Dof en grijs papijs

Dat mooie, gladde ijsvloertje in de vijver heeft er maar één dag gelegen. Zondagavond heb ik er nog een tijdlang gespeeld met het gekleurde tegenlicht van de Hue-spot over het glanzende ijs. De foto’s die dat heeft opgeleverd, bewaar ik nog even. Vandaag volg ik nog even de loop der dingen …

Terwijl de temperatuur maandagochtend opliep tot een maximum van 2,4 ºC rond het middaguur, viel er wat lichte korrelhagel. Daardoor had het ijs zijn magische glans al snel verloren. Wat restte was een soort dof en grijs papijs …

Toen het tegen de avond opnieuw begon te vriezen, kreeg het ijs weer enige glans. Daar heb ik ’s avonds het gekleurde tegenlicht van de Hue-spot nog maar eens op gericht. Dit is één van de foto’s die ik er ’s avonds van heb gemaakt …

Morgen meer kleur …?

Voorjaarsbloeiers in de tuin

Even een paar voorjaarsbloeiers uit eigen tuin. Om te beginnen de altijd weer mooie en lieflijke vergeet me nietjes met hun gele en lichtblauwe tinten, die ook dit jaar weer op verschillende plaatsen tevoorschijn zijn gekomen …

130507-1519x

In een hoekje achter in de tuin staat de kerria weer te pronken met zijn felgele bloemen …

130507-1514x

Op één van de bloemen zat gistermiddag -nauwelijks zichtbaar met het blote oog- een kleine groene cicade, ik denk tenminste dat het een cicade is …

130507-1516x

Gelukkig is het maar eentje, en nog een kleintje ook. Aan de Amerikaanse oostkust staan de zaken er heel anders voor, die dreigt één dezer dagen te worden overspoeld door miljoenen, volgens sommigen zelfs miljarden cicaden. Het klinkt alsof het uit een horrorfilm, een apocalyptische voorstelling of een nachtmerrie komt, toch is het echt waar: een dezer dagen komen miljarden cicaden uit de grond aan de oostkust van Amerika. De NRC had daar gisteren een aardig artikel over, lees en huiver: Amerikaanse oostkust overspoeld door miljarden sekszoekende cicaden.   🙂