂
Klaas Jan is het prototype ervan! 🙂
Tsja, in de sloot maaien gaat natuurlijk niet…
Hier komt dus het gezegede “van de wal in de sloot” vandaan.
Gelukkig kon hij snel weer verder.
Ja, het liep gelukkig goed af, maar de man die hem stuurde schrok er wel even van.
De laatste foto van Errie tussen het wuivende riet is zo mooi!
Klaas Jan is niet alleen sterk, maar dus ook een echte vakman. Ik ben benieuwd naar het vervolg!
Aan de manier waarop Klaas Jan zijn werk doet, kun je morgen mooi zien dat hij het met liefde voor het riet doet.
Mooi rijtje zo.
Dankjewel.