Je kunt je druk maken om die windturbines op het IJsselmeer, maar daar wordt de situatie niet anders van. Ik heb ze intussen geaccepteerd als een gegeven en richt mijn blik liever op andere zaken. Zoals op die passerende driemaster bijvoorbeeld …
Of op de zeilboten die in de verte heen en weer voeren voor de kust van de Noordoostpolder …
Veel vogels zijn er meestal niet te zien bij het Oudemirdumerklif. Op die dag was er een graspieper, die onze aandacht net zo lang bleef trekken, tot we een paar foto’s van hem konden maken. Een stukje in noordwestelijke richting was op een ondiepte een grote groep aalscholvers en zwanen te zien. Een paar andere zwanen zwommen al grondelend van noord naar zuid voor ons langs. Iets naar het zuiden zagen we een groepje koeien, die stond te baden in wat mogelijk ooit Minne zijn haventje was …
Terwijl we later terugliepen naar de auto, zagen we dat de koeien het zes meter hoge Oudemirdumerklif hadden beklommen om boven verder te grazen …
We zijn aangekomen bij het meest zuidelijke punt van mijn ritje langs de Friese IJsselmeerkust: het Oudemirdummer Klif (kaartje Google Maps). Voordat we van het uitzicht kunnen genieten, moeten we echter nog een kleine 300 m wandelen over een smal voetpad …
Het laatste stuk van het pad ligt tussen twee weilanden waar het vee in toom wordt gehouden met een stroommat, om te verhinderen dat ze geheel op eigen gelegenheid via het voetpad aan de kuier gaan …
Het Oudemirdummer Klif is, net als het Rode Klif dat eerder in deze serie te zien was, een restant van een stuwwal van keileem uit de voorlaatste ijstijd, ongeveer 200.000 tot 130.000 jaar geleden …
Vanaf een ongeveer 6 meter hoog uitkijkpunt met een aantal bankjes en een verrekijker heb je een prachtig uitzicht over het IJsselmeer, waar in de zomer toch altijd op zijn minst wel één zeilboot te zien is …
En als er geen boten te zien zijn, dan zijn er altijd wel vogels om voor wat afleiding te zorgen. Een stukje ten noorden van het klif dobberen vaak honderden zwanen op het IJsselmeer, zo ook vorige week …
Als ook dat geen soelaas biedt, dan kun je op het klif altijd nog op zoek gaan naar bijzondere bloemetjes, zoals het lieflijke grasklokje …
Toen mijn benen nog wat krachtiger waren, ben ik een paar jaar geleden – enigszins tegen de ter plekke geldende regels in – eens afgedaald naar de waterspiegel. Onderweg was goed te zien dat het klif nog best hoog is …
Aan de waterkant stond toen nog een mooie verweerde en goeddeels vergane palenrij. Ik zou toch wel eens weten hoe die er nu bij staat …
En vrijwel altijd zorgen zon, wind, wolken en water in eendrachtige samenwerking voor een af en toe bijna betoverend mooi lichtspel boven en op het IJsselmeer …
Een bui die over het IJsselmeer voorbij schoof, liet fraaie valstrepen zien …
Morgen ter afsluiting van deze serie in het kader van Skywatch Friday nog wat foto’s van water en wolken rondom het Oudemirdummer Klif.
We nestelden ons lekker op één van de bankjes bovenop het Oudemirdumerklif om te genieten van de geweldige aanblik die het IJsselmeer vorige week woensdag bood. Toen we Drachten ’s ochtends verlieten was het bewolkt en deed het wat kil aan, maar boven en rond het IJsselmeer was het vrijwel de hele dag zonnig. Af en toe verscheen er wat sluierbewolking boven de wolkenband in de verte. Kortom: het was perfect weer om wat naar bootjes in de verte te turen …
De ‘vlootschouw’ werd geopend door een prachtige driemaster …
Daarna passeerde een tweemaster …
De tweemaster werd gevolgd door een zo mogelijk nog mooiere driemaster, jammer dat die zo ver weg voer …
Tja, op de motor kom je er natuurlijk ook wel in een zeilboot …
Toen de rust was weergekeerd, wierp ik een blik in noordelijke richting, waar laaghangende bewolking even wat verder leek op te rukken. Tijd om eens verderop te kijken. Op naar het Mirnserklif, en op naar de koffie …
Onderweg naar de auto kon ik het halverwege het Minneminnespaad het niet laten om nog even een keer achterom te kijken …
