Naar de top en terug

– Een virtuele vakantie 14 –

Terwijl de beide vrouwen al volop van het uitzicht stonden te genieten, stond ik nog aan de voet van het imposante duin. De kwajongen in mij nam even in overweging om over één van de paadjes omhoog te klauteren. Uiteindelijk leek het me toch maar beter om de trap te gebruiken …

Boven aangekomen bleek het uitzicht ondanks ’t grijze weer alleszins de moeite waard te zijn. Bij helder weer moet het een lust voor het oog zijn om rondom over het eiland te kunnen kijken en Fryslân in de verte te zien liggen …

Op de terugweg kon ik het niet laten en ben ik via één van de paadjes afgedaald …

Van laag naar hoog

– Een virtuele vakantie 13 –

Na korte tijd voerde de fietstocht ons langs een meertje. Dit moest wel haast het laagste punt van het eiland zijn, bedacht ik me. Niet veel verder passeerden we een hoge duinenpartij. Dit zou, na het vermaarde Kaapsduin bij West-Terschelling, best eens het hoogste punt van Terschelling kunnen zijn. Hoewel het zicht er i.v.m. het grijze weer niet echt toe uitnodigde, besloten we toch de klim naar boven te wagen …