Een grote gerande oeverspin

Terwijl we ons klaar maakten om naar een volgend project in het Waterloopbos te gaan, zag ik dat er bij de wateruitlaat van het schaalmodel van de Maascentrale een paar eenden zaten …

Mevrouw eend zat zich te poetsen, waarna ze een schalkse blik naar de camera leek te werpen …

Meneer eend lag een paar meter verderop in het water en was op zoek naar lekkers …

Een stukje verderop wachtte opnieuw een verrassing. Daar wees Jetske me op een joekel van een spin, die op het wateroppervlak dreef. Het is de grote gerande oeverspin. Dit is een in Nederland vrij zeldzame spin, die o.a. voorkomt in het moerassige veenweidegebied in Fryslân en in de Weerribben en De Wieden in de kop van Overijssel. Dat hij ook in het Waterloopbos leeft, toont opnieuw aan dat er met de waterkwaliteit in dit bijzondere bos niks mis is … 

Visser tussen oud roest

Al fotograferend liep ik rustig een stukje verder, zodat ik behalve de grote zilverreiger ook de stalen constructie van de IJmuider havenwerken meer in beeld kreeg …

Tot mijn verrassing kreeg ik daarbij ook nog een blauwe reiger in beeld, die vanuit mijn eerste positie schuil ging achter laag struikgewas. Nadat ik me voorzichtig weer wat had verplaatst, kon ik nog een paar mooie foto’s maken van de vissende blauwe reiger bij de oude roestige constructie …

Roest en ’n grote zilverreiger

De eerste interessante plek, die we na de Deltagoot langs het pad aantroffen, was een open plek met een grote plas water. Natuur, cultuur en techniek raakten elkaar hier meteen heel mooi …

De roestige restanten van een of andere constructie wijzen erop, dat hier onderzoekswerk is gedaan. En zo is het ook, op deze plek onderzochten de ingenieurs hoe de zeearmen van de haven van IJmuiden eruit moesten komen te zien. Maar voor ons was er nog wat anders te zien …

Aan de andere kant van de plas zat een grote zilverreiger tussen de oeverbegroeiing. Af en toe voorzichtig van positie veranderend, konden we hem mooi portretteren …

De lepelaar vliegt op

Nadat ik al flink wat foto’s van hem had gemaakt, bleef de lepelaar ineens staan. Ik had het gevoel dat hij me vragend stond aan te kijken: “Heb je zo genoeg foto’s …? Dan ga ik eens een stukje verder …”

Een moment later voegde hij de daad bij het woord. Hij spreidde zijn vleugels en kwam met een sierlijk sprongetje los van de grond. Met ferme vleugelslag verdween hij korte tijd later uit beeld …

Een lepelaar op het Wad

We waren op de terugweg ergens halverwege de strekdam, toen Jetske links van de dam een lepelaar herkende in wat voor mij nog maar een witte vogel was …

Dichterbij gekomen gaf de lepelaar ons de kans om een uitgebreide fotoserie te maken, terwijl hij driftig op zoek was naar voedsel. Tussendoor liep hij enige tijd heen en weer door de natte zeeklei …

– wordt vervolgd

Foeragerende rotganzen

Er liepen twee donker getinte ganzen over het Wad. Het kon niet missen, dit waren rotganzen. Deze soort komt landinwaarts niet voor, in feite kun je ze alleen in het Waddengebied in Zeeland aantreffen …

Rotganzen broeden op de Siberische toendra’s. In de winter komen ze in grote aantallen hier naar toe om te overwinteren in het Waddengebied en in de Zeeuwse delta. Bij laag water zoeken ze hun voedsel op het wad, bij hoog water grazen en rusten de vogels op weilanden en akkers langs de kust …

Een scholekster op het Wad

Langzaam rolde ik over het Smidspaed. Een stukje verderop stond een scholekster op het dijkje langs de strekdam …

Hij liet me niet echt dichtbij komen, maar ik had geluk. Nadat hij was opvlogen, streek hij een stuk verderop neer op het spiegelende Wad. Daar gaf hij me de kans om nog wat mooie plaatjes te schieten …