Vallen, opstaan en weer doorgaan

Het jongetje waarvan ik hier gisteren wat foto’s liet zien, ben ik bij het ijs al snel uit het oog verloren. Hem heb ik dus niet meer zien krabbelen, maar bij de molen kreeg ik al snel een andere jonge debutante in beeld …





Het onbeholpen gekrabbel van jonge kinderen die voor het eerst op schaatsen staan, staat eigenlijk altijd garant voor mooie plaatjes. Ik blijf het in ieder geval een erg leuk onderwerp vinden …





Terwijl Jetske, die zich wat verder op het gladde ijs had gewaagd, op de achtergrond bezig was met het portretteren van drie vriendinnen, die haar daar om hadden gevraagd, richtte ik me op dit meisje in het rood met haar roze schaatsen …





Het was fascinerend om te zien hoe ze haar best deed. Na enige tijd was ze zo ver, dat ze de stoel liet staan waar hij stond. Voetje voor voetje zocht ze wankelend en schuifelend haar weg op de dubbele ijzers …





Natuurlijk ging dat met vallen en opstaan, maar dat maakte deze kleine, maar o zo dappere meid niets uit. Ze zocht houvast aan het gras en krabbelde gewoon weer overeind om onverdroten door te gaan …





En dat plukje gras, dat ging gewoon mee … Je weet tenslotte maar nooit hoe zoiets onderweg nog eens van pas kan komen … Lang duurde het niet voordat ze opnieuw onderuit ging, maar ze bleef er lol in houden …





Terwijl heit en mem (vader en moeder voor niet-Friestaligen) rustig bij de buggy met haar acht maanden oude broertje stonden te wachten, klauterde ze lachend weer overeind om haar weg stralend te vervolgen …




Dan deug je toch niet!?

Gistermiddag heb ik een heerlijke winterkuier gemaakt in De Deelen (kaartje Google Maps). Diverse mensen trokken hun eerste baantjes op het petgat bij de parkeerplaats …

Tot mijn niet geringe verbazing zag ik op een bepaald moment een man met een buggy met daarin een kind over het ijs suizen …

Die zal bij de brug wel omkeren, dacht ik …

Dat bleek echter niet de bedoeling te zijn, met vereende krachten werd de buggy op de brug gehesen …

Daarna werd de buggy met het kind aan de andere kant van de brug weer op het ijs gezet …

Een paar ervaren schaatsers, die voorzien prikstokken en rugzakken verderop op verkenning waren geweest, spraken de jonge ouders waarschuwend toe …

Het mocht echter niet baten, de ouders gingen gewoon verder met kind en buggy. Ik heb nog even met deze mannen staan praten over zoveel onbenul …

Waarom onbenul? Wel, simpelweg omdat het ijs verderop absoluut nog niet overal vertrouwd is. Op verschillende plaatsen liggen nog grote windwakken …

Het bovenstaande windwak is nog goed te zien, maar nog erger zijn de verborgen windwakken. Vanaf één van de hoge bruggetjes meende ik zo’n verborgen windwak te zien. Het vlak binnen de donkere rand op de foto hieronder heeft duidelijk een tijdlang open gelegen. Het is best mogelijk dat dit windwak pas in de voorgaande nacht is dichtgevroren en dat er maar 1 of 2 centimeter ijs ligt. Je deugt toch niet als je daar nu met een kind in een buggy gaat schaatsen!?

Voorlopig kan er ook in Fryslân alleen veilig geschaatst worden op ijsbanen en ondergelopen land. Zaterdag kunnen schaatsliefhebbers terecht in de Jan Durkspolder voor de eerste officiële toertocht van 2012. Zoals in het vorige logje te zien is, gaat daar veiligheid voor alles.