Een vergeefse poollichtjacht

Het werd nog best gezellig nadat ik gisteravond tijdens mijn poollichtjacht tegen 23:00 was neergestreken op één van de bankjes op de zeedijk bij Paesens Moddergat. Bij het monument stond een groepje poollichtjagers en ook aan de voet van de zeedijk stonden een paar fotografen bij de oude palenrij, verder werd de dijk regelmatig beklommen door passanten die ook even een kijkje kwamen nemen en wel even een praatje wilden maken.

Poollicht kregen we er echter niet te zien. De nog bijna volle maan stortte een zee van licht uit over het Wad, maar wat belangrijker was: het magnetisch veld bleef noordelijk gericht, waardoor het poollicht te zwak bleef om tot onze contreien door te dringen. En dat terwijl het magnetisch veld donderdag wel keurig zuidelijk was bij de veel zwakkere impact van de M-flare. En zo blijft het elke keer weer tot het laatste moment afwachten of een kans op poollicht in onze regionen ook echt tot poollicht zal leiden …





Op een paar plaatsen aan de Friese Waddenkust en op Terschelling werd wel fotografisch poollicht vastgelegd, enkele foto’s daarvan zijn te zien op de site van Omrop Fryslân. Waar ik al bang voor was, werd afgelopen nacht bevestigd: mijn huidige camera is voor dit werk absoluut niet geschikt, want op mijn foto’s zijn slechts de lichtjes van de Waddeneilanden en Lauwersoog te zien. Fotografisch poollicht is in feite hetzelfde als visueel poollicht, het enige verschil is dat een camera een lange sluitertijd aan kan dan je ogen, en dus die kan meer licht opvangen en daarom toch poollicht weergeven. Maar ja, mijn camera heeft helaas een maximale sluitertijd van 15 seconden en sterke beperkingen m.b.t. de ISO-waarden.

Enfin, het was in elk geval weer een spannende poollichtjacht. En als mijn lijf en leden het toelaten, ga ik bij een volgende kans zeker weer op pad, want ooit zullen we toch ook hier weer een visueel spektakel zoals in oktober 2003 te zien krijgen. En misschien moet ik maar eens een crowdfundingactie starten t.b.v de aanschaf van een gedegen spiegelreflexcamera …  😉

 

Yellow moon – de gele maan

Even moest ik met mijn ogen knipperen om te wennen aan het felgele licht, dat net over de schutting recht in mijn gezicht scheen, toen ik woensdagavond rond half elf nog even de tuin in liep. Eenmaal gewend aan het licht, was duidelijk dat het de maan was …, een wonderlijk gele maan …


Bij een lage stand van de maan moet het maanlicht een langere weg door de atmosfeer afleggen, hierdoor wordt de blauwe component van het maanlicht er als het ware uitgefilterd en krijgt het gele licht meer de nadruk. Wil je hier meer over weten, dan kun je hier klikken





En als ik dan de maan zo mooi geel zie, dan kan ik niet om dat prachtige nummer van The Neville Brothers heen. Veel mooier dan in deze versie met een gastoptreden van John Hiatt wordt de gele maan voor mijn gevoel niet bezongen: “YELLOW MOON”

Afwachten

De batterijen zijn opgeladen, de camera’s zitten in de tas en het statief ligt klaar.
Nu is het nog slechts een kwestie van afwachten tot de schokgolf van de X2-uitbarsting de aarde bereikt. De laatste voorspellingen hieromtrent variëren van in de loop van de komende avond tot donderdag in de namiddag. De zon pruttelt intussen lekker door, vandaag zijn er weer twee M1-uitbarstingen geweest …

Het is hier in het noorden nog steeds wisselend bewolkt, maar de gaten in het wolkendek lijken steeds wat groter te worden. Helemaal helder lijkt het vanavond echter niet te worden. Maar misschien is dat helemaal niet zo verkeerd, want bij een kompleet wolkenloze hemel kan de maan wel eens voor erg veel lichthinder zorgen …

Hoe dan ook, ik houd de grafiekjes de komende uren zeker in de gaten. Zodra de schokgolf de aarde heeft bereikt en we serieus kans hebben op poollicht, zal ik daarvan zeker melding maken via mijn Twitter-account.