Bij een viswerkplaats

Aan de noordkant van de haven van Lauwersoog liepen we tegen een bouwwerk van een aantal gestapelde en gekoppelde containers aan. Kijkend naar de vergane aankleding had het iets met de visserij te maken …

Ik besloot eens een kijkje aan de achterkant te nemen. Daar was evenmin sprake van glamour en grandeur. Maar de link met de visserij werd er versterkt door diverse attributen. We blijken terecht gekomen te zijn bij een soort van viswerkplaats. Hier wordt o.a. gewerkt aan een project om de oester terug te brengen in de Waddenzee. Meer informatie hierover kun je hier vinden: ‘Herkolonisatie van de platte oester op ’t Wad’

De ‘Rottum’ vaart uit

Mocht je net als ik vinden, dat de sneldienst net wat teveel over het water stuiterde, dan kun je natuurlijk ook nog gewoon met de veerboot oversteken naar Schiermonnikoog …

Met de sneldienst stuiter je in 20 minuten naar Schiermonnikoog. De gewone veerdienst doet er ca. 45 minuten over. Maar dan geniet je wel meteen van de rust op het Wad …

De sneldienst nadert de haven

De Waddenzee en de haven van Lauwersoog lagen er tamelijk troosteloos bij, toen we daar begin juli een paar uurtjes rond stapten …

Even na twaalven naderde de boot die de sneldienst Schiermonnikoog – Lauwersoog vv onderhoudt de haven van Lauwersoog …

Bloemen langs de dijk

Een volgend ritje bracht ons naar de noordkant van de haven van Lauwersoog. Daar deden gele en witte bloemen in en buiten roestbruine bloembakken hun best om de grijsheid van het afsalt, de stenen en de bewolking te doorbreken. Het lukte heel aardig …

Een oud en roestig droogdok

Nadat we op de zuidelijke kade uitgekeken waren, stapten we in de auto voor een kort ritje naar de oostkant van de haven. Ook daar lag een aantal vissersschepen afgemeerd …

Die vissersschepen vond ik op dat moment wat minder interessant. Ik werd herinnerd aan het grote oude en vooral roestige droogdok dat jarenlang op deze plek lag. Toen ik er in 2011 met mijn oude makker Johan langs liep, vroegen we toestemming om aan boord een paar foto’s te mogen maken. Dat vonden de mannen die er aan het werk waren geen probleem, als we maar voorzichtig waren. We hebben er ruim een kwartier rond gestapt. Niet eerder had ik zoveel roest bij elkaar gezien …

De laatste keer dat ik het grote droogdok heb gezien, was in september 2013. Op die dag heb ik de onderstaande foto’s gemaakt. Ruim vier jaar later is het dok op zondag 25 februari 2018 gezonken. Het oude en vervallen dok met een liftcapaciteit van 4500 ton, een lengte van 110 meter en een breedte van 17 meter, was al een jaar niet meer in gebruik en stond op de nominatie om te worden gesloopt. Het gevaarte raakte tijdens de verplaatsing een pilaar en liep vol met water. Vervolgens kwam het scheef te liggen en kwam er steeds meer water in terecht …

Goudgeel en roestbruin

Het rondje door de haven van Lauwersoog heeft vorige week weer eens heel andere foto’s opgeleverd dan normaal. Na de passage van de UK-642 Berendina’  zag ik een stuk verderop een verzameling oud roest, oude netten en gewone rolklaver. Kortom een combinatie van goudgeel en roestbruin …

De netten worden geboet

Nadat Jetske de auto had geparkeerd, liepen we vorige week zaterdag eerst een stuk langs de zuidelijke kade in de vissershaven van Lauwersoog …

Op het achterdek van het eerste schip waar we langs liepen, was iemand druk bezig met het boeten van de netten. Terwijl we langs het schip naar voren liepen, zag ik dat er nog het een en ander op hem lag te wachten. Bij de boeg aangekomen, zag ik dat het om kotter ‘UK-642 Berendina’ uit Urk ging …